ဒီေန႔ဆိုရင္ ဒီဇင္ဘာ ၂၂ ရက္ေရာက္ၿပီဆိုေတာ့ ၂၀၁၄ အတြက္ ျဖတ္သန္းရမယ့္ရက္ေတြက သိပ္မက်န္ေတာ့ပါဘူး ...။ မနက္ျဖန္ ၂၃ ရက္က ဂ်ပန္မွာ ပိတ္ရက္ The Emperor’s Birthday လို႔ ေျပာပါတယ္..။ တကယ္က ဒီပို႔စ္ကို ၂၀၁၅ ထဲေရာက္မွ ၂၀၁၅ အတြက္ အိပ္မက္ေတြနဲ႔အတူ ေရးဖို႔ ဟိုးအရင္ကတည္းက စိတ္ကူးထားခဲ့တာ ..။ ဒါေပမယ့္ အသူက tag တာေၾကာင့္ေရာ၊ မနက္ျဖန္ေက်ာင္းပိတ္ရက္မို႔ ဒီေန႔ညေတာ့ ဘာစာမွမလုပ္ဘဲ ေအးေအးေဆးေဆး စာေရးၿပီး နားခ်င္တာေၾကာင့္ေရာ ေရးျဖစ္သြားတာပါ ...။ ၂၀၁၅ အတြက္ အိပ္မက္ေတြကေတာ့ ေသေသခ်ာခ်ာ မဆံုးျဖတ္ရေသးလို႔ ေနာက္မွ ပို႔စ္တစ္ပုဒ္ သတ္သတ္ေရးပါေတာ့မယ္ ..။

တစ္ႏွစ္ဆိုတဲ့ကာလဟာ သြားရင္းလာရင္း၊ ေနရင္းထိုင္ရင္းနဲ႔ပဲ ကုန္ဆံုးသြားခဲ့ျပန္တယ္..။ လြန္ခဲ့တဲ့ တစ္ႏွစ္နီးပါးေလာက္က ျမန္မာျပည္အလယ္ပိုင္းမက်တက်ေနရာမွာရွိတဲ့ အိမ္ေလးတစ္အိမ္ရဲ႕ အခန္းက်ဥ္းတစ္ခုတည္းမွာ ကြန္ပ်ဴတာတစ္လံုးထက္ စာလံုးေတြ စီေနခဲ့တယ္...။ စိတ္ကူးထဲမွာ ျဖစ္ေအာင္လုပ္မယ္ဆိုတဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြ၊ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ၊ အိပ္မက္ေတြနဲ႔အတူ ၂၀၁၄ မွာ ျဖစ္ခ်င္တဲ့အရာေတြကို blog မွာ တင္ျဖစ္ခဲ့တယ္..။ ႏွစ္ကုန္ပိုင္းေရာက္လာရင္ အဲဒီရည္ရြယ္ထားခဲ့တဲ့ အိပ္မက္ေတြ အေကာင္အထည္ေဖာ္ျဖစ္မျဖစ္ဆိုတာ အဲဒီပို႔စ္နဲ႔အတူ ျပန္တိုက္ဆိုင္စစ္ေဆးၾကည့္မယ္ဆိုၿပီး စိတ္ကူးထားခဲ့တယ္..။။ ပို႔စ္ရဲ႕အမည္ကို Dreams လို႔ေပးခဲ့ၿပီး ခင္တဲ့ Blogger အခ်ိဳ႕ကို Tag post အေနနဲ႔ ဖိတ္ေခၚခဲ့ပါေသးတယ္..။ အဲဒါေၾကာင့္ အခု review 2014 ကိုေရးေတာ့ အဲဒီပို႔စ္ကို ျပန္ဖြင့္ၿပီး တစ္ခုခ်င္းစီကို ျပန္ေရးမွာပါ..။

 ++++++++++++++++++

ေယဘူယ်အားျဖင့္ ၂၀၁၄ က ေမွ်ာ္လင့္ထားတာထက္ က်မကို ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြ ေပးခဲ့တယ္..။ ဘ၀နဲ႔ယွဥ္တဲ့ အေျပာင္းအလဲႀကီးႀကီးမားမား ၃ ခု ၾကံဳခဲ့ရတယ္....။ ပထမတစ္ခုက စိန္ေခၚမႈေတြျပည့္ေနတဲ့ လုပ္ငန္းခြင္ တစ္ခုကိုေျပာင္းတာ၊ ဒုတိယတစ္ခုက က်မရဲ႕ phd အတြက္ စေကာလားရွစ္ရတာ၊ ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ အခ်စ္ေရးပဲဆိုပါေတာ့ ...။

ပညာေရးနဲ႔ပတ္သက္ရင္ က်မရည္မွန္းတာေတြ အားလံုးအေကာင္အထည္ေဖာ္ႏိုင္ခဲ့တယ္...။ မယံုၾကည္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ပဲ ဒီေလာက္ျမန္မယ္လို႔ မထင္ေပမယ့္ က်မပထမဆံုးေလွ်ာက္တဲ့ Scholarship ကို ခ်က္ခ်င္းရခဲ့တယ္..။ ထင္ခဲ့တာက အနည္းဆံုး ၃ ၾကိမ္ေလာက္ထိေတာ့ ၾကိဳးစားရမယ္ ထင္ခဲ့တာ..။ အဲဒါေၾကာင့္ ဂ်ာမနီကေနေတာင္ MSc certificate နဲ႔ Transcript ေတြအတြက္ true copy ေတြကို ၅ စံု ေတာင္းလာခဲ့တာ...။ အမ်ားဆံုး ၅ ခု ေလာက္ေလွ်ာက္ျဖစ္ရင္ ကံေကာင္းရင္ေတာ့ တစ္ခုေလာက္ေတာ့ ရမွာပါလို႔ ေတြးခဲ့တယ္ေလ..။ ၅ ခါ ေလွ်ာက္လို႔မွ မရရင္ေတာ့ ကိုယ္ညံ့လို႔လို႔ သတ္မွတ္ၿပီး ထပ္ေလွ်ာက္ျဖစ္မွာ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး..။ အဓိကဘာသာကလည္း rural development နဲ႔ ပတ္သက္တာ လုပ္မွာပါ ..။ အဲဒါေၾကာင့္ field survey အတြက္ ျပန္ျဖစ္ရင္ ရြာေတြဘက္ အမ်ားဆံုး သြားျဖစ္မွာ...။ ေရာက္တဲ့ႏိုင္ငံကလည္း ဟိုးအရင္ကတည္းက က်မ ပညာသင္ခ်င္တဲ့ႏိုင္ငံ ပဲ ျဖစ္ေနပါတယ္....။ ဒီႏိုင္ငံမွာ ေက်ာင္းတက္ရဖု႔ိ MSc အတြက္တုန္းက ႏွစ္ၾကိမ္ ၾကိဳးစားခဲ့ဖူးတယ္..။ ဒါေပမယ့္ ႏွစ္ၾကိမ္စလံုး Scholarship အတြက္ short-list မွာပဲပါခဲ့ၿပီး ေနာက္ဆံုးအဆင့္မွာ က်န္ေနခဲ့ရတာ ...။ ဒါေပမယ့္လည္း ေနာက္ဆံုးေတာ့ ေရာက္လာၿပီပဲေလ..။ Europe က ဘြဲ႔ရလာတာဆိုၿပီး အခုအခ်ိန္ေရာက္ေတာ့ ဂ်ပန္ ဆရာေတြနဲ႔ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေတြၾကားထဲမွာ Impression ေတာင္ ေကာင္းေနခဲ့ပါေသးတယ္..။

မိသားစုထဲမွာလည္း က်မက ပံ့ပိုးေပးတာမဟုတ္ေပမယ့္ ေမာင္ေလးလည္း သင့္ေတာ္တဲဲ့အလုပ္တစ္ခု ရသြားပါၿပီ..။ သူ႔ကို ေက်ာင္းတက္ဖို႔ ဒီကိုေခၚခ်င္ေပမယ့္ သူရဲ႕ first degree က အဆင့္ေတြ က ေအာင္ရံုေလးပဲဆိုေတာ့ အဆင္မေျပေလာက္ဘူး ျဖစ္ေနျပန္ေရာ..။ သူကလည္း စာလုပ္ရမွာ ဝါသနာ မပါတာနဲ႔ဆိုေတာ့ အေတာ္ျဖစ္ေနတာေပါ့ ..။ တခါတေလစဥ္းစားမိတာက ပညာေရးဘက္လိုက္စားတယ္ ဆိုတာလည္း ဝါသနာတစ္ခုပဲျဖစ္မွာလို႔..။ ဝါသနာမပါတဲ့သူအတြက္က ဝန္ထုပ္ဝန္ပိုးႀကီးတစ္ခု ထမ္းထားရ သလိုမ်ိဳးေပမယ့္ ဝါသနာပါတဲ့သူအတြက္ေတာ့ ေပ်ာ္စရာအလုပ္တစ္ခုပါ..။ တစ္ခုေလာက္ သတင္းေပး ခ်င္တာက ဂ်ပန္က Master course က ဂ်ာမနီေလာက္ မခက္ခဲဘူးဆိုတာပါပဲ ...။ 

အလုပ္အကိုင္မွာလည္း ၂၀၁၄ အတြင္းမွာ ပိုၿပီးေတာ့ ေအာင္ျမင္တဲ့ဘက္ကို ေရာက္လာတယ္..။ ေငြလည္း စုျဖစ္လာတယ္..။ လူမႈေရးကေတာ့ ၂၀၁၄ အတြင္း ခ်စ္တဲ့ခင္တဲ့သူေတြ ပိုတိုးလာသလို မုန္းတဲ့သူေတြေတာ့ ပိုတိုးမလာေလာက္ဘူး ထင္ပါရဲ႕ ...။ က်မကို ခပ္တည္တည္ေနတတ္လို႔ အျမင္ကတ္ ၾကည့္မရသူတခ်ိဳ႕လည္း ရွိရင္ရွိမွာေလ...။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုရင္ မလိုအပ္ဘဲနဲ႔ အပိုစကားေတြ မေျပာခ်င္လို႔ ...။ စိတ္ထဲကမပါတဲ့ ပါးစပ္ဖ်ားက စကားလံုးေတြမထြက္ခ်င္လုိ႔ ေတာ္ရံုဆို စကားသိပ္မေျပာျဖစ္ဘူး..။ စိတ္ထဲကလာတဲ့ စကားေလာက္ပဲ ေျပာျဖစ္တယ္..။ အဲဒီလိုဆိုေတာ့ လူမႈေရးကေတာ့ ထူးထူးျခားျခား တိုးတက္မလာဘူးထင္တယ္...။ ဒါေပမယ့္လည္း ၂၀၁၄ အတြင္းမွာ ခင္တဲ့သူေတြဆီက လက္ေဆာင္ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရတယ္..။ က်မက မေတာင္းဆိုပဲနဲ႔ မေတြ႔တာၾကာလို႔ သတိရလို႔ ဘာညာနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ၊ စီနီယာေတြဆီက လက္ေဆာင္ေတြ ေပးလာတာကို အရင္ႏွစ္ေတြကထက္ ပိုရခဲ့တယ္...။ ကူညီတဲ့သူေတြလည္း အမ်ားႀကီး ေတြ႔ခဲ့ရတဲ့ႏွစ္ပါ..။ 

ဘာသာေရးက ၂၀၁၄ မွာ ဘုရားရွိခိုး၊ ေမတၱာပို႔၊ ဆြမ္းေရခ်မ္းကပ္တာကို ေန႔တိုင္းမပ်က္မကြက္ လုပ္ျဖစ္တယ္..။ အလွဴေတြလဲ ေတာ္ေတာ္လုပ္ျဖစ္တယ္..။ ခ်စ္သူနဲ႔ အတူတူ အလွဴေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား လုပ္ျဖစ္တယ္...။

ဝါသနာျဖစ္တဲ့ စာေရးျခင္းမွာလည္း တိုးတက္မႈရွိလာတယ္..။ ၂၀၁၄ ခုႏွစ္အတြင္းမွာပဲ ဒီ Blog မွာ က်မေရးတဲ့ပို႔စ္တခ်ိဳ႕ကို အယ္ဒီတာအစ္မတစ္ေယာက္က သူ႔ဂ်ာနယ္မွာ ထည့္ေပးတယ္ေလ..။ အဲဒီေတာ့ ပရင့္ျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ က်မအိပ္မက္တစိတ္တပိုင္း ျပည့္သြားခဲ့တာေပါ့ ...။ Blog မွာေတာ့ ပို႔စ္ ၅၀ ေလာက္ ေရးျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားမယ္ဆိုေပမယ့္ မေရးျဖစ္ခဲ့ပါဘူး...။ ၿပီးေတာ့ က်မေရးခ်င္တဲ့ပံုစံမ်ိဳးေတြ သိပ္မေရးျဖစ္ခဲ့ဘူး ...။ အခ်ိန္မေပးႏိုင္တာေၾကာင့္ ပါပါတယ္..။ ေန႔စဥ္သြားလာလႈပ္ရွားေနတဲ့ Diary post ေတြပဲ အမ်ားဆံုးေရးျဖစ္ခဲ့တယ္...။ 

+++++++++++++++

တစ္ခုထပ္ျဖည့္ေျပာရရင္ ၂၀၁၄ က ဘာေၾကာင့္ က်မျဖစ္ခ်င္တဲ့အရာေတြအားလံုးလိုလိုကို ျဖည့္ဆည္းေပး ခဲ့လဲဆိုတာ အံ့ၾသစရာ တုိက္ဆိုင္မႈတစ္ခုပါ..။ ဂ်ာမနီမွာတုန္းက ေက်ာင္းက Conference တစ္ခု အတြက္ ေတာင္အာဖရိကကို သြားျဖစ္ခဲ့တယ္..။ အဲဒီေနာက္ ကမၻာ့တိုက္ႀကီးေတြအားလံုး ကို ေရာက္ဖူးခ်င္တဲ့က်မက အာရွရယ္၊ ဥေရာပရယ္၊ အာဖရိကတိုက္ေတြကို ေရာက္ဖူးသြား ခဲ့ၿပီးၿပီဆိုေတာ့ ေနာက္ Target တစ္ခုက ေတာင္အေမရိကတိုက္ ဒါမွမဟုတ္ လက္တင္အေမရိက ကို ေရာက္ဖူးခ်င္တဲ့စိတ္ ျပင္းျပေနခဲ့ဖူးတယ္..။ ဘာေၾကာင့္ နီးနီးနားနား Australia ကို သြားခ်င္တဲ့စိတ္ မျဖစ္ခဲ့သလဲေတာ့ မသိပါဘူး..။ ကံတရားက ေနာက္တစ္ခါ ေရာက္ျဖစ္မယ့္ႏိုင္ငံက Brazil ဆိုတာ ၾကိဳသိေနခဲ့ေလသလားပဲ ..။ တိုက္ဆိုင္စြာပဲ အလုပ္ကိစၥနဲ႔ပဲ ၂၀၁၄ ၾသဂုတ္လမွာ Brazil ကို ၂ ပတ္သြားျဖစ္ ခဲ့တယ္..။ အရမ္းကို သြားခ်င္ေနခဲ့တ့ဲေနရာမို႔ အေၾကာင္းတိုက္ဆိုင္ၿပီး သြားခဲ့ရတဲ့အခါ တကယ္ကို ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ရတဲ့ ခရီးတစ္ခု ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဓါတ္ပံုေတြအမ်ားႀကီး ရိုက္ျဖစ္ခဲ့ၿပီး ဒီမွာ တင္မယ္တင္မယ္နဲ႔ ပို႔စ္မေရးျဖစ္ခဲ့ဘူး..။ ေလယာဥ္က ၄ ဆင့္ေျပာင္းစီးခဲ့ရၿပီး လမ္းမွာတင္ အသြား  ၂ ရက္ အျပန္ ၂ ရက္ၾကာခဲ့တ့ဲ ခရီးတစ္ခုပါ..။ ျမန္မာျပည္နဲ႔ လည္း ေန႔နဲ႔ည အခ်ိန္ေတြက လြဲပါတယ္..။ အဲဒီခရီးကို သြားၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ ေတာ္ရံုေလယာဥ္ၾကာၾကာ စီးရတာကို ခဏေလးလို႔ပဲ ထင္မိတဲ့အထိ ဘ၀မွာ အၾကာဆံုးသြားခဲ့ဖူးတဲ့ ခရီးတစ္ခုပါ..။  

ဒီပံုက Brazil ႏိုင္ငံရဲ႕ အမွတ္အသားတစ္ခုျဖစ္တဲ့ ၾကာပန္းပါ...။ အရြက္ေတြက ျမန္မာျပည္မွာေတြ႔ရတဲ့ ဇေကာတစ္ခုထက္ကို အမ်ားၾကီးၾကီးပါတယ္။ လူတစ္ေယာက္ထိုင္မယ္ဆိုရင္ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ထိုင္လို႔ ရေလာက္တဲ့အထိကို အရြက္ေတြက ၾကီးတာပါ..။ က်မဘဝမွာေတာ့ ဒီလို ၾကာပင္ကို ပထမဆံုးျမင္ဖူးျခင္းပါပဲ ..။ ေနာက္မွ ေရးခ်င္စိတ္ေပၚလာတဲ့အခါ Brazil ႏိုင္ငံရဲ႕ ထူးျခားတဲ့အေၾကာင္းအရာေတြကို ေရးပါဦးမယ္ (:P ေရးစရာ အေၾကြးေတြလည္း မ်ားေနၿပီ :P )

+++++++++++++++++++++++++

ၿခံဳေျပာရရင္ ၂၀၁၄ က က်မအတြက္ ကံအေကာင္းဆံုးႏွစ္ေတြထဲက တစ္ႏွစ္ပါ..။ အလုပ္ခြင္ထဲမွာ ပင္ပန္း စိတ္ရႈပ္ရတာကလြဲရင္ စိတ္ညစ္စရာ၊ စိတ္မေကာင္းစရာဆိုတာ မရွိသေလာက္ ရွားပါးတဲ့ ႏွစ္တစ္ႏွစ္ပါ ..။ က်န္းမာေရးမွာလည္း ဘာမွဆိုးဆိုးရြားရြားမျဖစ္ခဲ့ပါဘူး...။ ျမန္မာျပည္က ဖုန္မႈန္႔ေတြနဲ႔ မတည့္လို႔ ႏွာေစး၊ ေခ်ာင္းဆိုး၊ အေအးမိတာေလာက္သာ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္..။ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ေတာ့ အေကာင္းဆံုးမဟုတ္ေတာင္ ၂၀၁၅ က ၂၀၁၄ ေလာက္သာ က်မအေပၚမွာ ေကာင္းဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္မိပါတယ္။

Women's World Journal ထဲမွာ ပါၿပီးခဲ့တဲ့ အက္ေဆးနဲ႔ ၀တၳဳတိုတခ်ိဳ႕..။ အမ်ားႀကီးက်န္ေသးတယ္..။ ပို႔စ္က အရမ္းရွည္သြားမွာစိုးလို႔ နမူနာေလာက္ပဲ ျပထားတာ.. :D :D
ပထမဆံုးပရင့္ျဖစ္တဲ့ အက္ေဆးေတြက အမ်ိဳးသမီးေတြအတြက္ အဓိက ဦးတည္ၿပီး ထုတ္တဲ့ ဂ်ာနယ္မွာပါတာဆိုေတာ့ ဘယ္လိုေျပာရမလဲ .."ေပ်ာ္တာေပါ့" လို႔ :)))

ေအာက္တိုဘာ ေနာက္ဆံုးပတ္ထဲမွာ ခရီးသြားစရာ တစ္ခုရွိေနခဲ့တယ္..။ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကာမယ့္ ခရီးဆိုပါေတာ့ ...။ အဲဒီအတြက္ လိုအပ္တာေတြ ျပင္ဆင္ေနရတာေတြနဲ႔ တစ္လလံုး မနားခဲ့ရပါဘူး..။ ပင္ပန္းလြန္းၿပီး ဖ်ားေတာင္ ဖ်ားခဲ့ပါေသးတယ္..။

သြားမွာက ရန္ကုန္ကေန တဆင့္သြားမွာ ..။ တကယ္က ေမာင္က ရန္ကုန္မွာေနၿပီး က်မက နယ္မွာ ေနတဲ့ သူ..။ ေမာင္ ဆိုတာက က်မခ်စ္သူကို ေခၚတ့ဲ နာမ္စားေပါ့ ♥♥ က်မတို႔  ၂ ေယာက္ ခ်စ္သူျဖစ္စကေတာ့ သူက “ကို” လို႔ ေခၚဖို႔ေျပာတယ္..။ ဒါေပမယ့္ က်မက “ေမာင္” လို႔ ေခၚတာကို ပိုသေဘာက်လို႔ အျမဲတမ္း ေမာင္လို႔ ေခၚျဖစ္ပါတယ္...။ ေနာက္ေတာ့ ေမာင္လဲ က်မနဲ႔ စကားေျပာရင္ သူ႔ကိုယ္သူ ေမာင္လို႔ပဲ သံုးေတာ့တယ္..။ 

က်မတို႔လား....?? တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ အရမ္းခ်စ္ၾကတဲ့ ခ်စ္သူေတြေပါ့..။ ဒါေပမယ့္ ကံတရားက အခုထိ နီးစပ္ခြင့္မေပးေသးဘဲ ေဝးေနၾကဆဲပါပဲ ...။ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ မိုင္ေပါင္းမ်ားစြာ အေဝးႀကီးမွာ ေနထိုင္ရပ္တည္ၾကရင္း ကိုယ္စီဘဝေတြအတြက္ ႀကိဳးစားရုန္းကန္ေနၾကဆဲ ..။ နားလည္မႈအျပည့္ပါတဲ့ အခ်စ္တစ္ခုကို ၂ ႏွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္တည္ေဆာက္အၿပီးမွာေတာ့ ယံုၾကည္မႈက တစ္ဆင့္တိုးလာတဲ့အခါ “ေမာင္” က က်မခ်စ္သူပါလို႔ တစ္ေလာကလံုးကို ေၾကျငာဖို႔ က်မမွာ သတၱိအျပည့္ရွိလာခဲ့ပါၿပီ ...။ ေနာက္တိုက္ဆိုင္တာတစ္ခုက ေမာင္နဲ႔က်မနဲ႕က ေမာင္ႏွမလို႔ ထင္ရေလာက္ေအာင္ ရုပ္ခ်င္းအရမ္းဆင္ၾကပါတယ္... ^)^ ^(^

ဟုိးးးအရင္အခ်ိန္ကာလေတြတုန္းကေတာ့ က်မဆိုတာ ခ်စ္သူမရွိဘဲ တစ္ေယာက္တည္းသီးသန္႔ေနတယ္လို႔ လူတိုင္းထင္ရေလာက္ေအာင္ က်မက ခ်စ္သူကို လူေတြေရွ႕ဘယ္ေတာ့မွ ခ်မျပခဲ့ပါဘူး....။ လူကိုယံုၾကည္လို႔ ရေပမယ့္ ကိုယ္စီမံဖို႔မျဖစ္ႏိုင္တဲ့ ေလာကဓံတရားကို က်မေၾကာက္တယ္ေလ...။ မေတာ္တဆ ေမာင္နဲ႔ ေ၀းသြားခဲ့ရင္ ေျပာဆိုေ၀ဖန္လာမယ့္ ပတ္၀န္းက်င္ရဲ႕ စကားလံုးေတြကို ရင္မဆိုင္ခ်င္တဲ့အခါ လူေတြေရွ႕မွာ ေမာင့္အေၾကာင္း တစ္လံုးမွ မေျပာဘဲ တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ေန လာခဲ့ပါတယ္...။ အဲဒီအခ်ိန္ေတြၾကားထဲမွာ ရန္ျဖစ္လိုက္၊ ျပန္ခ်စ္လိုက္၊ မတူညီတာေတြကို ညွိႏႈိင္းအဆင္ေျပဖို႔ ႀကိဳးစားလိုက္နဲ႔ပဲ ေမာင္နဲ႔အတူတူ တစ္ဘ၀လံုးလက္တြဲသြားမယ္ ဆိုတဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္တစ္ခုကို ခ်ျဖစ္ဖို႔ ခက္ခက္ခဲခဲ ႀကိဳးစားခဲ့ရပါတယ္..။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုရင္ က်မကို သိတဲ့သူတခ်ိဳ႕သိၿပီးျဖစ္တဲ့အတိုင္း က်မရဲ႕ ပညာေရးက အဆံုးမသတ္ေသးဘဲ ဆက္ႀကိဳးစားေနဦးမွာ ဆိုေတာ့ ေမာင့္ဘက္က မိသားစုတစ္ခုကို အျမန္အေကာင္အထည္ေဖာ္ခ်င္ၿပီျဖစ္တဲ့အခါ သေဘာထား ကြဲလြဲတာေတြ ျဖစ္ခဲ့ၾကပါေသးတယ္...။ ခုေတာ့လည္း အဲဒီလို သေဘာထားမတူညီတာေတြ ျပီးဆံုးသြားလို႔ အခ်ိန္ကာလတစ္ခုကို သတ္မွတ္ႏိုင္ခဲ့ပါၿပီ ...။ အဲဒီအခ်ိန္ကာလအတြင္း ျဖစ္ပ်က္မယ့္အရာေတြကေတာ့ က်မတို႔ လိုက္မမီႏိုင္တဲ့ ကံတရားကလြဲရင္ ႏွစ္ေယာက္စလံုးမွာ သစၥာတရားကို လက္ကိုင္ထားလို႔ ကိုယ္စီရပ္တည္မႈကို အေျခက်ဖို႔ တည္တည္ျငိမ္ျငိမ္ႀကိဳးစားေနရံုပါပဲ ...။ 

ခရီးသြားဖို႔ ယူသြားဖို႔ ပစၥည္းေတြက သြားခါနီး တစ္ပတ္ေလာက္အထိ ဘာမွမျပင္ဆင္ခဲ့ရေသးပါဘူး...။ အေဖရယ္ အေမရယ္နဲ႔ အတူ တစ္ရက္ေတာ့ သယ္သြားမယ့္ အစားအေသာက္ေတြ အတြက္ ေစ်း၀ယ္ထြက္ျဖစ္ခဲ့တာကလြဲလို႔ေပါ့..။ အဲဒါေၾကာင့္ က်မလိုအပ္တာေတြ ျပင္ဆင္ေပးဖို႔အတြက္ သြားခါနီး ၃ ရက္ေလာက္အလိုမွာ ေမာင္ေရာက္လာခဲ့ပါတယ္...။ သယ္သြားမယ့္ Luggage ေတြထဲမွာ အ၀တ္အစားေတြကို က်မဘာသာထည့္ၿပီး အစားအေသာက္ေတြကိုေတာ့ ေမာင္က ေသခ်ာထည့္ေပး ပါတယ္...။ ထပ္ၿပီး လိုမယ့္ပစၥည္းေတြ သူကိုယ္တိုင္လိုက္၀ယ္တယ္..။ ပစၥည္းေတြကို ေသခ်ာထုပ္ပိုးၿပီး သူကိုယ္တိုင္ထည့္ေပးတယ္...။ ေသခ်ာတာက ေမာင္က က်မထက္ စနစ္တက်ရွိတယ္..။ က်မဆိုရင္ ျဖစ္သလိုထုပ္ပိုးၿပီး ထည့္ခ်င္သလိုထည့္မွာျဖစ္ေပမယ့္ ေမာင္က ေသခ်ာ အစီအစဥ္တက် ျပင္ဆင္ေပးခဲ့တယ္...။ က်မကေတာ့ ေဘးနားကေနပဲ ေမာင္ ျပင္ဆင္ေပးတာကို နည္းနည္းပါးပါးကူေပးၿပီး ေအးေအးသက္သာပဲ ေနေနခဲ့တယ္..။ ခရီးေ၀းသြားမွာဆိုေတာ့ က်မ ပင္ပန္းလို႔ မျဖစ္ဘူးေလ..။

ေနာက္ေတာ့ အေဖရယ္အေမရယ္ အေဒၚရယ္နဲ႔ အတူ ေမာင္ရယ္ က်မရယ္ ရန္ကုန္ကို ထြက္လာျဖစ္တယ္...။ မသြားခင္ တစ္ရက္မွာ ေမာင္က က်မစားခ်င္တဲ့ ျမန္မာအစားအစာေတြ အကုန္လိုက္၀ယ္ေကၽြးတယ္..။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ထဲမွာ ေနရာအႏွံ႔ေလွ်ာက္သြားရင္း စားခ်င္တာေတြ ေလွ်ာက္စား တယ္..။ အိမ္ျပန္ခါနီးမွ ညစာစားဖို႔ ဆိုင္ထဲအ၀င္ က်မ ေျခေခါက္လဲပါေလေရာ..။ အရင္က တစ္ခါလဲဖူးတုန္းက ၂ ရက္ေလာက္ လမ္းမေလွ်ာက္ႏိုင္ပဲ ျဖစ္ခဲ့ဖူးေတာ့ ၂ ေယာက္လံုး ေတာ္ေတာ္စိတ္ပူ သြားတယ္..။ ေမာင္က ခ်က္ခ်င္းေဆး၀ယ္ၿပီး ဆိုင္ထဲမွာ က်မေျခေထာက္ကို ေဆးလိမ္းေပးေတာ့ ပူထူေနတာနဲ႔ ၂ ေယာက္လံုး ပတ္၀န္းက်င္ကို သတိမထားမိဘူး..။ ၿပီးမွ ေဘးကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ က်မေျခေထာက္ကိုကိုင္ၿပီး ေဆးလိမ္းေပးေနတဲ့ ေမာင့္ကို ဆိုင္ထဲက တျခားသူေတြက ထူးဆန္းသလို ၾကည့္ေနၾကတယ္ေလ...။ ထားပါေတာ့ ... ဒါက ဖ်တ္ကနဲ ေၾကာ္ျငာ၀င္တာ :D

ညအိပ္ေတာ့ အေမက ေဆးလိမ္းေပးၿပီး ေျခေထာက္ကို က်ပ္စညး္ေပးတယ္...။ အေဖေရာ အေမေရာ အေဒၚေရာက ေနာက္တစ္ရက္ ခရီးသြားရင္ က်မေျခေထာက္ ေထာက္ႏုိင္ပါ့မလားလို႔ စိုးရိမ္တၾကီးနဲ႔ေပါ့ ..။ ေမာင္ကလည္း စိုးရိမ္ၿပီး သက္သာရဲ႕လားလို႔ ခဏခဏဖုန္းဆက္ေမးတယ္..။ ကံေကာင္းစြာနဲ႔ပဲ မနက္ေရာက္ေတာ့ က်မ ေျခေထာက္ေတာ္ေတာ္သက္သာသြားခဲ့တယ္..။ အေမနဲ႔ ေမာင့္ရဲ႕ ဂရုတစိုက္ေဆးလိမ္းေပးမႈေၾကာင့္ ျဖစ္မွာေပါ့ ^^

သြားမယ့္ေနက်ေတာ့ ေလဆိပ္မွာ မိသားစုေတြေရာ၊ ေမာင္ေရာ လိုက္ပို႔တယ္..။ ေမာင္က Visitor card ၀ယ္ၿပီး အတြင္းထဲထိ အိတ္ေတြလိုက္သယ္ေပးတယ္...။ Boarding pass ထုတ္ၿပီး အေပၚထပ္ထိလည္း ေမာင္လိုက္လို႔ရတယ္ေလ...။ Immigration ကိုျဖတ္ၿပီး Gate ထိ ေမာင္လိုက္ပို႔ တယ္...။ Gate မွာ Security check အတြက္ က်မ တန္းစီေနတဲ့အခါ အတြင္းထဲ ၀င္ခါနီးထိ ေမာင္က ေဘးနားမွာ ေနေပးခဲ့ၿပီး ေအာက္ကို ျပန္ဆင္းသြားတယ္...။ တျဖည္းျဖည္းေ၀းသြားတဲ့ ေမာင့္ေက်ာျပင္ကိုၾကည့္ရင္း အလြမ္းေတြက ခ်က္ခ်င္း အသက္၀င္လာကာ အဲဒီအလြမ္းေတြနဲ႔ ႏွစ္ေတာ္ေတာ္ၾကာ အေဖာ္ျပဳရဦးမွာပါလားလို႔ ေတြးမိရင္း မ်က္ရည္ေတာ့ မက်မိခဲ့ပါဘူး..။ ခဲြခြာျခင္းက အၾကိမ္ေရမ်ားလာတဲ့အခါ မ်က္ရည္ဆိုတာ က်မအတြက္ မလိုအပ္ေတာ့တာ ၾကာခဲ့ၿပီေလ...။ ဆက္သြယ္ရတာ လြယ္ကူေနတဲ့ ေခတ္ၾကီးထဲမွာ အေနေ၀းရင္ေသြးေအးသြားလိမ့္မယ္ ဆိုတဲ့ ဆိုရိုးစကားက ဟုိးေရွးေရွးမွာ က်န္ခဲ့ၿပီကိုးးး...။

+++++++++++

အခုလားးးး.....

က်မခ်စ္တဲ့ မိသားစုရယ္၊ ေမာင္ရယ္နဲ႔ အေ၀းၾကီးက ႏိုင္ငံတစ္ခုရဲ႕ ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕မွာ luggage ထဲက ေမာင္ကိုယ္တိုင္ထည့္ေပးလိုက္တဲ့ အစားအေသာက္ေတြကို ေနရာခ်ထားေနရင္း အလြမ္းေတြကို စာစီမိတယ္ဆိုပါေတာ့ ...။

ခ်ယ္ရီေတြ မပြင့္ေသးေပမယ့္ အေရာင္ေတြစံုလာေတာ့မယ့္ ေဆာင္းဦးကာလရဲ႕ ၾကည္ႏူးစရာျမင္ကြင္းေတြအၾကား ... က်မကေတာ့ ဘယ္ေနရာေရာက္ေရာက္ ေပ်ာ္ေနတာပါပဲေလ...။ ေသခ်ာတာက ေနာက္သံုးႏွစ္အၾကာမွာ က်မလြမ္းေနရဦးမယ့္ သက္မဲ့အရာေတြထဲ ၿမိဳ႕ကေလးတစ္ၿမိဳ႕ ထပ္တိုးလာဦးမယ္ဆိုပါေတာ့ ...။

Actually, this post is personally dedicated to my beloved fiancé <3

++++++++++++

ျမတ္ၾကည္ရဲ႕ Challenge post တစ္ခုျဖစ္တဲ့ October favorites ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာ က်မရဲ႕ အႏွစ္သက္ဆံုးက ဘာလဲဆိုတာ ခန္႔မွန္းမိေလာက္ပါရဲ႕ ....။

 အားလံုးပဲ မဂၤလာပါ … ဒီေန႔ေတာ့ အေၾကြးရွင္းစရာေလးတစ္ခုကို အျပတ္ရွင္းမွျဖစ္ေတာ့မယ္ ..။ တစ္ေလာက ေမာင္ေလးေႏြလရဲ႕ ဘေလာ့ဂ္ေလး ရုတ္တရက္ေပ်ာက္သြားတုန္း … ဒီတဂ္ပို႔စ္ေလးျဖစ္လာတာပဲဆိုပါေတာ့ ..။ သူလာေျပာကတည္းက ခ်က္ခ်င္းေရးေပးခ်င္ေပမယ့္ ….အက္ေဆးရွည္ရွည္ေတြေရးဖို႔ မအားတာရယ္ .. အရင္ကတည္းက က်မရဲ႕ Blog စတင္ခဲ့ပံု..ဘာေၾကာင့္ ဖန္တီးျဖစ္ခဲ့ပံုစသျဖင့္ကို အခ်ိန္ေပးျပီး ေသေသခ်ာခ်ာေလးေရးဖို႔ စိတ္ကူးရွိတာရယ္ေၾကာင့္ အခုမွေရးျဖစ္ျခင္းပါ..။

(၁) သင္႔ဘေလာ႔ေလးကို ဘယ္အခ်ိန္ကစျပီး တည္ေထာင္ခဲ႔ပါသလဲ … ဘယ္လိုတည္ေဆာက္ခဲ႔ရသလဲ ?

က်မ ဂ်ာမနီကိုမေရာက္ခင္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာတုန္းက ျမန္မာဘေလာ့ဂ္ေတြ တစ္ခါမွ မဖတ္ခဲ့ဖူးပါဘူး..။ အဲတုန္းက ဆိုင္မွာ သြားသံုးရတာလည္းပါသလို ကြန္နက္ရွင္ေၾကာင့္ပဲျဖစ္ျဖစ္ .. အင္တာနက္သံုးျပီဆိုရင္ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ Information ကို Google မွာရွာတယ္..။ ကူးလာျပီး အိမ္ျပန္ေရာက္မွ စာဖတ္ျဖစ္တယ္ .။ အဲဒီလိုနဲ႔ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ ဇူလိုင္လမွာ ေက်ာင္းတက္ဖို႔ ဒီကိုေရာက္လာတယ္ ..။ ေရာက္ေရာက္ခ်င္းလဲ ျမန္မာဘေလာ့ဂ္ေတြကို မဆက္စပ္မိဘူး …။သိပ္မသိတာေၾကာင့္လဲပါပါတယ္ ..။ တစ္ေန႔ေတာ့ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ ႏို၀င္ဘာလထဲမွာ အတန္းထဲကေက်ာင္းသား အားလံုးအတြက္ International Students Party တစ္ခုလုပ္မယ္..အဲဒီမွာ အျပန္အလွန္ယဥ္ေက်းမႈဖလွယ္သလိုမ်ိဳးျဖစ္ေအာင္ ကိုယ့့္ႏိုင္ငံရဲ႕ အစားအစာတစ္မ်ိဳးစီလုပ္ခဲ့ၾကမယ္.. ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ရိုးရာ၀တ္စံု၀တ္ေစခ်င္တယ္ဆိုျပီး organizer က အားလံုး ကိုေျပာလာတယ္..။ ျမန္မာ၀တ္စံု၀တ္ဖို႔ ဆံပင္ကို မထံုးတတ္ဘူး ..က်စ္ဆံျမီးလွလွေလးက်စ္သြားခ်င္တာကလည္း တစ္ခါမွမလုပ္ ဖူးေတာ့ မလုပ္တတ္..သူမ်ားေတြလို ကူေပးမယ့္သူလဲ ေဘးနားမွာမရွိ ..တစ္ေယာက္တည္းဆိုေတာ့ အင္တာနက္ထဲမွာ ရွာလိုက္တာ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ “သနပ္ခါးေမ” ဆိုတဲ့ဘေလာ့ဂ္ေလးမွာ ပံုနဲ႔ ေသခ်ာရွင္းျပထားတာကို ေတြ႔လိုက္တယ္ ..။

အဲဒီကေန အစျပဳျပီး ျမန္မာဘေလာ့ဂါေတြေရးတဲ့ blog ေတြကို စဖတ္ျဖစ္တာပဲ ..။ သတင္းဘေလာ့ဂ္ေတြကလဲြရင္ ရသစာေတြ ကိုယ္ပိုင္ခံစားမႈေလးေတြေရးတဲ့ ဘေလာ့ဂ္ေတြကို လည္ျဖစ္တာမ်ားတယ္..။ သတင္းေတြက Facebook မွာျမန္မာသတင္းဌာနတိုင္းလိုလိုကို subscribe လုပ္ထားေတာ့ အဲမွာက သတင္းဖတ္ျဖစ္တယ္။ ေနာက္ေတာ့ ကိုယ္တိုင္စာေရးခ်င္လာတယ္..။ ေက်ာင္းတုန္းကလဲ မေတာက္တေခါက္ ဟိုမေရာက္ဒီမေရာက္ေလွ်ာက္ေရးတတ္တယ္ေလ..။ ေနာက္ပိုင္းမွာ စာေတြနဲ႔ မအားတာနဲ႔ပဲ စာေရးခ်င္စိတ္ကို ခဏေမ့ထားခဲ့ရျပီး ေက်ာင္းပိတ္ရက္ေရာက္တဲ့ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ မတ္လ ၃ ရက္ေန႔မွာဒီ Blog ကို စတင္ျပီး ဖန္တီးခဲ့ပါတယ္…။ ကိုယ္တိုင္ပဲ အစကေနအဆံုး ဖန္တီးခဲ့ပါတယ္ …။ 

အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက ေဆာင္းရာသီကုန္အျပီး ႏွင္းေတြက်ျပီးခါစ ..ႏွင္းေတာထဲမွာ ေန႔တိုင္းျဖတ္ျပီးေက်ာင္းကို သြားတက္ခဲ့ရတဲ့ ခက္ခဲတဲ့ေန႔ေတြကို ေက်ာ္ျဖတ္ျပီးခါစ ..ဒါေပမယ့္ ႏွင္းျဖဴျဖဴေတြျမင္ရင္ ခ်စ္တယ္ ေပ်ာ္တယ္.. အဲဒါနဲ႔ ဒီဘေလာ့ဂ္နာမည္ကို Sweety Snow ဆိုျပီးေပးခဲ့တယ္..။ တကယ့္သဘာ၀ႏွင္းေတြရဲ႕ ခ်စ္စရာေကာင္းတာကိုရည္ညႊန္းခ်င္ခဲ့တာပါ …။ ကေလာင္နာမည္ေတြဘာေတြလဲ သိပ္မစဥ္းစားခ်င္ဘူး..ျပီးေတာ့ အမည္ရင္းလဲ မသံုးခ်င္တာနဲ႔ ဒီနာမည္ကိုပဲ သံုးခဲ့တယ္ ..။  အခုေတာ့ ဒီေန႔ပဲ က်မခ်စ္တဲ့နာမည္တစ္ခု ေျပာင္းလိုက္တယ္..။ က်မက သဘာ၀အစိမ္းေရာင္ကို ခ်စ္တယ္.. အထူးသျဖင့္…. သစ္ပင္ေတြရဲ႕ အစိမ္းေရာင္ကို အရမ္းခ်စ္တယ္.. ရိုးရိုးကာလာအစိမ္းကိုခ်စ္တာမ်ိဳးမဟုတ္ဘူး… သစ္ပင္စိမ္းေတြနဲ႔ အစိမ္းေရာင္ ကမၻာၾကီးအျဖစ္ပဲ ျမင္ခ်င္တယ္ .. အဲလိုျဖစ္ေအာင္လည္း တတ္ႏိုင္သေလာက္ေတာ့ တစ္ေထာင့္တစ္ေနရာကေန ၾကိဳးစားေနတဲ့သူဆိုေတာ့ Blog title ကို MY GREEN LIFE ဆိုျပီး ေျပာင္းလိုက္ပါျပီ…။

 

(၂) ဘေလာ႔ကို ဘယ္လိုရည္ရြယ္ခ်က္ေၾကာင္႔ တည္ေထာင္ျဖစ္ခဲ႔သလဲ ?

ရည္ရြယ္ခ်က္က စာေရးခ်င္တာ.. စာေရးေလ့က်င့္ခ်င္တာမ်ိဳးပါ..။ ဒီအတိုင္းဆို ဘယ္လိုမွမေရးျဖစ္ဘူးေလ..။ ျပီးေတာ့ Facebook မွာ ကိုယ့္အေကာင့္ထဲမွာ စာေရးတာမ်ိဳးမလုပ္ခ်င္ဘူး ..။ သီးသန္႔ site တစ္ခုမွာပဲ စာသီးသန္႔ပဲေရးခ်င္တယ္..။ စစခ်င္းတုန္းကေတာ့ ေက်ာင္းပိတ္ရက္လည္းျဖစ္တာေၾကာင့္ အက္ေဆးပံုစံေတြေရးျဖစ္တယ္ …။ ေတာင္ေရာက္ေျမာက္ေရာက္ ပဲ..စစခ်င္းဆိုေတာ့.။ ေနာက္ပိုင္းမွာ ေက်ာင္းျပန္ဖြင့္လာေတာ့ သိပ္အခ်ိန္မေပးရေတာ့တဲ့ ကဗ်ာေတြပိုအေရးမ်ားလာခဲ့တယ္..။ အလုပ္ရႈပ္ေနရင္ ကဗ်ာေရးရတာ ပိုျမန္သလိုပဲ..။ စိတ္ထြက္ေပါက္တစ္ခုလိုပဲျဖစ္ျဖစ္ .. အေပ်ာ္ပဲျဖစ္ျဖစ္ က်မအတြက္ ကဗ်ာေရးရတာ အခ်ိန္သိပ္မေပးရဘူး..။ အဲလိုနဲ႔ပဲ ကဗ်ာေလာက္ပဲေရးေနခဲ့တာ ေတာ္ေတာ္ၾကာသြားေတာ့ ကဗ်ာဘေလာ့ဂ္လို႔ေတာင္ မွတ္ရမလို ျဖစ္ေနျပီ.။ အခုေတာ့ မေန႔ကပဲ စာေမးပဲြျပီးသြားလို႔ ေက်ာင္းတစ္လေလာက္ပိတ္ေတာ့ အက္ေဆးပံုစံမ်ိဳးေတြ ေရးျဖစ္လာဦးမွာပါ ..။ 

(၃) သင္႔ရဲ႕ဘေလာ႔ေလးအေပၚမွာ ဘယ္ေလာက္ထိ ရည္မွန္းထားသလဲ…ဘယ္ေလာက္ထိ ျမတ္ႏိုးတန္ဖိုးထားသလဲ ?

ဒီအတြက္ေတာ့ ရည္မွန္းထားတာဆိုတာက က်မစာေရးရရင္ေတာ္ျပီ..။ ဘာမွရည္မွန္းမထားပါဘူး..။ စာဖတ္သူေတြအမ်ားၾကီးလာဖတ္ေအာင္ ဘယ္လိုမ်ိဳးေလးေတြေရးမယ္ ဘာညာလည္း စိတ္မကူးထားဘူး..။ ေရးခ်င္တာကို ေရးခ်င္တဲ့အခ်ိန္မွာ ခ်ေရးမယ္ ..ဖတ္ရတာေကာင္းတဲ့အခါရွိသလို မေကာင္းတဲ့အခါမ်ိဳးလည္း ရွိႏိုင္ပါတယ္.။ က်မေရးတဲ့စာေတြကို blogger အခ်င္းခ်င္းအျပန္အလွန္အားေပးတာရွိတယ္.. စာဖတ္သူတစ္ခ်ိဳ႕ရွိရင္ရွိမယ္ … ရသတစ္မ်ိဳးမ်ိဳးေပါ့ .. အဲလိုမ်ိဳးေတာ့ ခံစားရမယ္ထင္တယ္.. ။ ျမတ္ႏိုးတန္ဖိုးထားတာကေတာ့ အထူးေျပာစရာေတာင္မလိုေတာ့ပါဘူး..။ ကိုယ္ဖန္တီးထားတဲ့ စာမ်က္ႏွာေလး တစ္ခုကို ကေလးေလးတစ္ေယာက္ကို ခ်စ္သလိုခ်စ္တယ္..။ သူ႔အတြက္ အေကာင္းဆံုးေတြပဲ ဖန္တီးေပးခ်င္တယ္ ..သူကေန အျခားသူေတြအတြက္ အပန္းေျဖစရာစာလာဖတ္တာပဲျဖစ္ျဖစ္.. တစ္ခ်ိဳ႕အတြက္ က်မဖန္တီးလိုက္တာ တစ္ခ်ိဳ႕ က ခံစားခ်က္ခ်င္းတူလို႔ သေဘာက်ႏွစ္သက္သြားၾကရင္ပဲျဖစ္ျဖစ္ တစ္စံုတစ္ခုေတာ့ ရသြားတယ္ဆိုရင္ တစ္ကယ္ေက်နပ္ေနမွာပါ..။ 

(၄) သင္႔ဘေလာ႔ေလး ရုတ္တရက္ ေပ်ာက္ဆံုးသြားခဲ႔ဖူးပါသလား ?

မေပ်ာက္ခဲ့ဖူးပါဘူး..။ အခုအခ်ိန္ထိေတာ့ သူကက်မရဲ႕ေန႔စဥ္ဘ၀မွာ အခ်ိန္ျပည့္နီးပါး ပါ၀င္ေနပါတယ္..။ စာေရးသည္ျဖစ္ေစ မေရးသည္ျဖစ္ေစ ခဏခဏဖြင့္ၾကည့္တယ္..။ ေပ်ာက္မ်ားေပ်ာက္သြားခဲ့ရင္ေတာ့ အေတာ္၀မ္းနည္းမိမွာပဲ..။ ကိုယ့္လက္နဲ႔ ကိုယ္တိုင္တည္ေဆာက္ထားခဲ့တဲ့ အရာတစ္ခုကို လက္လြတ္ဆံုးရႈံးသြားသလိုမ်ိဳးျဖစ္သြားမွာကိုး..။ 

 ေရးေတာ့ေရးလိုက္တာပဲ.. ေတာ္ေတာ္မ်ားသြားခဲ့ျပီ ..။ အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ...။ ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ :))
အစက ဓါတ္ပံုတင္ထားေသးတယ္.. အခုျပန္ျဖဳတ္လိုက္တာပါ ...။ ဘာမွေတာ့မဟုတ္ပါဘူး.. ဘေလာ့ဂ္မွာ ကိုယ့္ပံုကို တင္ရမွာရွက္တတ္လို႔ပါ :D

 

ဒီပို႔စ္ေလးကို ေရးတာက ေမာင္ေလးေမျမိဳ႕မိုးက ေရးေပးဖို႔တဂ္တာေၾကာင့္. ေရးျဖစ္ခဲ့တာပါ..။ တကယ္ေတာ့....အမွန္အတိုင္း၀န္ခံရရင္..ျမန္မာ-ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ေရပိုင္နက္ျပႆနာကို ၾကားဖူးေနတာေတာ့ ၾကာပါျပီ.။ ဘယ္လိုလည္းဆိုတာကို.. ေသခ်ာမေလ့လာျဖစ္တာပါ..။ မေလ့လာျဖစ္တာကေတာ့. တကယ္ၾကီးက်ယ္တဲ့ ႏိုင္ငံနဲ႔ခ်ီတဲ့ ကိစၥျဖစ္ေနေတာ့.. က်မရဲ႕ ၫဏ္တစ္ထြာတစ္မိုက္၊ မျဖစ္စေလာက္ဗဟုသုတေလးနဲ႔.. သံုးသပ္ေ၀ဖန္တာမ်ိဳးမလုပ္ႏိုင္လို႔ပါ..။ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ဘက္က ၁၃-၁၂-၂၀၀၉ ရက္စဲြပါ တင္သြင္းခ်က္အရ.. ဒီျပႆနာကို ေျဖရွင္းေပးဖို႔. တရားရံုးက အမႈတဲြထဲလက္ခံခဲ့တာကေတာ့.. ၁၄-၁၂-၂၀၀၉ ရက္မွာျဖစ္တယ္လို႔.. ဖတ္ရပါတယ္..။

၁၄-၃-၂၀၁၂ မွာ..တရားရံုးက ဆံုးျဖတ္မယ္ဆိုေတာ့.. ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ျပီးရင္.. တရားတယ္မတရားဘူး.. နစ္နာတယ္ဆံုးရႈံးတယ္ဆိုတာကို မီဒီယာေတြကေတာ့. ေျပာလာၾကမွာပါပဲဆိုျပီး. ေစာင့္ၾကည့္ခဲ့မိပါတယ္.။ တကယ္ဆံုးျဖတ္ခ်က္ထြက္လာေတာ့လည္း..ေျပာၾကတာအမ်ိဳးမ်ိဳးပါပဲ.ျမန္မာေတြဘက္က ရႈံးတယ္ဆိုျပီး ေျပာၾကသလို.. တရားရံုးဆံုးျဖတ္တာ.တရားမွ်တတယ္.အဲဒါကို ဘဂၤလားေတြဘက္က သူတို႔အႏိုင္ရတယ္ဆိုျပီး.. တစ္ဘက္သတ္ေအာ္ေနၾကတာပါ..ဘာညာေပါ့..။

http://www.unbconnect.com/component/news/task-show/id-71091

အထက္ပါလင့္မွာကေတာ့. ဘဂၤလားေဒ့ရွ္မီဒီယာေတြက ေရပိုင္နက္ျပႆနာမွာ.. သူတို႔အႏိုင္ရတယ္ဆိုျပီးေတာ့.. ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်တဲ့ေန႔မွာပဲ.. “This is a great day for Bangladesh,” declared Foreign Minister Dipu Moni” ဆိုျပီး သူတို႔ႏိုင္ငံရဲ႕ ေဖာ္ျပပါ website မွာ ေအာင္ပဲြခံၾကတာပါ..။ အဲဒါက္ို ဖတ္ျပီးေတာ့.. ျမန္မာျပည္သူေတြ (က်မအပါအ၀င္).. ေဒါသထြက္ၾက.. စိတ္မေကာင္းျဖစ္ၾကရပါတယ္..။

အဲဒါနဲ႔. တရားရံုးရဲ႕. ညွိႏႈိင္းဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ေသခ်ာေအာင္ေလ့လာၾကည့္ဦးမွပဲဆိုျပီး.. ရွာၾကည့္လိုက္တဲ့အခါ.. အားလံုးျပည့္ျပည့္စံုစံုေရးသားေဖာ္ျပထားတဲ့.. Judgement ကို ေတြ႔လို႔.. ေဒါင္းျပီး အၾကမ္းဖ်င္းဖတ္ၾကည့္ျပီး.. ဥပေဒေၾကာင္းဆိုင္ရာေတြကို နားလည္တဲ့သူတစ္ေယာက္မဟုတ္ေပမယ့္.. သူတို႔ဆံုးျဖတ္တာကေတာ့.. က်မအျမင္. (အျမင္မတူတာေတြလည္း ရွိေကာင္းရွိမွာပါ).. တရားမွ်တေအာင္. ေျဖရွင္းေပးထားတယ္လို႔ေတာ့ ထင္ပါတယ္..။ ဒါကိုေတာ့ အထင္နဲ႔ပဲ.. ေျပာႏိုင္ပါတယ္.. ေက်ာင္းပိတ္ထားတုန္း.. ေခါင္းစားမယ့္စာေတြ.. သိပ္မဖတ္ခ်င္လို႔.. Run Through ဖတ္လိုက္တဲ့အခါ. က်မ မသိလိုက္တဲ့. တခ်ိဳ႔အပိုင္းေတြ.. နားမလည္ႏိုင္တဲ့.. ဥပေဒေၾကာင္းရာေတြ.. ပါေနႏိုင္လို႔ပါ..။ အဲဒါေၾကာင့္. အဲဒီဆံုးျဖတ္ခ်က္အျပည့္အစံုကို ေလ့လာလိုသူေတြ .. ဖတ္ခ်င္သူေတြ. ဖတ္ျပီး. အမွန္အမွားဆံုးျဖတ္ႏိုင္ေအာင္.. ေအာက္မွာလင့္ေလးေရးေပးလိုက္ပါတယ္..။ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို လက္ခံျပီးျပီဆိုတာ. ႏွစ္ဘက္စလံုးက အတည္ျပဳျပီးၾကပါျပီ..။ အဲဒီေတာ့………………….:D

အဲဒီလင့္ မွာ မရွင္းတာတစ္ခုက.. File Name ပါ.။ 1-C16_Judgment_14_02_2012 လို႔ေပးထားေတာ့. ၁၄-၃-၂၀၁၂ မွာ ဆံုးျဖတ္တာကို. ဘာေၾကာင့္.. ၁၄-၂-၂၀၁၂ လို႔ေပးထားပါလိမ့္ေပါ့ေနာ္.. အဲဒီရက္ကတည္းက ဆံုးျဖတ္ေနၾကတာကို ၁၄-၃-၂၀၁၂ ရက္က်မွ.. ေနာက္ဆံုးဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ခဲ့လို႔လား..။ ဒါမွမဟုတ္.. ဘာျဖစ္လို႔ အဲဒီလို file Name ေပးတာပါလိမ့္..အဲဒါကို စိတ္ထဲဇေ၀ဇ၀ါျဖစ္ေနမိလို႔.. သိတဲ့သူမ်ားရွိရင္.. ေက်းဇူးျပဳျပီး ေျပာျပေပးသြားပါဦးေနာ္.. :D