Wednesday, 14 August 2013

~~ Just one second ~~

August 14, 2013 7 Comments


လူေတြမွာ အဓိကအားျဖင့္ ေျပာင္းလဲပံု (၂) မ်ိဳးရွိတယ္..
တခ်ိဳ႕ေျပာင္းလဲတယ္ဆိုတာက ေျပာင္းလဲတတ္တဲ့ေလာကနိယာမအတိုင္း ေမ်ာပါျပီး ပံုမွန္ေျပာင္းလဲတာ ေျပာင္းလဲမႈတရားရဲ႕ေအာက္မွာ ေျပာင္းလဲတာ။ ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ ကိိုယ့္ရဲ႕ ကံ၊ညဏ္၊၀ီရိယ၊ အင္အားနဲ႔ အေျခအေနတစ္ရပ္ရပ္ကို ဆဲြလွန္သလိုေျပာင္းပစ္လိုက္တာ၊ ဒဂၤါးျပားလိုေပါ့ ..ေခါင္းကေန ပန္းျဖစ္သြားေအာင္ Back to Back ေျပာင္းပစ္လိုက္တာမ်ိဳး …

ဒုတိယအမ်ိဳးအစားေျပာင္းလဲမႈအတြက္ လူတစ္ေယာက္ေျပာင္းလဲသြားဖို႔ အခ်ိန္တစ္ခ်ိန္ပဲ လုိတာပါ…
အဲဒီအခ်ိန္က ဘယ္ေလာက္ၾကာသလဲဆိုရင္ တစ္စကၠန႔္ပဲ ..။ ဟုတ္တယ္.. လူတစ္ေယာက္ဟာ အေျခအေနတစ္ခုကေန အျခားအေျခအေနတစ္ခုကို ေျပာင္းလဲသြားဖို႔ အခ်ိန္ တစ္စကၠန႔္ပဲ လိုတယ္..။ တစ္စကၠန႔္ဆိုတဲ့အခ်ိန္ေလးဟာ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ဘ၀ကို ခ်က္ခ်င္းေျပာင္းလဲ သြားေစႏိုင္တယ္...။
မိုးေပၚမွာၾကယ္ေၾကြတယ္ဆိုပါေတာ့ ... ၾကယ္ေၾကြတာက ရိတ္ကနဲဆိုေတာ့ တစ္စကၠန႔္ေလာက္ပဲ ၾကာတယ္ ...။ ဒါေပမယ့္ ျမင္လိုက္ရတဲ့သူနဲ႔ မျမင္လိုက္ရတဲ့သူဆိုတာ ႏွစ္ပိုင္းကဲြက်န္ခဲ့ေသး တယ္....။ အဲဒီ တစ္စကၠန႔္ဆိုတဲ့အခ်ိန္ကေလးက လူေတြကို ႏွစ္ျခမ္းခဲြခ်သြားတာ ...။

လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ရင္ထဲမွာ အသိတရားတစ္ခု ဖ်တ္ကနဲလင္းပြင့္သြားတာကလည္း ဘာမွမၾကာဘူး တစ္စကၠန႔္ေပါ့..။ ဒါေပမယ့္ သူ႔ဘ၀တစ္ခုလံုးကို ဆဲြလွန္သြားလိုက္ႏိုင္တယ္..။ သူ႔ဘ၀ရဲ႕ေရွ႕ပိုင္းအေျခအေနနဲ႔ ေျပာင္းလဲသြားျပီးေနာက္ပိုင္းကာလကို အဲဒီတစ္စကၠန႔္က ခဲြျခားတာပဲ...။ အဲဒီလို လွ်ပ္တျပက္အသိညဏ္ပြင့္တာကို Abrupt Enlightenment လို႔ေခၚတယ္…။ အဲဒီအခ်ိန္ေလးတစ္စကၠန႔္ကို ေရႊစကၠန႔္ The golden second လို႔ေခၚတယ္...။

"အေပၚမွာေရးခဲ့သမွ်က ဆရာတာရာမင္းေ၀ရဲ႕ သင္ႏွင့္ နံနက္ခင္းကိုသာ ၀င္ခြင့္ျပဳမည္ ဆိုတဲ့ လံုးခ်င္း၀တၴဳရွည္ထဲမွာပါတဲ့ ေျပာင္းလဲမႈနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ သေဘာတရား ၂ ခုပါ..။ အမွန္တရားေတြျဖစ္တာေၾကာင့္ ေနာက္ျပီး က်မရဲ႕အေတြးနဲ႔လဲ ထပ္တူက်တာေၾကာင့္ ကူးယူေဖာ္ျပျခင္းပါ..။ ျပီးေတာ့ အဲဒီေျပာင္းလဲမႈနဲ႔ပတ္သက္ျပီး က်မနားလည္ထားသေလာက္လဲ ဆက္ျပီးေရးခ်င္ပါတယ္..။ ဆက္ဖတ္ေပးပါဦးေနာ္... အျမင္ခ်င္း တူခ်င္လည္းတူမယ္... မတူရင္လည္း မတူႏိုင္ပါဘူး....။ ကိုယ့္ယံုၾကည္ခ်က္ ကိုယ့္စိတ္ကူးကိုယ္စီနဲ႔ကိုးးးးး."

ဆရာေျပာတဲ့ ပထမေျပာင္းလဲမႈက ေလာကနိယာမအတိုင္း သူ႔အလိုလိုေျပာင္းလဲတာ မ်ိဳး၊ ျဖစ္ရိုးျဖစ္စဥ္ေျပာင္းလဲတာမ်ိဳးေပါ့ (ဥပမာ .အသက္ၾကီးလာတာနဲ႔အမွ် ရုပ္ပံုသ႑ာန္ေျပာင္းလဲလာတာမ်ိဳး၊ ကေလးစိတ္ လူငယ္စိတ္ကေန လူၾကီးစိတ္ျဖစ္ေပၚလာတာမ်ိဳး စသျဖင့္ေပါ့ေလ) အဲဒီေတာ့ ဒီေျပာင္းလဲမႈက သိပ္မထူးျခားတဲ့ လူသားတိုင္း မျဖစ္မေနၾကံဳေတြ႔ရမယ့္ ေျပာင္းလဲမႈမ်ိဳးဆိုေတာ့ သိပ္ေတာ့ စိုးရိမ္စရာမရွိပါဘူး…။

ေနာက္ေျပာင္းလဲမႈက လူေတြရဲ႕ စိတ္ကူးေလးတစ္ခ်က္၊ အမွားေလးတစ္ခု၊ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေလး တစ္ခုေၾကာင့္ ဘ၀မွာ ၾကီးၾကီးမားမားေျပာင္းလဲသြားတာမ်ိဳး..။ က်မတို႔ ျမန္မာေတြ ယံုၾကည္ရာ အတိုင္းဆို ကံကံ၏အက်ိဳး ဒါမွမဟုတ္ရင္ အတိတ္ကံေၾကာင့္ပဲျဖစ္လာတယ္ ဆိုျပီး ေျဖေတြးတတ္ၾကသလိုမ်ိဳးေပါ့…။

တခါတေလ လူေတြမွာ Turning point လို႔ေခၚတဲ့ ဆံုးျဖတ္ေရြးခ်ယ္စရာအေျခအေနေတြနဲ႔ ၾကံဳရတတ္တယ္..။ တစ္ခုခုကို မျဖစ္မေနဆံုးျဖတ္ရတဲ့အခါ ဆံုးျဖတ္လိုက္တဲ့အခ်ိန္ဆိုတာ တစ္စကၠန႔္ေလးပဲၾကာတယ္....။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီဆံုးျဖတ္ခ်က္က သူ႔တစ္ဘ၀လံုးေျပာင္းလဲ သြားေစႏိုင္ေလာက္ေအာင္ အက်ိဳးသက္ေရာက္ေစတယ္...။

အလုပ္အကိုင္ပဲျဖစ္ျဖစ္ .. ပညာေရးအတြက္ျဖစ္ေစ အိမ္ေထာင္ေရးအတြက္ျဖစ္ေစ လူေတြအားလံုုးေရြးခ်ယ္ၾကရ ဆံုးျဖတ္ၾကရတယ္...။ အဲဒီတစ္စကၠန႔္ေလးရဲ႕ေနာက္မွာ သူတို႔ဘာေတြဆက္ျဖစ္မလဲ ဘယ္သူမွေသခ်ာမခန္႔မွန္းႏိုင္ဘဲ ေကာင္းႏိုးရာရာကို ေရြးခ်ယ္ရင္း အခ်ိဳ႕ေတာ့ ေအာင္ျမင္မႈေတြ၊ ကံေကာင္းမႈေတြနဲ႔ ၾကံဳေတြ႔ျပီး ေပ်ာ္ရႊင္ရေပမယ့္ အခ်ိဳ႕အတြက္ေတာ့ ထင္မွတ္မထားတဲ့ ဆံုးရႈံးမႈေတြၾကံဳၾကရျပန္တယ္...။ 

ဥပမာ ထီထိုးဖို႔ဆံုုးျဖတ္လိုက္တာ တစ္စကၠန႔္ပဲၾကာေပမယ့္ ကံေကာင္းလို႔ထီေပါက္လိုက္ရင္ အဲဒီတစ္စကၠန႔္က လူတစ္ေယာက္ဘ၀ကို သိိန္းေပါင္းမ်ားစြာပိုင္ဆိုင္သူ အျဖစ္ ေျပာင္းလဲသြားေစတယ္...။

လမ္းေလွ်ာက္ေနရင္း ေခါင္းေပၚကိုသစ္ကိုင္းျပဳတ္က်တာလည္း တစ္စကၠန႔္ပဲ...။ ကားေမာင္းေနရင္း မေတာ္တဆေမွာက္တာလည္း သတိမမူမိလိုက္တဲ့ တစ္စကၠန႔္အတြင္းပဲ....။
လူတစ္ေယာက္ကိုု တစ္သက္လံုးလက္တဲြသြားဖို႔ လက္ထပ္ဖို႔ဆံုးျဖတ္တယ္ဆိုတာလည္း တစ္စကၠန႔္ပဲၾကာတယ္ဆိုေပမယ့္ အဲဒီအက်ိဳးဆက္ကို ခံစားရတာ တစ္ဘ၀လံုးပါပဲ …။ အမွားတစ္ခုကိုက်ဴးလြန္မိတဲ့စိတ္ျဖစ္ေပၚလာတာလည္း တစ္စကၠန႔္ပဲ ... ဒါေပမယ့္ အဲဒီအမွားရဲ႕ရိုက္ခ်က္ကို ခံရတာေတာ့ တစ္ဘ၀လံုးေတာင္ ျဖစ္သြားႏိုင္တယ္....။

ျဖစ္ႏိုင္ရင္ေတာ့ အဲဒီတစ္စကၠန႔္ေတြအားလံုးဟာ ေကာင္းေသာေျပာင္းလဲျခင္းကိုျဖစ္ေပၚေစတဲ့ The golden second ေတြခ်ည္းျဖစ္ေစခ်င္မိတာပါပဲ …။


Monday, 12 August 2013

မျပယ္တဲ့ ... သစၥာ (၄) ~~~

August 12, 2013 1 Comments



 “ေျမၾကီးေပၚက ေပါင္းပင္ေလးေတြကို မင္းခ်စ္တတ္လိမ့္မယ္လုိ႔ ကိုယ္ တကယ္မထင္ခဲ့မိဘူး..။ ကိုယ္ မင္းရဲ႕ၾကိဳက္ႏွစ္သက္တတ္တာေတြ ေလ့လာဖို႔ေတာ့ လိုျပီထင္တယ္ေနာ္ …” အေမးစကားတစ္ခုကို သူတီးတိုးေရရြတ္မိတယ္….။

အနင္းခံ အႏွိမ္ခံပန္းေလးေတြဆိုေပမယ့္ သူတို႔မွာလည္း သူတို႔တန္ဖိုးနဲ႔သူရွိတာပဲေလ..။ အရာရာတိုင္းမွာ တန္ဖိုးဆိုတာ ကိုယ္စီရွိပါတယ္..။ အားသာခ်က္ကိုမၾကည့္ဘဲ အားနည္းခ်က္ေတြပဲၾကည့္ျပီး သက္ရွိသက္မဲ့ေတြရဲ႕ တန္ဖိုးကိုေတာ့ မျဖတ္သင့္ဘူးေပါ့..။ ဒီကမၻာၾကီးေပၚမွာရွိေနၾကတဲ့ အရာရာတိုင္းက သူ႔ေနရာနဲ႔သူ အသံုး၀င္လို႔ တည္ရွိေနၾကတာပဲမဟုတ္လား..

တကယ္ဆို သူမနဲ႔ ပတ္သက္သမွ် စိတ္ခံစားမႈေသးေသးေလးကအစ သူသိဖို႔ၾကိဳးစားမိေပမယ့္ ဒီတစ္ခ်က္ကိုေတာ့ အေၾကာင္းျပခ်က္ သူစဥ္းစားမရျပန္ …. ။

အဲဒါဆို ပန္းေတြအမ်ားၾကီးရွိတဲ့အထဲက ဒီပန္းေလးေတြကို ဘာေၾကာင့္ ပိုခ်စ္ရတဲ့အေၾကာင္း ကိုယ့္ကို ေျပာျပႏိုင္မလား..

သူမက အေၾကာင္းအရာတစ္ခုကို ရွင္းျပဖို႔အတြက္ဆို ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ကုိ ဆရာက စာရွင္းျပသလို စိိတ္ရွည္ရွည္ရွင္းျပတတ္သူတစ္ေယာက္လည္း ျဖစ္ျပန္ပါေသးတယ္...။

မိန္းကေလးမွန္ရင္ေတာ့ ဘယ္ပန္းမဆို သေဘာက်ၾကတာခ်ည္းပါပဲ ..။ ဒါေပမယ့္လည္း အၾကိဳက္ဆံုးေတြထဲက အၾကိဳက္ဆံုးဆိုတာလည္း ရွိတတ္တယ္ေလ..."


"က်မကေရာေမးရင္ ပန္းေတြအမ်ားၾကီးထဲမွာ အဲဒီေဒစီပန္းေလးေတြကို မွတ္မွတ္ရရ ခ်စ္တတ္သူမ်ိဳးေပါ့..။ သူတိို႔က ေအးတဲ့အရပ္ေဒသရဲ႕ ေႏြရာသီမွာပဲ ပြင့္တဲ့အပင္မ်ိဳး .. ရာသီအလိုက္ ပြင့္ခ်င္တဲ့အခ်ိန္ပြင့္တာမ်ဳိးမဟုတ္သလို ေနရာတိုင္းမွာ ပြင့္ေလ့ရွိတဲ့ အပင္မ်ိဳးလည္း မဟုတ္ျပန္ဘူး…"


"ျပီးေတာ့အဲဒီပန္းပင္ေလးေတြက...သက္ရွိသတ၀ါတိုင္းနင္းေျခသြားတဲ့ ျမက္ပင္ေလးေတြကို
 ေကာေဇာလိုမ်ိဳးလွေအာင္ အေဖာ္ျပဳအလွဆင္ေပးတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေကာင္း။ ပန္းေလးေတြက ၾကည့္လိုက္ရင္ ကႏဲြ႔ကလ်နဲ႔ ခ်က္ခ်င္းညိွဳးသြားမေယာင္ ထင္မွတ္ရေပမယ့္ အမိုးအကာမရွိတဲ့ ေနေရာင္ေအာက္မွာ ရက္ေပါင္းအေတာ္ၾကာၾကာ ရွင္သန္ႏိုင္ၾကတယ္...။ က်မ သေဘာက်တဲ့အခ်က္ထဲမွာ အဲဒီအရာလည္း ပါ၀င္တယ္.။ လူေတြလိုေျပာရရင္ Physical appearance က အားႏဲြ႔တဲ့ပံုစံျဖစ္ေပမယ့္ ... သူတို႔မွာ ေလာကဓံကို ၾကံ့ၾကံ့ခံႏိုင္တဲ့အတြင္းစိတ္ mentally strong ျဖစ္တယ္…"

" ေပါင္းပင္ေလးေတြမို႔ တန္ဖိုးမရွိဘူးလို႔ထင္ရေပမယ့္ ကမၻာေျမၾကီးအတြက္ သူတို႔ရဲ႕တန္ဖိုးက အဖိုးမျဖတ္ႏိုင္ဘူး..။ ေသဆံုးသြားခဲ့ျပီးရင္ေတာင္မွ အျခားအပင္ၾကီးေတြလို အခ်ိန္ေတြအၾကာၾကီးမယူဘဲ သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ ခ်က္ခ်င္းလိုလို ေဆြးေျမ့ခံျပီး ကမၻာေျမၾကီးအတြက္ ေျမၾသဇာအျဖစ္ စေတးခံၾကေသးတယ္ မဟုတ္လားးး...

“ေနာက္တစ္ခ်က္က အပင္ငယ္ေလးေပမယ့္ အျခားအရာေတြရဲ႕ အေထာက္အပံ့မလိုဘူး.. ေျမေပၚမွာ သူတို႔ကိုယ္တိုင္ရပ္တည္ႏိုင္တယ္..။ ေနေရာင္ေအာက္မွာ တတ္ႏိုင္သေလာက္ အစြမ္းကုန္ပြင့္လန္းျပီး ေလာကၾကီးကို အလွဆင္ေပးတယ္…"

" ဒါဆိုရင္ေတာ့ တျခားအပင္ေတြမွာ ကပ္ေပါက္ေလ့ရွိျပီး အဲဒီလက္ခံပင္ဆီက အဆီအေသြးကိုစုပ္ယူ လွလွပပပြင့္ေလ့ရွိတဲ့ သဇင္တို႔ သစ္ခြ တို႔၊ ေနာက္ျပီး ျပင္ပအသြင္အျပင္ေၾကာင့္ ရန္ျပဳလာသူေတြကို အျမဲစိုးထိတ္ေနရတတ္ျပီး သူ႔ကိုယ္သူ မလံုမလဲျဖစ္၊ ဆူးေတြနဲ႔ အျမဲကာရံထားရတဲ့ႏွင္းဆီပန္းေတြကို ဘာေၾကာင့္ က်မသိပ္ႏွစ္သက္ေလ့မရွိတာ သိေလာက္ေရာေပါ့…။ ႏွင္းဆီဆိုတာလည္း သူတို႔ကိုအျမဲလွပေအာင္ ေရေလာင္းေပါင္းသင္ အာဟာရေတြ ေပါင္းစပ္ေပးမယ့္ ဥယ်ာဥ္မွဴးရဲ႕ အကူအညီသာ ရွိရင္ အလွဆိုတာျပည့္စံုလာတတ္တဲ့ပန္းမ်ိဳးမဟုတ္ျပန္ဘူး..."

အိုေက.. ကိုယ္သေဘာေပါက္လာျပီ..။ အက်ဥ္းခ်ဳံ႕လိုက္ရင္ ေဒစီပန္းေလးေတြက
သစၥာရွိတယ္…၊အားနည္းတဲ့ဘက္မွာရပ္တည္တတ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေကာင္းပီသသူျဖစ္တယ္..၊ အမ်ားေကာင္းက်ိဳးကိုပဲ ဦးစားေပးတယ္ …၊ အျခားအကူအညီမပါပဲ သူတို႔ကိုယ္တိုင္ ရပ္တည္ႏိုင္တယ္..။ အျပင္ပန္းၾကည့္လိုက္ရင္ ေပ်ာ့ညံ့ညံ့ထင္မွတ္ရေပမယ့္ အတြင္းစိတ္က မထင္မွတ္ေလာက္ေအာင္ မာေက်ာလြန္းလို႔ ေလာကဓံကို ခံႏိုင္ရည္ရွိတဲ့သူလို႔ ေခၚႏိုင္တယ္…

Ohhh ..Honey !!! အဲဒီအခ်က္ေတြအားလံုးက ကိုယ္သိတဲ့မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ပိုင္ဆိုင္ထားတာေတြခ်ည္းပါလားးးး” 
သူက တစံုတခုကို အလံုးစံုနားလည္သေဘာေပါက္သြားသလို ၀မ္းသာအားရေျပာလိုက္ရင္း

“ေနာက္ဆိုရင္ ကိုယ္ မင္းအတြက္ ေဒစီပန္းတစ္ခင္းပ်ိဳးေပးမယ္” လို႔ သူမ ေတာင္းဆိုျခင္းမျပဳပါပဲ .. သူမ ခ်စ္တတ္တဲ့အရာေတြကို ဖန္တီးေပးခ်င္မိတာ အခ်စ္ဆိုတဲ့အရာက ပိုမိုိခုိင္ျမဲလာတယ္ ထင္ပါရဲ႕….။ 


♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥

To be continued ~~~ ^_^

Thursday, 8 August 2013

လမ္းလဲြ ~~~~

August 08, 2013 1 Comments



ေကာ္ဖီခါးသက္သက္တစ္ခြက္ေသာက္တုိင္းလည္း
အလြမ္းေတြက ခါးမသြားသလို သတိရျခင္းေတြကလည္း တိုးမလာျပန္ဘူး
ကိုယ္က ေကာ္ဖီခါးခါးအၾကိဳက္မွာ
မင္းက လက္ဖက္ရည္ဖန္ဆိမ့္တစ္ခြက္ကို ျမတ္ႏိုးတတ္သူ ......

ေအးျငိမ့္ျငိမ့္အေဆြးသီခ်င္းေတြ နားေထာင္မိတိုင္းလည္း
မင္းကို သတိရဖို႔က ခက္ခဲျပန္တယ္
ကိုယ္က ေပါ့ပ္သီခ်င္းခ်ိဳခ်ဳိေတြကို စဲြလမ္းေနခ်ိန္
မင္းက ေပါက္ကဲြသံစဥ္ေတြမွ နားေထာင္ေနတတ္သူ .........

ခ်စ္စရာအရုပ္ေလးေတြ ေပြ႔ဖက္မိတိုင္းေတာ့လည္း
မင္းကို ေယာင္ယမ္းမတမ္းတမိျပန္ဘူး
ကုိယ္က ကာတြန္းဇာတ္ေကာင္ေတြကို အရူးအမူးျဖစ္တတ္ခ်ိန္
မင္းက action ကားေတြကိုမွ ရူးသြပ္သူျဖစ္သတဲ့ .........

ကိုယ္က ရသစာစုေတြ ဖတ္တတ္ခ်ိန္ မင္းက သုတစာေတြမွာ ေပ်ာ္ေမြ႔ေနတတ္သူ
ကိုယ္က အေရွ႕ကိုေမွ်ာ္ၾကည့္ခ်ိန္ .. မင္းကအေနာက္ကိုပဲ ျပန္လွည့္ၾကည့္တတ္သူ
ကိုယ္ေရွ႕ဆက္ေလွ်ာက္ခ်ိန္ … မင္းက ေနာက္ျပန္လွည့္ေျပးခ်င္သူ
ကိုယ္ပ်ံသန္းေနခ်ိန္မွာ … မင္းက ေျမျပင္ကိုဖက္တြယ္ထားတတ္သူ
ဆန္႔က်င္ဘက္အရာႏွစ္ခု …. လမ္းလဲြသြားတာ အဆန္းတၾကယ္ေတာ့ မဟုတ္ျပန္ပါဘူး…
မဆံုႏိုင္တဲ့ေရစက္အတြက္ … အဲဒီလမ္းလဲြသြားခဲ့ျခင္းက ေနာက္က်ေနျပန္ပါေသးတယ္ေလ ….။ ။

------------------------------


ဘာမွမေရးျဖစ္တာၾကာလာတာနဲ႔႔ပဲ Facebook မွာ ေရးတင္ထားတဲ့ ကဗ်ာေလးပဲ ဒီမွာ ျပန္တင္ျဖစ္ပါတယ္..
ေနာက္မွ အက္ေဆးေတြ ေရးပါဦးမယ္ရွင္ ....။

Follow Us @soratemplates