♥ ♥ MY GREEN Notes ♥ ♥

Monday, 6 October 2014

Saturday တစ္ရက္တာ +++

Phyu Lwin October 06, 2014 2 Comments

ၿပီးခဲ့တဲ့ စေနေန႔က မေတြ႔တာအေတာ္ၾကာေနၿပီျဖစ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ က်မေနတဲ့ ၿမိဳ႕ေလးကို လာလည္တယ္..။ မနက္ေစာေစာ ၇ နာရီေလာက္ သူကားဆိုက္ခ်ိန္မွာ... ဆိုင္ကယ္စီးၿပီး ကားဂိတ္ကို သြားႀကိဳဳဳ ျဖစ္တယ္..။ အဲဒီကေန မနက္ေစာေသးတာနဲ႔ပဲ သိပ္မဆာေသးတာေၾကာင့္ေရာ၊ သူ႔ကို ဘုရားလိုက္ပို႔ဖို႔ အခ်ိန္ေစာေနေသးတာနဲ႔ပဲ ကားဂိတ္နားက လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ေလးမွာ ခဏထိုင္ၾကတယ္...။ တစ္ခုခုစားျဖစ္ေအာင္လို႔ မုန္႔ဟင္းခါးတစ္ပြဲ၊ ၾကက္သားပလာတာတစ္ပြဲ မွာလိုက္ပါတယ္..။ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ေလးရဲ႕ မုန္႔ဟင္းခါးဟာ အရည္က်ဲက်ဲနဲ႔ျဖစ္ၿပီး ၾကက္သားပလာတာ ကေတာ့ က်မၾကိဳက္တဲ့စိမ့္တဲ့အရသာမဟုတ္ဘဲ သၾကားကို မုန္႔လုပ္စဥ္မွာ တစ္ခါတည္း ထည့္ထားေတာ့ ခ်ိဳအီအီျဖစ္ေနခဲ့ပါတယ္..။

ၿပီးေတာ့ မနက္ေစာေစာ ဘုရားသြားၿပီး ပန္းကပ္တယ္....။ ဘုရားရွိခိုးတယ္ ...။ မနက္ခင္းေနေရာင္ျခည္ေအာက္မွာ ဆိုင္ကယ္ေမာင္းရတာ ေလေအးေအးတခ်ိဳ႕န႔ဲအတူ စိတ္ကို ၾကည္လင္လန္းဆန္းသြားေစပါတယ္...။ ဘုရားသြားဖူးၿပီးတာနဲ႔ အတန္ငယ္လွမ္းတဲ့ နာမည္ၾကီးစားေသာက္ ဆိုင္တစ္ခုဆီကို မနက္စာ ေအးေအးေဆးေဆးစားဖို႔ ခရီးဆက္ခဲ့ၾကပါတယ္...။ ဆိုင္ကိုေရာက္တဲ့အခါ သူငယ္ခ်င္းက မုန္႔မွာတဲ့ဘက္မွာ မုန္႔မွာတယ္ ...။ က်မကေတာ့ တစ္ဖက္ေကာင္တာမွာ ေသာက္စရာ မွာပါတယ္..။ အဲဒီဆိုင္ရဲ႕ နာမည္ၾကီးအခ်ိဳပြဲတစ္ခုျဖစ္တဲ့ ဒိုမီႏို ၂ ခြက္လို႔ မွာလိုက္ပါတယ္...။ ပိုက္ဆံရွင္းရင္း Cashier ၀န္ထမ္းေလးက “ပါဆယ္လား၊ ဒီမွာေသာက္မွာလား”လို႔ ေမးလာေတာ့ အလြယ္တကူပဲ “ဒီမွာစားမွာ”လို႔ ခပ္ျမန္ျမန္ေျဖလိုက္ပါတယ္...။ ပိုက္ဆံျပန္အမ္းေပးတဲ့ ၀န္ထမ္းေကာင္ေလးက က်မရဲ႕ အေျဖကိုၾကားတဲ့အခါ ေလွာင္ရယ္တဲ့အသံနဲ႔ ေဘာင္ခ်ာျဖတ္ေန တဲ့ ေကာင္ေလး ကို “ဒိုမီႏိုကို စားမွာလို႔ေျပာတယ္ေဟ့ေကာင္” လို႔ ရယ္က်ဲက်ဲေျပာပါတယ္..။ အဲဒီအခါ တစ္ေယာက္ကလည္း “ဒိုမီႏို္ကို စားမွာလို႔ေျပာတယ္ေပါ့” ဆိုၿပီး ရယ္ျပန္ပါတယ္..။ က်မေတာ္ေတာ္ ေဒါသထြက္သြားပါတယ္..။ ဒါဟာ စားေသာက္ဆိုင္က ၀န္ထမ္းေတြရဲ႕ Customer ကို ဆက္ဆံတဲ့ တေလးတစားပံုစံတဲ့လား..။ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ရိုင္းစိုင္းတဲ့ အျပဳအမူျဖစ္ပါသလဲ ..။ ဒိုမီႏို္ဆိုတာ က်မအၾကိဳက္ဆံုးအစားအေသာက္ေတြထဲမွာ တစ္ခုအပါအ၀င္ပါပဲ ..။ အသီးအႏွံေတြအမ်ားၾကီး ထည့္ထားတတ္လို႔ တခါတေလေသာက္တယ္လို႔ ေျပာတတ္သလို တခါတေလလဲ က်မက စားတယ္လို႔ ေျပာခ်င္ေျပာတတ္ပါတယ္..။ အဲဒီလို စကားလုံုးအသံုးအႏႈန္းမတူတာနဲ႔ဲပဲ customer တစ္ေယာက္ကို ေလွာင္တယ္ဆိုတာ ေတာ္ေတာ္ရိုင္းစိုင္းတဲ့အျပဳအမူျဖစ္လို႔ သူတို႔သိေအာင္ က်မျပန္ေျပာလိုက္ပါတယ္..။ “Customer တစ္ေယာက္ ဘာမဟုတ္တဲ့စကားမွားတာေလးတစ္ခုကို မင္းတို႔ အဲလိုေလွာင္ရယ္တာ ေကာင္းတယ္ထင္သလား”လို႔ ေျပာခဲ့တယ္..။ သူတို႔ ေတာင္းပန္လားမေတာင္းပန္ လား က်မ မသိပါဘူး..။ က်မေျပာၿပီး ခ်က္ခ်င္းထြက္လာခဲ့ပါတယ္..။ မဟုတ္ရင္ က်မရဲ႕ စိတ္နဲ႔ စကားကို အဆက္မျပတ္ေျပာမိရင္ မေကာင္းတတ္ဘူးျဖစ္သြားမွာေၾကာင့္ပါ..။ သူငယ္ခ်င္းကေတာ့ “ဘာေၾကာင့္ သည္းမခံတာလဲ”ဆိုၿပီး ျပန္ေျပာခဲ့လို႔ဆိုၿပီး ေျပာေနပါေသးတယ္...။ “ငါျပန္ေျပာတာ သည္းမခံႏိုင္လို႔ မဟုတ္ဘူး...။ Customer ေတြကို တေလးတစားဆက္ဆံသင့္တယ္..၊ မေလွာင္ေျပာင္သင့္ဘူးဆိုတာ သူတို႔ သိသြားေအာင္ တမင္ေျပာေပးတာ”လို႔ ..။ မဟုတ္ရင္ ဘာ Training တစ္ခုမွမေပးဘဲ အလုပ္ကို နီးစပ္ရာ၀င္လုပ္တဲ့၀န္ထမ္းေလးေတြ အဲဒီလိုေျပာေပးမယ့္သူမရွိရင္ စရုိက္ေတြက ျပင္ၾကမွာမဟုတ္ ဘူးေလ....။

စားၿပီးတာနဲ႔ အနီးအနားက Shopping Mall တစ္ခုမွာ ေစ်းဝယ္ၾကတယ္..။ က်မအျမဲသံုးျဖစ္ေနတာက Lolane Hair Treatment ပါ.။ လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၀ ႏွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ကတည္းက သံုးလာခဲ့တာ..။ အဲဒါေလာေလာဆယ္သံုးေနတဲ့တစ္ဘူးက ကုန္ခါနီးေနတာေၾကာင့္ လမ္းၾကံဳတာနဲ႔ပဲ တခါတည္းဝယ္သြား မယ္ဆိုၿပီး ထားေနက်ေနရာမွာၾကည့္ေတာ့ lolane hair treatment ဘူးေတြကို မေတြ႔ေတာ့ဘူး...။ ေနရာ မ်ားေျပာင္း သြားတာလားဆိုၿပီး ေဘးနားေလးမွာေတြ႔တဲ့ ၀န္ထမ္းမိန္းကေလးကို “Lolane Hair Treatment ဘူးေတြ ဘယ္နားမွာထားတာလဲ ညီမေလး”ဆိုၿပီး ေမးလိုက္ပါတယ္..။ မိန္းကေလးက “ဒီဘက္မွာအစ္မ၊ လိုက္ျပေပးပါမယ္” ဆိုၿပီး ေခၚလို႔လို္က္သြားၾကည့္ေတာ့ Lolane မဟုတ္ဘဲ Loreal ေကာင္ တာျဖစ္ေနတယ္..။ “အစ္မေျပာတာ Lolane ေလ၊ ဒါက Loreal ေကာင္တာမဟုတ္လား” ဆိုေတာ့ “တူတူပဲအစ္မ”တဲ့..။ “အင္.. ဘာမွမဆိုင္ပါဘူး.၊ Lolane က Lolane ၊ Loreal က Loreal ပါ” ဆိုေတာ့မွ စကားကိုေရာခ်တယ္..။ သူတို႔အေတြးထဲမွာက စကားလံုးအသံထြက္ခ်င္းခပ္ဆင္ဆင္ဆိုေတာ့ က်မ မသိေလာက္ဘူးထင္ၿပီး ေရာခ်ေရာင္းခ်င္တဲ့ပံုစံမ်ိဳး..။ စိတ္ထဲ နည္းနည္း ထပ္တိုရျပန္ၿပီ..။ သူတို႔ဘာေၾကာင့္ အမွန္အတိုင္းမေျပာဘဲ ပံုမွားရိုက္ခ်င္ရတာပါလိမ့္..။ ဒါဟာ ေစ်း၀ယ္သူကို ေစာ္ကားျခင္းတစ္မ်ိဳးပဲ မဟုတ္ပါလား..။ ေစ်းလာ၀ယ္သူေတြကို ဘာမွမသိေလာက္ပါဘူးဆိုတဲ့ အခ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ အထင္ေသးတတ္ျခင္း က ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ေစ်းဆိုင္က ၀န္ထမ္းေတြအမ်ားစုရဲ႕ စိတ္ထဲမွာ စြဲေနတတ္တာထင္တယ္..။ အဲဒါနဲ႔ ဒီအတိုင္းပဲ လွည့္ထြက္လာခဲ့ၿပီး တျခားစင္ေတြက Hair treatment ေတြ စီထားတဲ့ေနရာမွာ ဘာ Brand ေတြရွိလဲ ဆက္ၾကည့္ေနမိတယ္..။ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ ထပ္ေရာက္လာၿပီး “ဘာလိုခ်င္လဲအစ္မ” ဆိုေတာ့ လိုခ်င္တာထပ္ေျပာျပလိုက္တဲ့အခါ “Lolane က ကုမၸဏီဖ်က္သြားလို႔ ပစၥည္းအသစ္ေတြထပ္မေရာက္ေတာ့ပါဘူး”လို႔ ရွင္းျပတယ္..။ အဲဒီအခါ အဲဒီပစၥည္းကို မရႏိုင္ေတာ့မွန္း သိတာနဲ႔ပဲ ေကာင္းႏိုးရာရာၾကည့္ရင္း Loreal damage care treatment တစ္ဘူး ဝယ္ျဖစ္တယ္..။ ၀န္ထမ္းေတြရဲ႕ Service ကြာျခားပံုက ဒီေနရာမွာ ထင္ရွားလာတာပါပဲ ..။ မရိုးမသား မအူမလည္လုပ္တတ္ တဲ့၀န္ထမ္းနဲ႔တုန္းက ဝယ္ခ်င္စိတ္ကုန္ခမ္းသြားေပမယ့္ အမွန္ကိုအမွန္အတိုင္း၊ မရွိဘူးဆိုတာကို မရွိဘူးဆိုတဲ့အေၾကာင္း ရိုးရိုးသားသားရွင္းျပေပးတတ္တဲ့၀န္ထမ္းေလးနဲ႔ေတြ႔ေတာ့ ပစၥည္းတစ္မ်ိဳးတည္း ကိုပဲ ၀ယ္ခ်င္စိတ္ေပါက္လာရတာပါ..။ အဲဒါေၾကာင့္ က်မစိတ္ထဲမွာ အျမဲတမ္းလက္ကိုင္ထားတဲ့ စကားလံုးျဖစ္တဲ့ Be honest ဆိုတဲ့ စကားလံုးေလးကို သတိရမိသြားေစပါတယ္..။ ဘယ္လိုအေျခအေန မွာပဲ ျဖစ္ပါေစ၊ အရိုးသားဆံုးလုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ပါ၊ အဆင္ေျပေအာင္ျမင္လာပါလိမ့္မယ္ ဆိုတာပါပဲ ..။

ၿပီးေတာ့ ေန႔လည္စာစားခ်ိန္မွာ တစ္ခုထပ္ၾကံဳရျပန္ပါေသးတယ္..။ စေနေန႔တေန႔တာကေတာ့ ဆိုင္ေတြက ၀န္ထမ္းေတြရဲ႕ အခ်ိဳးမေျပမႈေတြနဲ႔ စိတ္ကုန္ခဲ့ရတဲ့တစ္ရက္တာလို႔ေတာင္ ေျပာရမလိုပဲ ..။ ေန႔လည္စာ စားၾကေတာ့ ဆိုင္တစ္ခုမွာ က်မက ထမင္းေပါင္းမွာပါတယ္..။ သူငယ္ခ်င္း က ေၾကးအိုးဆီခ်က္မွာပါတယ္..။ လြဲမွာစုိးတာေၾကာင့္ ေၾကးအိုးဆီခ်က္ေနာ္လို႔ ေသခ်ာမွာလိုက္ပါတယ္.။ ထမင္းေပါင္းေရာက္လာ ပါတယ္..။ ေတာ္ေတာ္အဆင္ေျပပါတယ္..။ ခဏေနေတာ့ ေၾကးအိုးအရည္ေတြနဲ႔ တစ္ပြဲေရာက္လာပါ တယ္..။ မွာတာက ဆီခ်က္၊ ေရာက္လာတာက အရည္ေသာက္။ ဘယ္ေလာက္အထိ လြဲလိုက္ပါသလဲ ..။ မွားတာကိုေျပာလိုက္ေတာ့ “ေၾကးအိုးအရည္ေသာက္ေရာ မၾကိဳက္ဘူးလား”ဆိုၿပီး ျပန္ျပင္ခိုင္းရမွာ ပ်င္းတဲ့စားပြဲထိုးေလးက ေလျပည္ေသြးပါတယ္..။ “ဆီခ်က္စားခ်င္လို႔ စကတည္းက မွာတာေလ..။ ဒီေလာက္ေတာ့ မင္းတို႔ျပင္ေပးရမွာေပါ့..။ ဘယ္သူ႔ဘက္က မွားတာလဲ”ဆိုၿပီး သူငယ္ခ်င္းက ေျပာမွ စားပြဲထိုးေလးက “ကၽြန္ေတာ္ စားဖိုမွဴးကို ေၾကးအိုးဆီခ်က္လို႔ေသခ်ာေျပာတာ..။ သူခ်က္တာလြဲတာ”ဆိုၿပီး သြားျပန္ျပင္ခိုင္းပါတယ္..။

ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ Customer service အေၾကာင္းေျပာရရင္ေတာ့ ေျပာလို႔ ဆံုးေတာ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး...။ ေကာင္တာမွာေငြရွင္းရင္ တစ္ခ်က္ခ်င္းျဖည္းျဖည္းေအးေအးလုပ္ေနတတ္တဲ့ ၀န္ထမ္းေလးေတြ၊ မွာခ်င္တဲ့စားစရာသာမွာ၊ ေျပာတာကို ေသခ်ာနားေထာင္ေလ့မရွိတဲ့ waiter ေလးေတြ၊ စားသံုးသူေတြ စားေသာက္ေျပာဆိုေနရင္ တေစ့တေစာင္းစပ္စုတတ္တဲ့ ၀န္ထမ္းေလးေတြ၊ ေစ်း၀ယ္သူကို မ၀ယ္ႏိုင္ေလာက္ပါဘူး၊ ဘာမွမသိေလာက္ပါဘူးဆိုတဲ့ပံုစံနဲ႔ ၀န္ထမ္းေလးေတြ စသျဖင့္ ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် ၾကံဳရလြန္းလို႔ ရိုးအီစိတ္ပ်က္ေပါင္းလဲ မ်ားလွပါၿပီ...။

ထားပါေတာ့..။ ဒါကေတာ့ မထူးျခားလွတဲ့က်မရဲ႕ တစ္ရက္တာျဖတ္သန္းမႈတစ္ခုပါ...။

+++++++++++++++++++++++++++

ေလာေလာဆယ္ဘာေတြ လုပ္ျဖစ္ေနသလဲဆိုရင္.....

ဖတ္ျဖစ္ေနတဲ့စာအုပ္ေတြက စာေရးဆရာမ စံပယ္ျဖဴႏုရဲ႕ “ေျမာက္ဖ်ားက အလြမ္းရာသီ”ဆိုတဲ့ လံုးခ်င္း၀တၳဳသစ္။ ညီအစ္မေမတၱာကိုေရးဖြဲ႔ထားပံုက အစ္မေရာ ညီမေရာရွိတဲ့ က်မအတြက္ ငိုခ်င္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ ေျပာင္ေျပာင္ေျမာက္ေျမာက္ေရးဖြဲ႔ထားႏိုင္ပါတယ္..။

ေနာက္တစ္အုပ္က စာေရးဆရာမ ခက္မာရဲ႕ “ေရြ႕လ်ားေနေသာ အိပ္မက္မ်ား” ဆိုတဲ့ အက္ေဆးစာအုပ္ကေလးပါ..။ ဒီစာအုပ္ကေလးကိုဖတ္ရင္း စာအုပ္ဖတ္ေနရတာနဲ႔မတူဘဲ Blog တစ္ခုကို ဖတ္ေနရတာနဲ႔ တူပါတယ္..။ ဘာေၾကာင့္ဆို က်မတို႔ Blog ေတြမွာ ေရးေလ့ရွိတဲ့ပံုစံေလးေတြ အတိုင္း ႏိုင္ငံျခားမွာေနစဥ္ ေန႔စဥ္ေန႔တိုင္း ရင္ဆိုင္ျဖတ္သန္းပံု ဘ၀အေတြ႔အၾကံဳေလးေတြကို စာစီထားတာေၾကာင့္ပါ..။ က်မခ်စ္တဲ့ ေႏြဦးရာသီရဲ႕ Daffodil ပန္းေလးေတြအေၾကာင္းပါသလို စာေရးဆရာမရဲ႕ ဘ၀ျဖတ္သန္းပံု၊ စာေပေၾကာင့္ သူ႔ဘ၀ကို ျမွင့္တင္ေပးႏိုင္ပံု စတာေတြကို ဖတ္ရတာ ဟင္းပြဲစံုလင္လွတဲ့ ထမင္း၀ိုင္းတစ္၀ိုင္းလို ရသစံုုလင္လွပါတယ္...။

ေနာက္တစ္အုပ္ကေတာ့ ရတီမဂၢဇင္းပါ..။ ဒီမဂၢဇင္းမွာ ၀တၳဳကဏၰေတာ္ေတာ္မ်ားပါ၀င္တာေၾကာင့္ တခါတေလ စိတ္လိုလက္ရရွိတဲ့အခါ က်မေရးတဲ့အေၾကာင္းအရာတခ်ိဳ႕တေလကို ပို႔ခ်င္တာနဲ႔ မဂၢဇင္းလိပ္စာသိရေအာင္ ဒီတစ္လ၀ယ္ဖတ္ျဖစ္တာပါ..။

ေလာေလာဆယ္ ဘာေတြေရးျဖစ္ေနသလဲဆိုရင္ .....

အခုတေလာေရးျဖစ္ေနတာ ခရီးသြားေဆာင္းပါးတစ္ခု..။ ၿပီးခဲ့တဲ့ August လပိုင္းမွာ အလုပ္ကိစၥနဲ႔ ဘရာဇီးႏိုင္ငံရဲ႕ ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕ကို ၂ ပတ္ေက်ာ္ၾကာ ခရီးထြက္ျဖစ္ခဲ့တယ္..။ အာရွရဲ႕ လူေနမႈစရိုက္၊ စားေသာက္ပံုမတူတဲ့ေနရာတစ္ခုျဖစ္တာေၾကာင့္ ေလ့လာခဲ့ရတာေတြ အမ်ားႀကီးပါပဲ ..။ အဲဒါနဲ႔ပဲ ကိုယ္သိခဲ့တဲ့အေၾကာင္းအရာေတြကို စံုစံုလင္လင္ေရးခ်င္တာေၾကာင့္ ဒီတစ္ေခါက္ ခရီးသြားေဆာင္းပါးကို အခ်ိန္ေပးၿပီး ေသခ်ာေရးေနပါတယ္..။ ဓါတ္ပုံေတြအမ်ားႀကီးလည္း ေဖာ္ျပခ်င္တာေၾကာင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ မွာရွိေနစဥ္ကာလကေတာ့ အင္တာနက္ကြန္နက္ရွင္ကို ေၾကာက္တာနဲ႔ပဲ ဒီေဆာင္းပါးအခန္းဆက္ေတြကို Blog မွာ တင္ျဖစ္ဦးမွာမဟုတ္ပါဘူး..။ အင္တာနက္ေကာင္းေကာင္းသံုးႏိုင္တဲ့ေနရာကို တစ္ေခါက္ျပန္ေရာက္ရင္ေတာ့ က်မေရးထားတဲ့ ခရီးသြားအေတြ႔အၾကံဳေတြကို အားေပးၾကရဦးမွာပါ..။

ေနာက္တစ္ခုေရးေနတာက က်မေမာင္ေလးအတြက္ ဆံုးမ စကားေတြပါ ..။ သူအခု အလုပ္စလုပ္ေနပါၿပီ..။ အဲဒီအခါ သူ႔အတြက္ ေအာင္ျမင္ေပ်ာ္ရႊင္တဲ့လုပ္ငန္းခြင္ဘ၀ကို ခံစားႏိုင္ေအာင္ ရွစ္ႏွစ္တာလုပ္ငန္းခြင္ ၀င္ၿပီးျဖစ္တဲ့ က်မရဲ႕အေတြ႔အၾကံဳေတြကို အေျခခံၿပီး သူဖတ္ဖို႔ ေရးေနတာပါ..။ ေရးမွေတာ့ မထူးေတာ့ ဘူးေလ...။ Blog ေပၚတင္မွပါပဲလို႔ စိတ္ကူးထားပါတယ္..။ ဒါေပမယ့္ အားလံုးေရးၿပီးသြားမွပဲ ဆက္တိုက္ တင္ပါမယ္..။ တစ္ခုပဲေျပာခ်င္တာက ေမာင္ေလးအတြက္ ရည္ရြယ္ေရးထားတာျဖစ္ၿပီး ဘယ္သူ႔ကိုမွ ဆရာႀကီးလုပ္ၿပီးေရးထားတာမဟုတ္ေၾကာင္း ၾကိဳတင္၀န္ခံပါရေစ..။

Blog ေတြေခတ္ကုန္ၿပီ၊ ဖတ္သူသိပ္မရွိေတာ့ဘူးလို႔ ေျပာေနၾကေပမယ့္.. ကိုယ္ေရးႏိုင္ရင္ ေရးႏိုင္သေလာက္ စာဖတ္သူေတြရွိေနဆဲဆိုတာ ျမင္ေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္..။ Blogger ေတြ လွည့္ဖတ္တာ နည္းသြားလို႔ ကြန္မန္႔ေရးတာနည္းသြားၾကေပမယ့္ ... blog ေတြမွာ စာဖတ္သူေတြကေတာ့ ရွိေနၾကဆဲပါပဲ ..။

# My Own Feelings

Thursday, 2 October 2014

တခ်ိန္က ... ၿမိဳ႕ကေလး ++

Phyu Lwin October 02, 2014 3 Comments

ၿမိဳ႕ကေလးက ႏိုင္ငံႀကီးတစ္ခုရဲ႕ အလယ္ပိုင္းျပည္နယ္တစ္ခုအတြင္းမွာရွိတဲ့ မထင္မရွားၿမိဳ႕ငယ္ေလးတစ္ခု ..။ အဲဒီၿမိဳ႕ေလးရဲ႕အေၾကာင္း ဟိုးလြန္ခဲ့တဲ့ ၂ ႏွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ Blog စေရးကာစမွာေတာ့ အေၾကာင္းအရာတစ္ခုနဲ႔အတူ တစြန္းတစ ေရးျဖစ္ခဲ့ပါေသးတယ္ ..။ အဲဒီတုန္းကေတာ့ အဲဒီၿမိဳ႕ေလးမွာ ခဏေရာက္ေနခ်ိန္ ျမန္မာျပည္အလယ္ပိုင္းက ေဒသတစ္ခုကို တမ္းတမ္းတတရွိေနတဲ့အခ်ိန္ေပါ့ေလ...။ အခုေတာ့လည္း သူ႔ရင္ခြင္ထဲကေန ထြက္ခြာလို႔ မိခင္ေျမကိုျပန္ေရာက္လာတာ တစ္ႏွစ္စြန္းစြန္း ရွိလာတဲ့အေလ်ာက္ ... တိုက္ဆိုင္တဲ့အခ်ိန္တိုင္း သတိတရရွိေနမိျပန္တယ္ ...။ တကယ္ဆို က်မအတြက္ အဲဒီၿမိဳ႕ကေလးက ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြခ်ည္း ေတြ႔ၾကံဳခဲ့ရတဲ့ေနရာတစ္ခုလည္း ျဖစ္ေနခဲ့တာကိုး...။ အခုအခ်ိန္ေတြ မွာေတာ့ ၿမိဳ႕ကေလးရဲ႕အမည္ကို ၾကားတာနဲ႔တင္ အလြမ္းေတြက လႈိင္းထလို႔လာေနသလိုပါပဲ ...။ အလြမ္းဆိုတာ သက္ရွိေတြကိုတင္မက သက္မဲ့အရာေတြနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးလည္း ခံစားတတ္ပါလားဆိုတာ ဒီၿမိဳ႕ေလးေပၚမွာ ျဖစ္ေပၚမိတဲ့ က်မရဲ႕အလြမ္းေတြက သက္ေသျပလုိ႔ေနပါတယ္ ...။

ေနရာတိုင္း ခက္ခက္ခဲခဲရုန္းကန္လႈပ္ရွားေနရတဲ့ေနရာတစ္ခုကေန အဲဒီၿမိဳ႕ကေလးကိုအေရာက္မွာ အရာအားလံုးလြယ္ကူမႈေတြနဲ႔ အေစာပိုင္းကာလေတြမွာေတာ့ အသားမက်၊ လိုက္ေလ်ာညီေထြ မျဖစ္ခဲ့ပါဘူး...။ ဒါေပမယ့္လည္း ဘယ္ေနရာျဖစ္ျဖစ္ အလိုက္သင့္ေျပာင္းလဲေနထိုင္တတ္တဲ့က်မအေနနဲ႔ သိပ္မၾကာခင္အခ်ိန္မွာပဲ ...လြယ္ကူအဆင္ေျပမႈေတြၾကား ေနသားက် ေပ်ာ္ရႊင္သြားခဲ့တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္..။

ၿမိဳ႕ေလးကိုမေရာက္ခင္ ... Frankfurt ေလဆိပ္ကိုေရာက္ေရာက္ခ်င္းမွာပဲ ကြာျခားမႈကို စတင္ၾကံဳေတြ႔ခဲ့ ရတာပဲျဖစ္ပါတယ္...။ ျမိဳ႕ကေလးဆီကို ထပ္ခရီးဆက္ဖို႔ ရထားလက္မွတ္၀ယ္တဲ့အခါ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာလို လက္မွတ္ေရာင္းခ်ိန္၊ ၀န္ထမ္းေတြရွိခ်ိန္ စတာေတြကိုေစာင့္စားစရာမလိုဘဲ ... အလိုအေလ်ာက္ လက္မွတ္ေရာင္းစက္မွာ ဟုိႏွိပ္ဒီႏွိပ္လုပ္ရင္း လာၾကိဳတဲ့အစ္မတစ္ေယာက္က လက္မွတ္ျဖတ္ေပးတဲ့အခါ က်မမွာ မၾကံဳဖူးတဲ့အရာအတြက္ အံ့ၾသတႀကီးျဖစ္မိရတာပါပဲ ..။ ငါဆိုရင္ အဲဒီအဆင့္ေတြကို အလြယ္တကူႏွိပ္တတ္ပါ့မလားလို႔ စိုးရိမ္တႀကီးလဲ ျဖစ္မိရဲ႕ ...။ ရထားေပၚေရာက္တဲ့အခါ ဘူတာတစ္ခုခ်င္းစီမွာ ေရာက္မယ့္ၿမိဳ႕ရဲ႕နာမည္ကို ေသေသခ်ာခ်ာရွင္းရွင္းလင္းလင္းေၾကျငာေပးရံုမက ရထားတဲြတိုင္းမွာလည္း ၿမိဳ႕အမည္ကို စာတမ္းထိုးျပတဲ့အခါ ဘူတာမွားဆင္းမိမွာ ပူစရာမလိုပါဘူး...။ တိုးတက္တဲ့ႏိုင္ငံႀကီးတစ္ခုမွာ အမ်ားျပည္သူသြားလာရလြယ္ကူေအာင္ Public transportation ကို စနစ္တက်စီမံေပးႏိုင္တာကို အားက်မဆံုးျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္...။ က်မတို႔ဆီမွာလို ကားက်ပ္တဲ့ဒဏ္၊ ကားအုိေဟာင္းေတြရဲ႕ ဆီနံ႔ေတြ ေရာျပြမ္းမေနတတ္တဲ့ေနရာတစ္ခုဟာ သစ္ပင္ေတြအုပ္အုပ္ဆိုင္းဆိုင္းနဲ႔ က်န္းမာေရးအတြက္ အေထာက္အကူျဖစ္ေစလွပါတယ္ ...။

ေက်ာင္းအပ္တဲ့အခါ စာရြက္စာတမ္းတစ္ေလွၾကီးကိုင္ၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံကလို ေက်ာင္းသားေရးရာဌာနမွာ သြားအပ္ရမွာလားလို႔ စီနီယာအစ္မတစ္ေယာက္ကို ေမးတဲ့အခါ အြန္လိုင္းကေနပဲ အပ္လိုက္ေလ လို႔ ေျပာေတာ့ ဘယ္လိုလုပ္ရမွန္းမသိလို႔ စိတ္ရႈပ္ခဲ့ဖူးပါတယ္ ...။ တကယ္ေတာ့ လူေတြရဲ႕အခ်ိန္ေတြကို သက္သာေအာင္ အလြယ္ကူဆံုး၊ အရိုးရွင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ စီမံေပးတဲ့အခါ .... မလိုလားအပ္တဲ့ အခ်ိန္ၾကန္႔ၾကာမႈေတြကို ေလ်ာ့နည္းေစခဲ့တာ အြန္လိုင္းစနစ္ရဲ႕ေကာင္းက်ိဳးတစ္ခုမွာ အပါအ၀င္ေပါ့...။ အျမဲတမ္းခက္ခဲၾကန္႔ၾကာမႈေတြနဲ႔ အသားက်လာတဲ့သူတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ လြယ္ကူအဆင္ေျပမႈနဲ႔ေတြ႔ ရတဲ့အခါ ေျပာခဲ့သလို ခ်က္ခ်င္းအသားမက်ႏိုင္တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္ ...။

ေက်ာင္းသားကဒ္မွာ ျပည္နယ္တြင္းခရီးသြားဖို႔ တစ္ႏွစ္စာရထားလက္မွတ္ျဖည့္ေပးတာ၊ ေက်ာင္းက ကန္တင္းမွာ စားေသာက္ဖို႔အတြက္ ပိုက္ဆံေတြ၊ လက္မွတ္ေတြ ကိုင္သြားစရာမလိုေအာင္ စက္ကေနတဆင့္ ေက်ာင္းသားကဒ္ထဲမွာ ေငြျဖည့္လို႔ရတာ စသျဖင့္ သက္ေသာင့္သက္သာ အဆင္ေျပေအာင္ ဖန္တီးေပးထားပါတယ္...။ အဲဒါအျပင္... ေက်ာင္းမွာ ပရင့္ထုတ္ဖို႔ အေကာင့္နဲ႔ password ကတစ္ခု၊ ေက်ာင္းလိပ္စာemail နဲ႔ password ကတစ္ခု၊ ေက်ာင္းစာၾကည့္တိုက္အတြက္ အေကာင့္နဲ႔ Password ကတစ္ခု စသျဖင့္ အေကာင့္ေတြနဲ႔ ခက္ခက္ခဲခဲ password ေတြကို မွတ္ရတာေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေခါင္းရႈပ္ေစတဲ့အလုပ္တစ္ခုပါ..။ အဲဒါအျပင္... Bank card နဲ႔ စက္မွာေငြထုတ္ဖို႔ password၊ online banking အတြက္ password၊ ကိုယ္သံုးေနက် email, facebook, blog, ebay က Passwords စသျဖင့္ ၿမိဳ႕ကေလးမွာ ျဖတ္သန္းခဲ့ရတဲ့ကာလေတြဟာ ေခါင္းထဲမွာ password ေပါင္း ေသာင္းေျခာက္ေထာင္နဲ႔ပါ ...။

ၿမိဳ႕ေလးရဲ႕ အဓိကျပယုဂ္က ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေတြအမ်ားစုရွိတဲ့ေနရာျဖစ္ၿပီး သြားလာေရးအတြက္ စက္ဘီးကို အဓိကအသံုးျပဳဳဳ ၾကတာပါပဲ ျဖစ္ပါတယ္..။ စက္ဘီးမစီးျဖစ္တာ ေတာ္ေတာ္ၾကာေနတဲ့ က်မအတြက္ ေရာက္ကာစကာလေတြမွာ .. ေၾကာက္ေၾကာက္လန္႔လန္႔နဲ႔ စီးခဲဲ့ရရင္း ေနာက္ေတာ့လည္း အဆင္ေျပသြားခဲ့ပါတယ္...။

ေနခဲ့တဲ့ကာလတစ္ခုလံုး.. သူငယ္ခ်င္းတစ္သိုက္နဲ႔ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး ေအးအတူပူအမွ် ျဖတ္ေက်ာ္ခဲ့ၾကရင္း အမွတ္တရေတြဟာ ေယဘူယ်အားျဖင့္ ေပ်ာ္စရာေတြခ်ည္းျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္...။ အတန္းခ်ိန္ညွိတာ၊ စာေမးပြဲအခ်ိန္ညွိတာ၊ တခါတေလ စာေတြအျပန္အလွန္ေဆြးေႏြးေမးျမန္းၾကတာေတြကို တခ်ိဳ႕ညေတြမွာ သူငယ္ခ်င္းအုပ္စုလိုက္ email ေတြ အျပန္အလွန္ပို႔ရင္း ျငင္းခုန္အျငင္းပြားၾကလြန္းလို႔ အေၾကာင္းအရာတစ္ခုတည္းကေန email အေစာင္ ၅၀ ေလာက္ထိ replied ေတြျဖစ္ျဖစ္သြား တတ္ၾကပါေသးတယ္.။.တခါတေလ ည ၁၂ နာရီေက်ာ္တဲ့အထိ စာမဖတ္ျဖစ္ဘဲ Email နဲ႔ စာေတြအျပန္အလွန္ပို႔ရင္း စာေမးပဲြအခ်ိန္စာရင္းအတြက္ အျငင္းပြားၾက၊ Assignment ေတြအတြက္ ၀ရုန္းသုန္းကာညွိႏႈိင္းၾကနဲ႔ အိပ္ပ်က္ရတာအၾကိမ္ၾကိမ္ပါ...။ ဆရာေတြနဲ႔ စာေဆြးေႏြးခ်င္ရင္ ၾကိဳၿပီး ေမးလ္ပို႔အေၾကာင္းၾကားတာ၊ ဆရာေတြကလည္း ေမးလ္တစ္ေစာင္ ပို႔လိုက္တာနဲ႔ အခ်ိန္မဆုိင္းဘဲ ခ်က္ခ်င္း reply ျပန္တတ္တာေတြဟာ email ယဥ္ေက်းမႈရဲ႕ အမွတ္အသားတစ္ခုျဖစ္မွာပါ ...။

သဘာ၀ေဘးအႏၱရာယ္မရွိ၊ ရန္ျပဳတိုက္ခိုက္မယ့္ လူ၊ တိရိစၦာန္မရွိတဲ့ေနရာတစ္ခုဟာ လံုျခံဳစိတ္ခ်မႈနဲ႔အတူ ပညာသင္ခ်ိန္ကာလေတြကို စိတ္ေအးလက္ေအးျဖတ္သန္းေစခဲ့ပါတယ္...။ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေတြ အတြက္ဆိုရင္ 50% discount ေပးတဲ့ Mensa က အစားအေသာက္ေတြကေတာ့ လတ္ဆတ္သန္႔ရွင္းမႈ အျပည့္နဲ႔အတူ အာဟာရမွ်တေအာင္ ေပါင္းစပ္ေရာေႏွာေပးတတ္ျခင္းက အဲဒီႏိုင္ငံရဲ႕ မျဖစ္မေနေဆာင္ရြက္ တတ္တဲ့ ထံုးစံတစ္ခုသာ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္ ...။

Bio ဆိုတဲ့တံဆိပ္ႏွိပ္ထားၿပီး ဓာတုပစၥည္းေတြလံုး၀သံုးထားျခင္းမရွိတဲ့ အသီးအရြက္ေတြက ပံုမွန္ထက္ ေစ်းအနည္းငယ္ႀကီးတယ္ဆိုေပမယ့္ တစ္ေယာက္တည္းသမားေတြအတြက္ေတာ့ ကုန္က်စရိတ္ ခ်င္း သိပ္မကြာတဲ့အခါ အစားအေသာက္ကို ေဘးဥပါဒ္ကင္းစြာ စိတ္ခ်လက္ခ်စားခြင့္ရေစခဲ့ပါတယ္ ..။ သစ္ပင္သစ္ေတာေတြ အုပ္အုပ္ဆိုင္းဆိုင္း၀န္းရံေနတတ္တဲ့ၿမိဳ႕ကေလးမွာ ... ေဆာင္းရာသီဆိုရင္ ခဲသြားတတ္တဲ့ေရကန္ေတြ၊ အဆက္မျပတ္က်ေနတတ္တဲ့ ႏွင္းျဖဴျဖဴေတြ၊ ေႏြရာသီအမွတ္အသား Daffodil ပန္းေတြ၊ အျခားႏိုင္ငံေတြထက္ နည္းနည္းေနာက္က်ၿပီးမွ ပြင့္တတ္တဲ့ ခ်ယ္ရီပန္းေတြ စတဲ့ သဘာ၀ အလွအပေတြကို ေနရာတိုင္း ျမင္ေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္ ...။

စိတ္ကူးထဲမွာ အျမဲေတြးျဖစ္ေနတာကေတာ့ တေန႔ေန႔တခ်ိန္ခ်ိန္မွာ စာေတြကို စိတ္ေအး လက္ေအး ေရးႏိုင္တဲ့အခ်ိန္တစ္ခုေရာက္ရင္ေတာ့ ၿမိဳ႕ကေလးနဲ႔အတူ ျဖတ္သန္းခဲ့ရတဲ့ အခ်ိန္ကာလေတြ ၾကား သူငယ္ခ်င္းေတြအေၾကာင္း၊ ပန္းပင္ေတြအေၾကာင္း၊ ဘ၀အေတြ႔အၾကံဳေတြအေၾကာင္း မွတ္မွတ္ရရ မွတ္တမ္းတင္မိဖို႔ စာေတြေရးျဖစ္လိမ့္မယ္ဆိုတာပါပဲ...။

Wednesday, 1 October 2014

## October အပိုင္းအစ ##

Phyu Lwin October 01, 2014 0 Comments

မၾကာခင္ သီတင္းကၽြတ္ေတာ့မယ္ ..♫♪♫

သီတင္းကၽြတ္ကာလေရာက္ရင္ ေပ်ာ္တယ္ဆိုတာက ဟိုးအရင္ကေလးဘ၀တုန္းကဆိုရင္ မိုးကုန္ၿပီး ေဆာင္းရာသီကို ခ်ဥ္းကပ္လာလို႔ပါပဲ ..။ ငယ္ငယ္ကေလးဘ၀တုန္းကေတာ့ သီတင္းကၽြတ္ၿပီဆိုရင္ ေအးလာတတ္ၿပီး အေႏြးထည္စ၀တ္လို႔ရေနၿပီေပါ့ ..။ တခါတခါလည္း ႏွင္းရည္စက္ေတြ တေဖ်ာက္ေဖ်ာက္က်လို႔ ..။ ခုမ်ားေတာ့ ေအးတယ္ဆိုတာ ဘာလဲလို႔မသိရေလာက္ေအာင္ကို ရာသီဥတုက ပူျပင္းလြန္းလို႔ေလ ....။

ဒီလိုနဲ႔ပဲ အခ်ိန္ေတြ ေရြ႕လ်ားလြန္းလို႔ ဒီေန႔ ေအာက္တိုဘာ (၁) ရက္ေန႔ေရာက္ လို႔ ေဆာင္းရာသီကို ေရာက္လာပါေတာ့မယ္ ..။

ေအာက္တိုဘာ++++

တကယ္ေတာ့လည္း ေအာက္တိုဘာက အျမဲတမ္း က်မအတြက္ ဘာသိဘာသာပါပဲ ..။ ေက်ာင္းတက္စဥ္ကေတာ့ Semester break ရလို႔ ေက်ာင္းေတြပိတ္ၿပီဆိုၿပီး ေပ်ာ္ခဲ့တဲ့ကာလေပါ့ ..။ ဒါေပမယ့္ ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္က ေအာက္တိုဘာမွာ အေျပာင္းအလဲတစ္ခုၾကံဳခဲ့ရတယ္ ..။ ေက်ာင္းၿပီးလို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံျပန္ေရာက္ၿပီး လုပ္ငန္းခြင္ျပန္၀င္ခဲ့တဲ့ လတစ္လ ျဖစ္ခဲ့လို႔ပါပဲ ..။ ဆန္႔က်င္ဘက္ဘ၀ႏွစ္ခုကို ရုတ္ခ်ည္းေျပာင္းလဲလို႔ အသားက်ေအာင္ လိုက္ေလ်ာညီေထြျဖစ္ေအာင္ မနည္းၾကိဳးစားခဲ့တဲ့အခ်ိန္တစ္ခု..။ ေနာက္ဆံုးေတာ့လည္း အရာရာနဲ႔ အလိုက္သင့္ေမ်ာပါၿပီး အလုပ္ေတြၾကားထဲ ေနသားတက်ျဖစ္လို႔ေနပါၿပီ ...။

ဒီႏွစ္ ေအာက္တိုဘာကေတာ့ က်မဘ၀အတြက္ အေျပာင္းအလဲတစ္ခုကို ထပ္ၾကံဳေစမယ့္ အခ်ိန္ကာလတစ္ခုျဖစ္ပါလိမ့္မယ္ ...။ သီတင္းကၽြတ္လို႔ ေယာက်္ားယူေတာ့မွာလို႔ေတာ့ မထင္လိုက္ပါနဲ႔ ..။ အဲဒီအိမ္ေထာင္ေရးကိစၥလံုး၀မဟုတ္ပါဘူး... :) :)

အလုပ္ေတာ့ နည္းနည္းရႈပ္တာေပါ့ ....။ ပံုမွန္ထက္ ၃ ဆ ေလာက္ရႈပ္တယ္ ..။ အဲဒါေၾကာင့္ ေက်ာင္းစာေတြ သိပ္မလုပ္ျဖစ္ဘူး ..။ အျပင္စာေတြေတာ့ စိတ္အပန္းေျပေအာင္ အမ်ားႀကီးဖတ္ျဖစ္တယ္...။ အဖတ္မ်ားတာကေတာ့ ရသစာေတြမ်ားပါတယ္ ..။ စာေရးဖို႔ကေတာ့ စက္တင္ဘာလထဲမွာ ပံုမွန္ထက္ ေရးျဖစ္လိုက္တယ္ ..။ ပံုမွန္တစ္လ ပို႔စ္တစ္ခုႏႈန္းတင္ရာကေန စက္တင္ဘာမွာ ၃ ပုဒ္ေရးႏိုင္ခဲ့တယ္ ..။ ေရးခ်င္တဲ့စာေတြက စိတ္ကူးထဲမွာ အမ်ားႀကီးပဲ...။ ဒါေပမယ့္ ခ်ေရးေတာ့မယ္ဆိုရင္ ဘာမွထြက္မလာေတာ့ဘူး ..။ ေရးခ်င္ရာခ်ေရးဖို႔ကလဲ Blog မွာ ပံုမွန္စာလာဖတ္သူေတြကို အားနာတယ္ ..။

Blog နဲ႔ Facebook နဲ႔မတူတာက ဘေလာ့ေတြမွာ စာဖတ္သူေတြဆိုတာ စာဖတ္ရတာကို ခံုမင္လြန္းလို႔ တခုတ္တရဖတ္ေလ့ရွိၾကတဲ့ စာေပခ်စ္သူေတြလို႔ ထင္မိပါတယ္ ..။ အဲဒါေၾကာင့္သာ တကူးတကသြားဖတ္ရတဲ့ ဘေလာ့ေတြကို အေသအခ်ာလာဖတ္ၾကတာေပါ့ေနာ္ ..။ အမ်ားအားျဖင့္ အသက္ ၂၀ ေအာက္ လူငယ္ေတြေတာ့ သိပ္ဖတ္ေလ့ရွိၾကမယ္မထင္မိဘူး ..။ ျမန္မာႏိုင္ငံကဆိုရင္ ပိုဆိုးတာေပါ့ေလ ..။ ဖုန္းနဲ႔အင္တာနက္အမ်ားဆံုးသံုးတဲ့ႏိုင္ငံမွာ အလြယ္တကူသြားလို႔ရတဲ့ Facebook လို ေနရာမ်ိဳးမွာသာ က်င္လည္ေနၾကၿပီး ... တခုတ္တရသြားၾကည့္ရတဲ့ Blog လိုေနရာမ်ိဳးေတြကို ေတာ္ရံုစိတ္၀င္စားမႈေလာက္နဲ႔ေတာ့ ဘယ္သူမွ လာၾကည့္ၾကမယ္မဟုတ္ဘူးမလား..။ အဲဒီလိုဆိုေတာ့ စာဖတ္၀ါသနာပါသူမ်ားေလာက္သာ တခါတေလဖတ္ေလ့ရွိၿပီး လူသူအေရာက္အေပါက္ နည္းတဲ့ေနရာတစ္ခုမွာ ေလးေလးနက္နက္ေရးတဲ့အရာေတြပဲ တင္ခ်င္တဲ့အတြက္ ပို႔စ္ေတြတင္တာက်ဲတာ လည္း ျဖစ္ပါတယ္ ..။ ေနာက္တစ္ခ်က္က ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ မိဘနဲ႔၊ အလုပ္နဲ႔ဆိုေတာ့ ပ်င္းခ်ိန္မရွိတာေၾကာင့္ အပ်င္းေျပမေရးျဖစ္တာေၾကာင့္လည္း ပါပါတယ္ ..။

ဘေလာ့ဂါေမာင္ႏွမတခ်ိဳ႕ရဲ႕ မိတ္ဆက္ေပးမႈနဲ႔ .. ဂ်ာနယ္တစ္ခုမွာ က်မေရးတဲ့ ပို႔စ္ တခ်ိဳ႕တေလ ကို ေတြ႔လာရပါၿပီ ..။ ဒါလည္း အေျပာင္းအလဲတစ္ခုပါပဲ ..။ က်မဘာသာဆို ေအးေအးေနတတ္တာနဲ႔ ဘယ္သူနဲ႔မွလည္း မခ်ိတ္ဆက္မိဘူးေလ..။ စာေတြေရးၿပီး မဂၢဇင္းေတြပို႔ၾကည့္မယ္ဆိုၿပီး စိတ္ကူးထားေပမယ့္ စာတိုက္သြားဖို႔ဆိုတာလည္း မသြားခ်င္၊ email နဲ႔ပဲပို႔ခ်င္တာေၾကာင့္ ဘယ္ Magazine ေတြရဲ႕ email မွလည္း မသိတာေၾကာင့္ ဘယ္ကိုမွ မပို႔ျဖစ္ပါဘူး..။ သိခ်င္ရင္ ေမးေပါ့ဆိုရင္လည္း ဘယ္သူ႔မွ သြားမေမးျဖစ္ေတာ့ ဘယ္လိပ္စာမွ မသိဘူး ..။ :D တစ္ေယာက္တည္းေနတယ္ဆို တစ္ကယ္ကို တစ္ေယာက္တည္းေနတတ္တဲ့ ေပကပ္ကပ္လူမ်ိဳး..။ Blog ေလာက အြန္လိုင္းေလာကမွာသာ ဘာသိဘာသာ သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြသိပ္မရွိဘဲေနတတ္ေပမယ့္ အျပင္မွာေတာ့ စကားေတာ္ေတာ္ေျပာတဲ့ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနတတ္တဲ့သူတစ္ေယာက္ ျဖစ္မွန္းမသိကိုျဖစ္လို႔ ..။

ေအာက္တုိဘာမွာ ဘာလိုခ်င္သလဲဆိုရင္ ၾကံစည္သမွ် ႀကိဳးစားထားသမွ် ေအာင္ေစေသာ္၀္ေပါ့ :)

ေနာက္တစ္ခုက ရာသီဥတု ျမန္ျမန္ေအးလို႔ ေဆာင္းကို ေန႔ခ်င္းညခ်င္းေရာက္ပါေစ ..။ စာေတြအမ်ားႀကီး ေရးႏိုင္ပါေစ..။ ၀တၳဳေတြေရးတတ္တဲ့သူတစ္ေယာက္ျဖစ္ပါေစ ..။

အားလံုးလည္း ေဘးရန္ကင္းရွင္းၿပီး က်န္းမာေပ်ာ္ရႊင္တဲ့ဘ၀ကို ပိုင္ဆိုင္ပါေစ..။