♥ ♥ MY GREEN Notes ♥ ♥

Sunday, 5 July 2015

٭ ♥٭ Star Festival @2015 ٭♥٭

Phyu Lwin July 05, 2015 0 Comments

ႏွစ္တိုင္း ဇူလိုင္လထဲေရာက္ရင္ ဂ်ပန္မွာ Star Festival ဆိုတာ က်င္းပၾကပါသတဲ့ ...။ က်င္းပတဲ့ရက္ကေတာ့ ေဒသတစ္ခုနဲ႔တစ္ခု မတူၾကေပမယ့္ ပံုမွန္အားျဖင့္ ဇူလိုင္လ ၇ ရက္ေန႔ေနာက္ပိုင္းကစၾကတယ္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္ ...။ ဒါေပမယ့္ က်မတို႔ေက်ာင္းရဲ႕ International Exchange Section က ဇူလိုင္ ၁ ရက္ေန႔မွာ စပါတယ္...။ International Students ေတြအတြက္ Japan Culture ကို ေလ့လာလို႔ရေအာင္ ရံုးမွာပဲ Small Festival ေလးတစ္ခုကို လုပ္ေပးပါတယ္...။

Star Festival လို႔အမည္ေပးရတာက ေကာင္းကင္ၾကီးထဲမွာ Vega နဲ႔ Altair လို႔ေခၚတဲ့ ၾကယ္ေလးႏွစ္ပြင့္ဆံုတဲ့အခ်ိန္ျဖစ္တာေၾကာင့္လို႔ သိရပါတယ္...။ ပံုမွန္အားျဖင့္ နဂါးေငြ႔တန္းက အဲဒီၾကယ္ႏွစ္လံုးကို ခြဲထားေလ့ရွိၿပီး တစ္ႏွစ္မွာ ဇူလိုင္လရဲ႕ ၇ ရက္ေျမာက္ေန႔မွာပဲ ဆံုခြင့္ရွိတာေၾကာင့္ ၾကယ္ႏွစ္ပြင့္ဆံုေတြ႔တဲ့အထိမ္းအမွတ္ေန႔အျဖစ္ Star Festival လို႔ ေခၚတြင္ျခင္း ျဖစ္ပါသတဲ့ ...။ အင္တာနက္မွာရွာဖတ္ၾကည့္ရင္ေတာ့ အဲဒီဓေလ့က တရုတ္ကေနဆင္းသက္လာတာျဖစ္ၿပီး ၾကယ္ႏွစ္ပြင့္နဲ႔ပတ္သက္တဲ့ ဒဏၰာရီပံုျပင္ေတြလည္း အမ်ားၾကီးရွိပါတယ္...။

ပြဲေတာ္က်င္းပခ်ိန္မွာ လမ္းေတြေပၚမွာဆိုရင္ေတာ့ ဝါးပင္ေတြမွာ စကၠဴေရာင္စံုေတြ ခ်ိတ္ဆြဲအလွဆင္ၿပီး ေတာ္ေတာ္လွပါတယ္...။ စကၠဴပိုင္းေလးေတြမွာ ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တဲ့ ဆုေတာင္းကိုေရးၿပီး ဝါးပင္ေလးေတြမွာ ခ်ိတ္ဆြဲၾကပါတယ္..။ အဲဒီဝါးပင္ကုိေတာ့ Wish Tree လို႔ ေခၚပါတယ္...။ အဝတ္အစားကေတာ့ ဂ်ပန္ရိုးရာ ေႏြရာသီ ကီမိုႏိုဝတ္စံုကို ဝတ္ေလ့ရွိတယ္...။ အဲဒီဝတ္စံုကို ဂ်ပန္လို Yukata လုိ႔ေခၚၿပီး အဓိပၸာယ္ကေတာ့ Summer Kimono လို႔ ေခၚပါတယ္...။ အရင္ကေတာ့ ဂ်ပန္မိန္းမပ်ိဳကေလးေတြ ဆုေတာင္းရင္ စက္ခ်ဳပ္ကၽြမ္းက်င္ဖို႔၊ စာရြက္အရုပ္ေခါက္ကၽြမ္းက်င္ဖို႔ ဆုေတာင္းေလ့ရွိၾကၿပီး ေယာက်္ားေလးေတြကေတာ့ လက္ေရးလွဖို႔ ဆုေတာင္းေတြ ေရးေလ့ရွိၾကပါသတဲ့...။

ေက်ာင္းကလုပ္ေပးတဲ့ပြဲမွာေတာ့ Wish tree ေလးျပင္ဆင္ေပးထားတယ္...။ စာရြက္ေရာင္စံုအပိုင္းေလးေတြမွာ ေဘာလ္ပင္နဲဲ႔ပဲ ကိုယ္ေတာင္းခ်င္တဲ့ ဆုကိုေရးၿပီး အဲဒီအပင္ေလးမွာ စကၠဴၾကိဳးေလးနဲ႔ ခ်ိတ္ဆြဲရပါတယ္....။ ၿပီးေတာ့ ကိုယ္ၾကိဳက္တဲ့ ကီမိုႏိုဝတ္စံုကို ဆရာမေတြ၊ ဝန္ထမ္းေတြက ဝတ္ေပးပါတယ္...။ တကယ္ေတာ့ က်မအၾကိဳက္ဆံုးအေရာင္က အစိမ္းေရာင္ပါ..။ အဲဒါေၾကာင့္ ဆုေတာင္းေရးတဲ့အခါမွာ အစိမ္းေရာင္စာရြက္ကိုပဲ ေရြးၿပီး ေရးပါတယ္..။ အခုေလာေလာဆယ္ ၾကိဳက္ေနမိတဲ့အေရာင္က အနီေရာင္ျဖစ္ေနပါတယ္..။ အနီေရာင္ရဲ႕ အဓိပၸာယ္ျဖစ္တဲ့ ရဲရင့္ျပတ္သားျခင္းဆုိတဲ့ theme ကိုၾကိဳက္ေနမိတာပါ ..။ အဲဒါေၾကာင့္ ကီမိုႏိုေရြးေတာ့ အနီေရာင္ကိုပဲ ေရြးဝတ္ျဖစ္ပါတယ္..။ ကီမိုႏိုဝတ္တ့ဲအခါ ခါးမွာပတ္ရတဲ့ ခါးပတ္လိုမ်ိဳးနဲ႔ ေနာက္မွာ ဖဲပြင့္အၾကီးၾကီးပံုစံကို Obi လို႔ ေခၚပါတယ္...။ Obi အေရာင္ေရြးခိုင္းေတာ့ အနီရဲရဲအေရာင္ဟာ က်မအၾကိဳက္ဆံုးအရာျဖစ္ေနျပန္ပါတယ္...။

ၿပီးေတာ့ စကၠဴရုပ္ေခါက္နည္းသင္ေပးတဲ့အခါ က်မအၾကိဳက္ဆံုးအေရာင္ျဖစ္တဲ့ အနီေရာင္နဲ႔ အစိမ္းေရာင္စာရြက္ေလးေတြ ေရြးၿပီးေခါက္ျဖစ္ပါတယ္..။ ဘာအရုပ္ကို သင္ေစခ်င္သလဲဆိုေတာ့ ၾကိဳးၾကာငွက္ရုပ္ေလးေတြကို သင္ခ်င္တယ္ဆိုတဲ့အခါ Paper Crane ေခါက္နည္းကို သင္ေပးပါတယ္...။ တကယ္ေတာ့ က်မဘဝရဲ႕ ပထမဆံုးတကၠသိုလ္ျဖစ္တဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံက တကၠသိုလ္မွာ Bechelor တန္း တက္စဥ္က ၾကိဳးၾကာငွက္ရုပ္ေတြ အမ်ားၾကီးေခါက္ဖူးၿပီး အခန္းမ်က္ႏွာက်က္မွာ ခ်ိ္တ္ဆြဲအလွဆင္ခဲ့ဖူးတယ္..။ အခ်ိန္ေတြၾကာလာတဲ့အခါ ေမ့သြားၿပီး အခုေတာ့ မေခါက္တတ္ေတာ့ျပန္ပါဘူး..။ ဒါေပမယ့္ အခုေတာ့ ဒီပြဲေတာ္မွာ ျပန္သင္ျဖစ္တာေၾကာင့္ ကၽြမ္းကၽြမ္းက်င္က်င္ ျပန္ေခါက္တတ္သြားပါၿပီ ....။

ၿပီးေတာ့ အားလံုးစုၿပီး Tea making ပြဲလုပ္ပါတယ္...။ လက္ဖက္ရည္ျပင္တဲ့အခါ တစ္ဖြဲ႔က အခ်ိဳပြဲစားေနစဥ္မွာ အျခားအဖြဲ႔က စားေနတဲ့အဖြဲ႔အတြက္ လက္ဖက္ရည္ျပင္ဆင္ေပးရပါတယ္...။ Green tea (Matcha) အမႈန္႔ကို စုတ္တံနဲ႔ ေဖ်ာ္တဲ့အခါ ပတ္ခ်ာလည္ေဖ်ာ္တာမဟုတ္ဘဲ Back and Forth ေရွ႕ေနာက္ ေမႊရပါတယ္...။ ေရေႏြးပန္းကန္က တစ္ဖက္မွာပန္းပံုပါၿပီး ေမႊေနစဥ္မွာ ပန္းပံုကို ကိုယ့္ဘက္မွာ ထားရပါတယ္...။ အျမွဳပ္ေတြ ညီညီညာညာထြက္လာေအာင္ ေမႊၿပီးၿပီဆိုရင္ ကိုယ္နဲ႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္က ဧည့္သည္ရဲ႕ေရွ႕ကို လက္ဖက္ရည္ခြက္ ကမ္းေပးတဲ့အခါ ကိုယ့္လက္ထဲမွာအရင္ ပန္းပံုကို သူ႔ဘက္ေပၚေအာင္ လွည့္ေပးရပါတယ္..။ ေသာက္တဲ့သူကလည္း ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းေျပာၿပီး လက္ဖက္ရည္ေသာက္ဖို႔ ခြက္ကို လက္တစ္လက္ေပၚမွာတင္ၿပီး အျခားလက္တစ္ဖက္နဲ႔ထိန္းကာ ပန္းပံုကို အေရွ႕ကိုေပၚေအာင္ ျပန္လွည့္ၿပီးမွ ဘာမွမက်န္ေအာင္ အားလံုးေမာ့ေသာက္ရပါတယ္...။ အခ်ိဳပြဲကေတာ့ ဂ်ပန္ရိုးရာအခ်ိဳမုန္႔ျဖစ္ၿပီး Sweet Bean ကို ထည့္ၿပီးလုပ္ထားတာေၾကာင့္ ေတာ္ေတာ္ခ်ိဳတဲ့ မုန္႔ခ်ိဳပဲျဖစ္ပါတယ္...။

သူတို႔ရဲဲ႕ ရိုးရာဓေလ့ေတြကို မပ်က္ေအာင္ ထိန္းသိမ္းထားရွိၿပီး ဘယ္ေလာက္ပဲ တိုးတက္ေနပါေစ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ျပင္းထန္တဲ့ ရိုးရာဓေလ့ထံုးစံ၊ ယဥ္ေက်းမႈေတြကို ေသခ်ာထိန္းသိမ္းထားရွိ တဲ့ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံအေနနဲ႔ကေတာ့ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံဟာ စံျပႏိုင္ငံေတြထဲက တစ္ခုပဲ ျဖစ္ပါတယ္...။

Sunday, 21 June 2015

Today's Feelings ~~~

Phyu Lwin June 21, 2015 0 Comments

ဒီေန႔ တနဂၤေႏြေန႔ေပမယ့္ ေက်ာင္းမွာလုပ္ေနတဲ့ Conference တစ္ခုမွာ Student Staff လုပ္ေနေတာ့ မနက္အေစာထရတယ္..။ ပံုမွန္ဆိုရင္ေတာ့ ပိတ္ရက္ဆိုရင္ မနက္ ၈ နာရီေလာက္မွ ႏိုးျဖစ္ေပမယ့္ ဒီေန႔ေတာ့ အလုပ္လုပ္ရမွာဆိုေတာ့ မျဖစ္မေန ထဖို႔လိုအပ္တယ္ေလ..။ ညက အိပ္မက္စံုရာၾကည့္တာက ၁၂ နာရီခြဲေက်ာ္မွ ၿပီးတယ္..။ ဒီမွာက ျမန္မာႏိုင္ငံထက္ ၂ နာရီခြဲေစာတာဆိုေတာ့ သူတို႔ဆီက ၁၀ နာရီက ဒီမွာ ၁၂ နာရီခြဲေနၿပီ..။ ဒါေပမယ့္လည္း ျမန္မာျပည္ျပန္တုန္းက ၾကည့္လက္စဆိုေတာ့ Grand Final ပြဲလည္း နီးလာၿပီျဖစ္တာနဲ႔ weekend တိုင္း အိပ္ေရးပ်က္ခံၿပီး ၾကည့္ျဖစ္ေနတာ..။

ေက်ာင္းကို မနက္ ၉ နာရီအေရာက္သြားရမွာဆိုေတာ့ ၇ နာရီခြဲမွ ႏိုးတာနဲ႔ ျပဴးျပဴးျပာျပာျပင္ဆင္ၿပီး အေျပးသြားရတယ္...။ Morning session က ၁ နာရီမွၿပီးမွာဆုိေတာ့ မနက္စာလည္း အေျပးအလႊားစားခဲ့ရေသးတယ္..။ မဟုတ္ရင္ လူေတြၾကားထဲလည္း မေရွာင္ပဲ ဗိုက္က ဂြီဂြမ္နဲ႔ ထျမည္တတ္လြန္းလို႔ေလ..။ ၈ နာရီခြဲမွအိမ္က အထြက္မွာ မိုးကမရြာေသးေပမယ့္ အိမ္နဲ႔ မလွမ္းမကမ္းအေရာက္မွာ မိုးေပါက္ေတြ အမ်ားၾကီးက်လာတယ္..။ သြားရမယ့္ ေနရာက နည္းနည္းလွမ္းေတာ့ စက္ဘီးစီးရင္း ထီးေစာင္းတာ မကၽြမ္းက်င္ေပမယ့္ မရအရေဆာင္းေနရင္း တစ္ကိုယ္လုံးလည္း စိုရႊဲလို႔..။ အဲဒါနဲ႔ မျဖစ္ေတာ့ဘူးဆိုၿပီး ေက်ာင္းဝန္းတစ္ေနရာမွာ စက္ဘီးကို ထားခဲ့လိုက္ၿပီးေတာ့ ေျခက်င္ေျပးရတယ္..။

ေရာက္ေတာ့ presentation ေတြ စခါနီးေနၿပီ။ လုပ္ရမယ့္အလုပ္က Time keeper။ အခ်ိန္မွတ္ေပးၿပီး ဘဲလ္တီးေပးရတာ..။ conference တက္ဖို႔ registration လုပ္ဖို႔ရာက ျမန္မာျပည္ျပန္ေနတုန္းျဖစ္တာေၾကာင့္ ေနာက္က်သြားတာနဲ႔ ေက်ာင္းေရာက္ေတာ့ student staff အေနနဲ႔ ဝင္လုပ္လို႔ရတယ္ဆိုတာနဲ႔ပဲ လုပ္ျဖစ္သြားတာ..။ ဂ်ပန္စကားက သိပ္မရေသးေတာ့ စကားေတြေျပာရမယ့္ေနရာကို ေရွာင္ၿပီး အလုပ္ကို ခြဲေပးလိုက္ေတာ့ က်မရဲ႕အလုပ္က presentation အခ်ိန္ေတြကို control လုပ္ေပးရတဲ့ time keeper ျဖစ္သြားတယ္..။ အိပ္ငုိက္တတ္တဲ့သူနဲ႔ အခ်ိန္မွတ္တဲ့အလုပ္နဲ႔မွ တည့္တည္းတိုးေတာ့တာဆိုေတာ့ လူေတြေရွ႕ငုတ္တုတ္ထိုင္၊ timer ကို ေသခ်ာၾကည့္နဲ႔ မနည္းမ်က္လံုးျပဴးထားရေတာ့ ၿပီးလဲၿပီးေရာ ဗိုက္ကလည္းဆာ၊ အိပ္ငိုက္ခ်င္တာ ေကာင္းေကာင္းမငိုက္ရေတာ့ ေခါင္းေတြခ်ာခ်ာလည္ေအာင္ ေနာက္ေနရင္း သူငယ္ခ်င္းေတြန႔ဲ ေန႔လည္စာစားၾကတယ္..။

ၿပီးတာနဲ႔ အလုပ္ၿပီးၿပီဆိုေတာ့ lab မွာ ခဏနားၿပီး စာလုပ္ဖို႔အတြက္ ျပန္လာခဲ့တယ္..။ စားခဲ့တာက တရုတ္ဆိုင္ဆိုေတာ့ ခရုဆီေတြ၊ အခ်ိဳမႈန္႔ေတြထည့္ခ်က္ထားတာနဲ႔ပဲ အိပ္ခ်င္စိတ္က ပိုတက္လာေနခဲ့တယ္..။ အခန္းထဲေရာက္ေရာက္ခ်င္းပဲ facebook ကို ခဏၾကည့္လိုက္ေတာ့ Fathers' Day အတြက္ post ေတြ အမ်ားၾကီးပဲ တန္းစီေတြ႔လိုက္ရတယ္..။ အဲေတာ့မွ ဒီေန႔က ဇြန္လတတိယပတ္ရဲ႕ တနဂၤေႏြျဖစ္တာေၾကာင့္ အေဖမ်ားေန႔ဆိုတာ အမွတ္ရၿပီး အေဖ့ကိုလည္း သတိရမိေတာ့တယ္..။

တနဂၤေႏြေန႔ဆိုေတာ့ ဒီေန႔ Lab ကို အျခားေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြ မလာတာနဲ႔ပဲ အခန္းထဲမွာ စာမလုပ္ခင္ ခဏေလာက္အိပ္ဦးမယ္ဆိုၿပီး ျပင္ေနတုန္း Viber ကေနၿပီး အေဖ့ဆီက ဖုန္းလာတယ္..။ တကယ္ကေတာ့ အေဖက အေဖမ်ားေန႔ဆိုတာ သိိလို႔ေခၚတာျဖစ္မွာ..။ အရင္ဆံုးေမးမိတာက ယုန္ေလးေနေကာင္းရဲ႕လားအေဖ ဆိုၿပီးေတာ့ေပါ့..။ ယုန္ေလးဆိုတာ က်မရဲ႕ အခ်စ္ဆံုးေခြးျဖဴကေလးရဲ႕နာမည္။ သူ႔အေမႊးေတြက အျဖဴေရာင္ေတြခ်ည္းျဖစ္ေနၿပီး ငယ္ငယ္ေလးတုန္းက ယုန္ေလးနဲ႔တူလို႔ ယုန္ေလးလို႔ေခၚရင္း အဲနာမည္တြင္သြားတာ..။ သူအိမ္ကိုေရာက္လာပံုက နည္းနည္းေတာ့ ရႈပ္တယ္..။ ေသခ်ာတာက အေဖကိုယ္တိုင္ က်မအတြက္ သြားဝယ္ေပးခဲ့တာ..။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္သူဝယ္ေပးခဲ့တယ္ဆိုတဲ့ ပေဟဠိကရွိေသးေတာ့ ေနာက္မွ စာေရးတဲ့တေန႔ ရွင္းျပပါဦးမယ္..။ အေမေျပာသလို ဖုန္းဆက္ရင္ လူေတြေနေကာင္းလားအရင္မေမးဘူး၊ သူ႔ယုန္ေလးပဲ အရင္သတိရတယ္ ဆိုၿပီး ေျပာေနက်ျဖစ္ေပမယ့္ စိတ္က လူေတြကိုေတာ့ စိတ္ခ်ၿပီးသားဆိုေတာ့ ယုန္ေလးကိုပဲ အျပင္ထြက္သြားမလား၊ အစားမွားစားမလား စိုးရိမ္ၿပီး ေမးျဖစ္ခဲ့တာ..။

အေဖက သတိတရန႔႔ဲ ဖုန္းဆက္ေပမယ့္ ေထြရာေလးပါးေတြပဲ ေျပာဆိုျဖစ္ရင္း အေဖေန႔မို႔ အေဖ့ကို ကန္ေတာ့ပါတယ္၊ သတိရပါတယ္ဆိုတဲ့ စကားေတြေတာ့ မေျပာျဖစ္ခဲ့ဘူး..။ အေဖနဲ႔ဖုန္းေျပာၿပီးၿပီးခ်င္းပဲ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္စီက Message လာတယ္..။ သူ႔အေဖက အေဖေန႔ဆိုတာသိလို႔ထင္တယ္၊ သူ႔ဆီကို မွတ္မွတ္ရရဖုန္းဆက္လာေတာ့ အံ့ၾသၾကည္ႏူးသြားမိတယ္တဲ့။ တကယ္ဆို သားသမီးေတြအေနနဲ႔ ငါတို႔က အရင္ဆံုးမွတ္မွတ္ရရဆက္သင့္တယ္မလားတဲ့..။ ငါတို႔ ေတာ္ေတာ္ဆိုးတာပဲ ဆိုၿပီး ေျပာလာတယ္..။ မဟုတ္ပါဘူးလို႔၊ တကယ္က ပါးစပ္က ဖြင့္မေျပာၾကေပမယ့္ ငါတို႔က မိဘေတြစိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ဂုဏ္ယူရေအာင္ အျမဲၾကိဳးစားေနတဲ့ သားသမီးေတြမဟုတ္လား လို႔ ျပန္ႏွစ္သိမ့္လိုက္တယ္..။

အေဖမ်ားေန႔ဆိုေတာ့ ငယ္ငယ္ကေလးတည္းက အေဖ့ရဲ႕ ဂရုတစိုက္ရွိမႈေတြ၊ စြန္႔လႊတ္အနစ္နာခံမႈေတြကို ျပန္သတိရမိတယိ..။ ေက်ာင္းမတက္ခင္ ကေလးေသးေသးေလးဘဝတုန္းက အေဖအလုပ္သြားရင္ အေဖ့စက္ဘီးရဲ႕ ေရွ႕မွာ ခံုေလးခ်ိတ္ၿပီး က်မကလိုက္ကာ အစ္မကေတာ့ ေနာက္ကခံုမွာ အေဖ့ကိုဖက္ၿပီး လိုက္ေလ့ရွိတယ္...။ အေမ့အလုပ္က အိမ္မွာဆိုေတာ့ အေမအလုပ္ကို ေျဖာင့္ေျဖာင့္လုပ္ႏိုင္ေအာင္ ကေလးႏွစ္ေယာက္ကို အေဖပဲ အလုပ္တစ္ဖက္နဲ႔ ထိန္းေလ့ရွိခဲ့တယ္..။ ေက်ာင္းေနတဲ့အခါ အျခားေန႔ေတြေတာ့ အေဖေရာ အေမေရာ ေက်ာင္းကို လိုက္ေလ့မရွိေပမယ့္ ေက်င္းအပ္တဲ့ရက္တိုင္းေတာ့ က်မကို အေဖ့ရဲ႕ စက္ဘီးေနာက္ခံုမွာ ထိုင္ေစၿပီး အစ္မကိုေတာ့ စက္ဘီးေသးေသးေလး စီးခိုင္းကာ ေက်ာင္းလိုက္အပ္ေပးေလ့ရွိခဲ့တယ္..။ ကိုးတန္း ဆယ္တန္းမွာ က်ဴရွင္ေတြကို ညဘက္ေတြထိ တက္ရတဲ့အခါ စက္ဘီးတစ္စီးနဲ႔ အေဖက လိုက္ပို႔၊ လိုက္ၾကိဳလုပ္ေပးခဲ့တယ္..။ ဆယ္တန္းေအာင္ၿပီး တကၠသိုလ္တက္ေတာ့ အခ်ိဳ႔ေန႔ေတြမွာ ဆိုင္ကယ္နဲ႔ အေဖကိုယ္တိုင္ က်မကို ေက်ာင္းလိုက္ပို႔ေပးခဲ့တယ္..။ အလုပ္ထဲေရာက္ေတာ့လည္း တခါတေလ အေဖကိုယ္တိုင္ ဆိုင္ကယ္နဲ႔ လာၾကိဳခဲ့တယ္....။ အခုေတာ့ က်မသြားခ်င္တဲ့ေနရာေတြ၊ သုေတသနလုပ္ခ်င္တဲ့ ေတာရြာေတြဘက္ကို ကားတစ္စီးနဲ႔အေဖကိုယ္တိုင္ လိုက္ပို႔ခဲ့တယ္...။ က်မ ႏိုင္ငံရပ္ျခားကို သြားရေလ့ရွိတဲ့အခါ ေလဆိပ္အထိ အေဖကိုယ္တိုင္ မပ်က္မကြက္ ပို႔တတ္ခဲ့တယ္..။ သြားေနက်ျဖစ္ေနၿပီမို႔ က်မအတြက္ ဝမ္းနည္းအားငယ္စိတ္ဆိုတာ မရွိေတာ့ဘဲ အျမဲတမ္းေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္နဲ႔ ခြဲခြာခဲ့ေပမယ့္ က်န္ေနခဲ့သူေတြရင္ထဲ ဘယ္လိုခံစားေနခဲ့ရမလဲ သိပ္မေတြးျဖစ္ခဲ့ဘူး...။ အိမ္မွာက အမ်ားအားျဖင့္ က်မကသာ ခ်န္ထားရစ္သူျဖစ္တာေၾကာင့္ က်န္တဲ့သူေတြရဲ႕ ခံစားခ်က္ကို သိပ္ၿပီး ကိုယ္ခ်င္းမစာတတ္ခဲ့ဘူး..။ သူငယ္ခ်င္းေတြကေတာ့ အားေပးပါတယ္..။ ၾကိဳးစားတဲ့ နင့္အတြက္ မိဘေတြက ဂုဏ္ယူေနမွာပါတဲ့.၊ သူတို႔ ဝမ္းမနည္းေလာက္ပါဘူးတဲ့ေလ..။ အေတာင္အလက္စံုလာတဲ့အခါ ေကာင္းကင္ၾကီးမွာ ပ်ံသန္းစျပဳေနၿပီျဖစ္တဲ့ ငွက္တစ္ေကာင္အတြက္ အသိုက္ေဟာင္းကေတာ့ အစဥ္အျမဲၾကိဳဆိုေနမွာပါပဲ ....။ ပ်ံသန္းရင္း အေတာင္ေညာင္းလာတဲ့အခါ နားခိုမယ့္ေနရာဟာလည္း ဒီအသိုက္ပဲျဖစ္တာေၾကာင့္ မိဘေတြအေနနဲ႔ ဝမ္းနည္းစိတ္ေတာ့ ျဖစ္ေနမယ္မထင္မိပါဘူး....။ အသံၾကားခ်င္တဲ့အခါ သတိရတဲ့အခါ ခ်က္ခ်င္းေျပာဆို ဆက္သြယ္ႏိုင္ေအာင္ ကြန္ယက္ေတြက ေကာင္းလာၿပီျဖစ္တဲ့အတြက္ အေနေဝးေပမယ့္လည္း နီးနီးေလးလုိ ခံစားမိဆဲပါပဲ ....။

# Days In Japan # My Own Feelings

Friday, 5 June 2015

5th JUNE >>2015

Phyu Lwin June 05, 2015 0 Comments

လြန္ခဲ့ေသာ ၃ ႏွစ္မတိုင္ခင္အထိ ဇြန္လ ၅ ရက္ေန႔သည္ ကမၻာ႔ပတ္ဝန္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရးေန႔ (World Environment Day) အျဖစ္သာ မွတ္မွတ္ထင္ထင္ရွိေနျဖစ္ခဲ့သည္။ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္း တစ္ႏွစ္တစ္ခါေျပာင္းလဲ သတ္မွတ္သည့္ WED ၏ Theme မ်ားသည္ က်မအတြက္ေတာ့ စိတ္ဝင္စားဖြယ္ရာမ်ား ျဖစ္ေနတတ္ခဲ့သည္။ လက္ရွိကာလ ကမၻာတစ္ဝွမ္းလံုး ရင္ဆိုင္ၾကံဳေတြ႔ေနရသည့္ ပတ္ဝန္းက်င္ဆိုင္ရာ ျပႆ နာမ်ားကို မီးေမာင္းထိုးျပေလ့ရွိသည့္ WED ၏ ေဆာင္ပုဒ္မ်ားသည္ တစ္ႏွစ္ျပီးတစ္ႏွစ္ မတူညီသကဲ့သို႔ ထိုတစ္ႏွစ္ကုန္ဆံုးသြားပါက အဆိုပါျပႆ နာမ်ားအား ကမၻာၾကီးကို အမ်ားဆံုးျခယ္လွယ္စိုးမိုးထားသည့္ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းက အျပီးတိုင္ေျဖရွင္းႏုိင္ခဲ့ေလသလားဆိုတာေတာ့ မေသခ်ာခဲ့ေပ...။ အနည္းဆံုးေတာ့ ပတ္ဝန္းက်င္ႏွင့္ သဘာဝသယံဇာတ၊ ဇီဝမ်ိဳးစံုမ်ိုးကြဲဆိုင္ရာ ျပႆ နာမ်ားကို ေျဖရွင္းဖို႔ အခ်ိန္အတိုင္းအတာတစ္ခုေတာ့ လိုအပ္မည္ျဖစ္သည္..။

ယခုႏွစ္အတြက္ WED theme မွာေတာ့ "Seven Billions Dreams. One Planet. Consume with Care." ဆိုလိုရင္းမွာေတာ့ သက္ရွိအားလံုးအေနျဖင့္ ကမၻာ့သယံဇာတမ်ားေပၚတြင္ မွီခိုရပ္တည္ေနရျခင္းျဖစ္သျဖင့္ ေနာင္အနာဂတ္ကာလအထိ ေရရွည္ရပ္တည္ အသံုးျပဳႏိုင္ရန္ သဘာဝသယံဇာတမ်ားကို စနစ္တက် အသံုးခ်ႏိုင္ရန္ သတိေပးလိုရင္းပင္ျဖစ္ပါသည္။ ကမၻာ႔လူဦးေရမွာ တစ္ေန႔တျခားတိုးပြားလာေနသျဖင့္ ယခု ၇ ဘီလီယံမွသည္ ၂၀၅၀ ခုႏွစ္တြင္ ၉.၆ ဘီလီယံအထိ တိုးပြားလာႏိုင္မည္ျဖစ္ရာ ယခုသံုးစဲြသည့္ႏႈန္းအတိုင္းသာ သယံဇာတမ်ားကို သံုးစြဲသြားပါက ထိုအခ်ိန္ေရာက္လ ွ်င္ ယခုကမၻာမ်ိဳး ၃ လံုးခန္႔ရွိမွသာ အားလံုးသံုးစြဲဖို႔ လံုေလာက္မည္ျဖစ္ေပသည္။ သို႔ျဖစ္ရာ က်မတို႔အတြက္ ကမၻာၾကီးက တစ္လံုးတည္းသာရွိသျဖင့္ သဘာဝသယံဇာတမ်ားကို ဂရုတစိုက္ စနစ္တက် သံုးစြဲသင့္ေၾကာင္း WED က ထပ္ဆင့္အသိေပးလိုက္ျခင္းပင္ ျဖစ္ေပသည္။

လြန္ခဲ့ေသာ ၃ ႏွစ္ခန္႔က ဆံုေတြ႔ခဲ့သည့္ လူငယ္တစ္ဦးေၾကာင့္ ထိုအခ်ိန္မွစကာ ဇြန္လ ၅ ရက္ေန႔သည္ က်မအတြက္ ကမၻာ့ပတ္ဝန္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရးေန႔သာမက လူတစ္ဦး၏ ေမြးေန႔အျဖစ္ပါ မွတ္မွတ္ရရ ျဖစ္ခဲ့ပါသည္။ ၂၀၁၃ ခုႏွစ္ ဇြန္လ ၅ ရက္ေန႔သည္ ေမာင္ႏွင့္ က်မ အတြက္ ဝမ္းနည္းစရာ ခြဲခြာခ်ိန္တစ္ခုျဖစ္ခဲ့ဖူးသည္..။ ခ်စ္သူကို ထားရစ္ကာ ႏိုင္ငံရပ္ျခားသို႔ တစ္ေယာက္တည္း ခရီးထြက္ခဲ့ေသာေန႔သည္ ေမာင့္ေမြးေန႔မွာ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ျဖစ္ေနျခင္းအတြက္ ဝမ္းနည္းမႈက ပိုသာခဲ့သေလသလား မသိေပ..။ သို႔ေသာ္ ေသခ်ာသည္က ေမာင့္ေရွ႕တြင္ က်မ မ်က္ရည္တစ္စက္မွ မက်ခဲ့ဘဲ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ျဖင့္ ခြဲခြာႏႈတ္ဆက္ခဲ့သည္သာျဖစ္သည္...။ ထိုႏွစ္အတြက္ ေမာင့္ကို က်မေပးခဲ့ေသာ လက္ေဆာင္မွာ ေမာင္ အင္မတန္သေဘာက် ႏွစ္သက္ကာ ယခုအခ်ိန္အထိ အျမတ္တႏိုး ဝတ္ဆင္ထားသည့္ နာရီတစ္လံုးသာ ျဖစ္ခဲ့ပါသည္....။

၂၀၁၄ ဇြန္လ ၅ ရက္ေန႔ကေတာ့ ၂၀၁၃ ခုႏွစ္နွင့္ ေျပာင္းျပန္ျဖစ္ကာ ေမာင္က ႏိုင္ငံျခားေရာက္ေန၍ က်မက ျမန္မာျပည္မွာ ရွိေနခဲ့ပါသည္...။ ပတ္ဝန္းက်င္အသိုင္းအဝိုင္း၊ အလုပ္အကိုင္၊ ဘဝရည္မွန္းခ်က္ စသည္ျဖင့္ အရာအားလံုး မတူညီမႈမ်ားေၾကာင့္ ေမာင္ႏွင့္က်မ လမ္းခြဲဖို႔ က်မက ရည္ရြယ္ထားခ်ိန္လည္း ျဖစ္သျဖင့္ အဆက္အသြယ္မလုပ္ေတာ့ခ်ိန္လည္း ျဖစ္ခဲ့ပါသည္။ သို႔ေသာ္လည္း ထိုေန႔တြင္ေတာ့ ေမာင့္ေမြးေန႔အျဖစ္ မွတ္မွတ္ရရ သတိရေနခဲ့ရက္ႏွင့္ ႏွစ္ဦးသား အဆက္အသြယ္လံုးဝျပတ္ေတာက္ေနၾကခ်ိန္ ျဖစ္ခဲ့သျဖင့္ ထိုေန႔အတြက္ ေမာင့္ကို ဘာလက္ေဆာင္မွ မေပးျဖစ္ခဲ့ပါ ...။

အခ်ိန္ေတြ တေရြ႕ေရြ႕ကုန္ဆံုးျပီးခ်ိန္မွာေတာ့ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ ဇြန္လ ၅ ရက္ျဖစ္သည့္ ေမာင့္ေမြးေန႔ႏွစ္ပတ္လည္ေန႔ကို တစ္ေခါက္ျပန္လည္ ေရာက္ရွိလာျပီျဖစ္ပါသည္...။ နားလည္မႈမ်ားစြာ ၾကိဳးစားတည္ေဆာက္ခဲ့ရသည့္ ခ်စ္ျခင္းတစ္ခုအတြက္ ေဝးကြာျခင္းသည္လည္း ခ်စ္သူႏွစ္ဦးအား ကြဲကြာေစရန္ မစြမ္းသာေတာ့ေအာင္ သံေယာဇဥ္တို႔က ခိုင္မာေနခဲ့ၿပီျဖစ္ပါသည္...။ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ ေမာင့္ေမြးေန႔တြင္မေတာ့ ဟုိယခင္ ႏွစ္မ်ားႏွင့္ မတူညီစြာ ေမာင္ေရာ က်မေရာ ႏိုင္ငံအသီးသီးမွာ ေရာက္ရွိေနၾကျခင္းျဖစ္ပါသည္...။ က််မဆီမွာ မနက္ခင္းအခ်ိန္သည္ ေမာင့္ဆီမွာ ညျဖစ္ေနေအာင္ အခ်ိန္က ၁၂ နာရီေက်ာ္ ကြာျခားပါသည္။ က်မ၏ မနက္ခင္းမ်ားသည္ ေမာင့္အၾကင္နာစကားသံမ်ားႏွင့္ လႊမ္းျခံဳေနေစသကဲ့သုိ႔ ေမာင့္ရဲ႕ ညအိပ္ခါနီးအခ်ိန္မ်ားသည္လည္း က်မ၏ စကားလံုးမ်ားျဖင့္ ကုန္ဆံုးျဖစ္ခဲ့ပါသည္....။ ညတိုင္းညဥ့္နက္မွ အိပ္ရာဝင္ေသာ က်မအတြက္ မနက္ခင္းေက်ာင္းသြားခါနီးတိုင္း ျပာယီးျပာယာစကားေတြ တရစပ္ေျပာေနတာကို ဖုန္းတစ္ဖက္မွ ေမာင္က ရယ္ေမာကာ နားေထာင္ေနက်ျဖစ္ပါသည္။ ဖုန္းမွ စပီကာဖြင့္ကာ အခန္းထဲမွာ လူးလာေခါက္တုန္႔ျပန္ရင္း ေက်ာင္းသြားဖို႔ ပစၥည္းေတြ ေက်ာပိုးအိတ္ထဲထည့္၊ ေန႔လည္စာျပင္ဆင္၊ မနက္စာစားေသာက္ေနခ်ိန္မ်ားတြင္ ေမာင္က က်မေဘးနားမွာ ရွိေနသကဲ့သို႔ စကားေတြ ဝိုင္းဖြဲ႔ေနက်ျဖစ္ပါသည္...။ ထို႔ေနာက္ေတာ့ ေက်ာင္းသြားရာလမ္းတစ္ေလွ်ာက္ စက္ဘီးနင္းရင္း နားၾကပ္တပ္ကာ ေမာင္က သြားရာလမ္းတစ္ေလွ်ာက္လံုး လုိက္ပါလာသကဲ့သို႔ ခံစားရသျဖင့္ က်မ၏ မနက္ခင္းေက်ာင္းသြားခ်ိန္မ်ားသည္ တစ္ဦးတည္း အထီးက်န္ျခင္းကို စုိးစဥ္းမွ် မခံစားရေပ ...။
တစ္ေန႔လံုးတြင္မွ က်မ၏အခ်ိန္ မနက္ခင္း ေမာင့္ဆီတြင္ေတာ့ ညအခ်ိန္တြင္ ၁ နာရီေက်ာ္ၾကာ စကားေျပာဆိုမႈမ်ားသည္ က်မတို႔ႏွစ္ေယာက္အတြက္ အဖိုးမျဖတ္ႏိုင္ေသာ အခ်ိန္အပိုင္းအျခားတစ္ခုျဖစ္ပါသည္...။

ဒီေန႔ ခ်စ္သူရဲ႕ေမြးေန႔ ...
ေမာင့္ေမြးေန႔တြင္ ေမြးေန႔လက္ေဆာင္အျဖစ္ ေမာင္ေတာင္းဆိုသည့္အတိုင္း ျမတ္စြာဘုရားကိုု ဆြမ္း၊ ေရခ်မ္း၊ နံ႔သာ၊ ပန္း၊ ဆီမီး၊ သစ္သီးဆြမ္းမ်ား ကို ဆက္ကပ္ေပးျဖစ္ခဲ့ပါသည္..။ က်မ၏ ျဖည့္ဆည္းမႈတစ္ခုအတြက္ ေမာင္က ၾကည္ႏူးေနေသာအခါ က်မလည္း ထပ္တူေပ်ာ္ရႊင္ေနခဲ့တာျဖစ္သည္..။
ေနာက္ထပ္ ေမြးေန႔လက္ေဆာင္တစ္ခုက ေမာင္ဖတ္သည္ျဖစ္ေစ မဖတ္သည္ျဖစ္ေစ ေမာင့္အတြက္ က်မ၏ ဝါသနာတစ္စိတ္တပိုင္းကို လက္ေဆာင္ေပးခ်င္ခဲ့ေသာေၾကာင့္ ဒီေန႔ေတာ့ Blog တြင္ ပို႔စ္တစ္ပုဒ္ မျဖစ္မေနေရးျဖစ္ခဲ့ပါသည္...။ တကယ္တမ္းေတာ့ ေလာေလာဆယ္တြင္ စာေတြႏွင့္ ပိေနေသာေၾကာင့္ Blog post ေတြေရးဖို႔ Mood မဝင္ေသာ္လည္း အမွတ္တရအျဖစ္ ေရးလိုက္ေသာ ပို႔စ္တစ္ခုသည္ ခ်စ္သူ၏ ေမြးေန႔အတြက္ မွတ္မွတ္ရရျဖစ္သြားလိမ့္္မည္ ျဖစ္ပါသည္။

Seven Billion Dreams. One Planet. Consume with Care - See more at: http://www.unep.org/wed/about.asp#sthash.bAxdZ2jR.dpuf

# ♥♥♥ ေမာင္ ♥♥♥

Saturday, 30 May 2015

Long time no post o.O o.O

Phyu Lwin May 30, 2015 1 Comments

Hi there!!!!
Long time no see, yahh!!

ပို႔စ္မတင္တာ ေတာ္ေတာ္ေတာင္ ၾကာေနၿပီေလ.....။ April May ႏွစ္လက ျမန္မာျပည္ျပန္ပါတယ္...။ Field research အတြက္ ျပန္ျဖစ္တာဆိုေတာ့ မျပန္ခင္ အလုပ္ေတြ ရႈပ္ေနတာနဲ႔ ႏႈတ္ဆက္တဲ့ပို႔စ္ေလးေတာင္ မေရးျဖစ္ခဲ့ဘူးေလ....။ ဟုိေရာက္ေတာ့လည္း ေတာရြာေတြဘက္ပဲ ေရာက္ေနတာေၾကာင့္ အင္တာနက္လည္း ေကာင္းေကာင္းမရသလို အလုပ္နဲ႔ဆိုေတာ့ အခ်ိန္လဲမရတာနဲ႔ပဲ Blog နဲ႔ ထပ္ေဝးသြားရျပန္တယ္.....။

April ၁ ရက္ေန႔မွာျပန္ျဖစ္ခဲ့တာမွာ ေႏြဦးဆိုေပမယ့္ အဲဒီရက္အထိ ဂ်ပန္မွာ ေအးေနဆဲပါပဲ ...။ မျပန္ခင္ ၂ ရက္ေလာက္ကေတာ့ ခ်ယ္ရီေတြ Full blossom မဟုတ္ေသးေပမယ့္ လွလွပပပြင့္လာတာေၾကာင့္ ခါေတာ္မီေလး ဓါတ္ပံုေတြ ရိုက္ျဖစ္ခဲ့ေသးတယ္..။ ျပီးေတာ့ tulips ပန္းေတြလည္း စပြင့္ေနၾကၿပီ ...။ ဒါေပမယ့္ ဆိုခဲ့သလိုပဲ နီးမွ ျပဴးျပဴးျပာျပာ ကပ္လုပ္တတ္တဲ့အက်င့္ေၾကာင့္ အလုပ္ေတြ ဝရုန္းသုန္းကားရႈပ္ေနတာနဲ႔ Blog မွာ ဟုိအရင္ကလိုေတာင္ ရာသီအကူးအေျပာင္း ပို႔စ္ေလးတစ္ခုေတာင္ မတင္ျဖစ္ခဲ့ျပန္ဘူး...။

ဂ်ပန္မွာ ေဆာင္းရာသီတစ္ခုလံုး အေအးဒဏ္ကို အံတုၿပီး ေနခဲ့ရံုအျပင္ ျပန္မယ့္ရက္ထိ ေအးေနဆဲရာသီဥတုမွာ ေနခဲ့ရာက ျမန္မာျပည္ကို ျပန္ေရာက္ေရာက္ခ်င္း ဧျပီလရဲ႕ ပူျပင္းလွတဲ့ ေႏြနဲ႔ ေတြ႔ရေတာ့တာပါပဲ ။ ပူလိုက္တာဆိုတာ အပူခ်ိန္ ၁၀ ေလာက္ ၁၅ ေလာက္ ေနလာခဲ့ရာကေန ၄၀ ဒီဂရီေလာက္အထိ ခ်က္ခ်င္းေျပာင္းသလိုျဖစ္သြားေတာ့ ကမ္းေပၚတင္လိုက္တဲ့ ငါးတစ္ေကာင္လုိ ဖ်တ္ဖ်တ္လူးပဲ ခံစားခဲ့ရတယ္...။ သၾကၤန္နဲ႔ဆိုေတာ့ ရြာေတြဘက္ကို ခ်က္ခ်င္းမသြားျဖစ္ခဲ့ဘူး...။ အဲဒါေၾကာင့္ အပူခ်ိန္ ျပင္းထန္လြန္းတဲ့ က်မရဲ႕ဇာတိမွာပဲ အပူကို အံၾကိတ္ခံရင္း အျပင္လည္း မထြက္ရဲပဲ အိမ္တြင္းေအာင္းေနခဲ့ရတယ္...။ ဒါေပမယ့္ ၂ ရက္ေလာက္ေတာ့ မိသားစုနဲ႔ ပုဂံကို ေရာက္ျဖစ္ခဲ့ပါေသးတယ္.....။

တကယ္က မံုရြာကို အရင္သြားရင္း စစ္ကိုင္းေကာင္းမႈေတာ္ကို ဖူးခဲ့တာပါ ....။ မံုရြာမွာေတာ့ ဘယ္ကိုမွ မလည္ျဖစ္လိုက္ပါဘူး...။

အဲဒီေနာက္ ေခ်ာင္းဦး-ပခုကၠဴလမ္းကေန ပုဂံဘက္ကို ဆက္ထြက္ျဖစ္ခ့ဲၾကတယ္...။ လမ္းက တစ္ခါမွ မသြားဖူးေတာ့ စုိးရိမ္ခဲ့ေပမယ့္ ေတာ္ေတာ္လမ္းေကာင္းေနပါၿပီ ....။

ပခုကၠဴနဲ႔ ေညာင္ဦးကိုဆက္ထားတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာအရွည္ဆံုးတံတား ဧရာဝတီတံတား (ပခုကၠဴ) ကို ျဖတ္ခဲ့ဖူးပါၿပီ..။

ေနာက္ထပ္ သၾကၤန္အျပီးမွာ သြားခဲ့တဲ့ ခရီးေတြကေတာ့ ေတာ္ေတာ္မ်ားခဲ့ပါတယ္ ....။ ေနာက္မွ ဆက္ေရးျဖစ္ပါဦးမယ္...။

Thank you all for your visit !

# My Own Feelings

Monday, 23 March 2015

Presents +++

Phyu Lwin March 23, 2015 3 Comments

ဒီေန႔ေတာ့ M.Sc ၿပီးလို႔ ျမန္မာျပည္ျပန္ေတာ့မယ့္ အစ္ကိုတစ္ေယာက္ဆီကေန ဒီစာအုပ္ေလးကို လက္ေဆာင္ရလာခဲ့တယ္...။ ဒီစာအုပ္ကို စထြက္ကတည္းက ျမန္မာျပည္မွာ ဝယ္ဖို႔စိတ္ကူးခဲ့ေပမယ့္ ထြက္ကာစမွာ မဝယ္ျဖစ္လိုက္တာေၾကာင့္ ေနာက္ပိုင္းကာလေတြမွာ စာအုပ္ဝယ္ဖို႔သြားတိုင္း မေတြ႔ျဖစ္တာေၾကာင့္ တခုတ္တရမဝယ္ျဖစ္ခဲ့ဘူး..။ အဲဒီလိုနဲ႔ပဲ ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္ရွိေနရင္းကေန ဂ်ပန္ကိုေရာက္လာခဲ့ပါတယ္..။

တစ္ရက္က ေက်ာင္းမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံက researcher ေတြနဲ႔ ဒီကဆရာေတြနဲ႔ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္တဲ့ Project တစ္ခုကေန Workshop တစ္ခုလုပ္တဲ့အခါ တက္ျဖစ္ခဲ့တယ္...။ အဲဒီမွာ အသက္ေတာ္ေတာ္ၾကီးေနၿပီး ဆံပင္ေတြတစ္ေခါင္းလံုးျဖဴေနၿပီျဖစ္တဲ့ ဂုဏ္ထူးေဆာင္ပါေမာကၡတစ္ဦးလည္းျဖစ္တဲ့ Prof. Ohtsu လည္း လာတက္တာကို ေတြ႔ခဲ့တယ္...။ Workshop ၿပီးလို႔ ညပိုင္း Dinner လုပ္တဲ့အခါ စကားစျမည္ေျပာျဖစ္ခဲ့ၾကပါတယ္...။ ဒီေက်ာင္းမွာ အရင္ေရာက္ႏွင့္ၿပီးသား ျမန္မာေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြ ေျပာျပထားတာေၾကာင့္ သူက Letter for Aung San Su Kyi ဆိုတဲ့ စာေတြကိုေရးတဲ့ ဂ်ပန္စာေရးဆရာမ ႏိုရီကိုအုိ႔စုရဲ႕ အမ်ိဳးသားမွန္း သိထားခဲ့ၿပီးျဖစ္ပါတယ္..။

Ohtsu Sensei နဲ႔ စကားေျပာျဖစ္တဲ့အခါ သူ႔အမ်ိဳးသမီးက အဲဒီစာေတြကိုေရးတဲ့ စာေရးဆရာမျဖစ္ေၾကာင္း၊ အဲဒီစာအုပ္က သူ႔အမ်ိဳးသမီးက ဂ်ပန္လို ေရးထားခဲ့ေပမယ့္ ျမန္မာဘာသာနဲ႔ ဆရာမ မသီတာ (စမ္းေခ်ာင္း) ဘာသာျပန္ခဲ့ၿပီး ျမန္မာလို ပထမဆံုးပံုႏွိပ္တဲ့စာအုပ္ျဖစ္ခဲ့ေၾကာင္း၊ အခုေတာ့ ဂ်ပန္လိုေရာ အဂၤလိပ္လိုေရာ ပံုႏွိပ္ထုတ္ေဝေတာ့မွာျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာျပခဲ့ပါတယ္..။ အဲဒါအျပင္ သူ႔အမ်ိဳးသမီးက လန္ဒန္တကၠသိုလ္မွာ တိဘက္စာသင္ရင္း မိုက္ကယ္အဲရစ္နဲ႔ စတင္ရင္းႏွီးခဲ့သူေတြျဖစ္ေၾကာင္း၊ ေနာက္ပိုင္းေတာ့ ေအာက္စဖို႔ဒ္မွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔မိသားစုနဲ႔ အလြန္ရင္းႏွီးတဲ့မိတ္ေဆြေတြျဖစ္သြားခဲ့ေၾကာင္း ေျပာျပခဲ့ပါတယ္..။ ၿပီးေတာ့ သူတို႔ေနတာက က်ိဳတိုျမိဳ႕နဲ႔လည္းနီးၿပီး ဂ်ပန္ႏုိင္ငံရဲ႕ အထင္ကရေနရာတစ္ခုျဖစ္တဲ့ Biwa lake နားမွာ ရွိတာေၾကာင့္ ေႏြရာသီတစ္ရက္ေလာက္ေတာ့ အသားကင္စားရင္း ေပ်ာ္ပြဲစားထြက္ရင္း လာလည္ၾကဖို႔ က်မတို႔ျမန္မာေက်ာင္းသားေတြအားလံုးကို ဖိတ္ခဲ့ပါေသးတယ္..။ ႏိုရီကိုစံလည္း အဲဒီမွာေနတာေၾကာင့္ က်မကေတာ့ သူမကို ေတြ႔ဖူးခ်င္စိတ္တစ္ခုတည္းနဲ႔ပဲ အဲဒီကို သြားဖို႔ ျပင္းျပေနခဲ့ပါတယ္...။

ဒါေပမယ့္ တစ္ရက္ေတာ့ ေနာက္ထပ္ Workshop တစ္ခုမွာပဲ မွတ္မွတ္ရရ ႏိုရီကိုစံန႔ဲ ဆံုျဖစ္ခဲ့ပါတယ္...။ ျမန္မာေတြနဲ႔ေပါင္းလုပ္တဲ့ပြဲျဖစ္တာေၾကာင့္ ငါ့အမ်ိဳးသားက တက္ဖို႔ အတင္းတိုက္တြန္းတာနဲ႔ က်ိဳတိုကိုေရာက္လာခဲ့တာလို႔ သူမက ရယ္ရင္းေျပာပါတယ္..။ ျမင္လိုက္တာနဲ႔ ေအးခ်မ္းေနတဲ့မ်က္ႏွာနဲ႔သူမဟာ ခင္မင္ႏွစ္လိုဖြယ္ေကာင္းလွပါတယ္....။ ဂ်ပန္ကိုေရာက္တာၾကာၿပီလားဆိုေတာ့ သိပ္မၾကာေသးပါဘူး၊ လပိုင္းေလာက္ပဲရွိပါေသးတယ္လို႔ ျပန္ေျဖရင္း ေတြ႔ရတာဝမ္းသာပါတယ္လို႔ ဂ်ပန္လို ႏႈတ္ဆက္လိုက္တဲ့အခါ ဂ်ပန္စကားေျပာတတ္ေနၿပီလားလို႔ တအံ့တၾသေမးလာပါတယ္..။ သိပ္မေျပာတတ္ေသးဘူး၊ ႏႈတ္ဆက္ရံုေလာက္သာ တတ္ေသးတာဆိုေတာ့ သူမက သေဘာတက် ရယ္ပါတယ္...။

ဒီလိုနဲ႔ပဲ က်မေလးစားရတဲ့ အန္တီစုနဲ႔ မိတ္ေဆြအရင္းအခ်ာေတြျဖစ္ၾကၿပီး ခ်စ္ခင္စရာေကာင္းတဲ့ဂ်ပန္ဇနီးေမာင္ႏွံနဲ႔ ခင္မင္ခြင့္ရခဲ့တဲ့အခါ သူမေရးခဲ့တဲ့စာအုပ္ကို ဖတ္ခ်င္စိတ္ ပိုျပင္းျပလာခဲ့ပါတယ္...။ ႏိုင္ငံေရးေတြ၊ စီးပြားေရးအေၾကာင္းေတြထက္ ႏိုရီကိုစံေရးတဲ့ အန္တီစုရဲ႕ သာမာန္အိိမ္ေထာင္ရွင္မဘဝကိုလည္း ဖတ္ခ်င္ခဲ့တယ္ေလ.....။

အဲဒီလိုနဲ႔ပဲ ဒီေန႔ေတာ့ ဒီစာအုပ္ေလးဟာ က်မဆီကို ဆိုက္ဆိုက္ျမိဳက္ျမိဳက္ေရာက္လာခဲ့ပါၿပီ...။ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ Ohtsu Sensei နဲ႔ ေတြ႔ျဖစ္တဲ့အခါ ဒီစာအုပ္ကေလးကို ရလာလို႔ဖတ္ၿပီးခဲ့ၿပီလို႔ သူ႔ကို ေျပာႏိုင္ေတာ့မွာျဖစ္သလို စာအုပ္ထဲက အေၾကာင္းအရာအခ်ိဳ႕နဲ႔ပတ္သက္ၿပီးလည္း ေဆြးေႏြးေျပာဆိုႏိုင္ေတာ့မွာျဖစ္ပါတယ္.....။

# Days In Japan # My Own Feelings

Friday, 13 March 2015

13th Friday

Phyu Lwin March 13, 2015 0 Comments

ဒီတစ္ႏွစ္အတြက္ ဒုတိယေျမာက္ Friday 13 ဟာ မတ္လထဲမွာ တစ္ခါၾကံဳလာရပါၿပီ..။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းေမြးေန႔ျဖစ္တဲ့ ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၁၃ ရက္ေန႔ဟာလည္း တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ Friday 13 ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ေဖေဖာ္ဝါရီလဟာ ၂၈ ရက္ပဲရွိတဲ့လျဖစ္တာေၾကာင့္ မတ္လထဲမွာ ဒီလိုရက္မ်ိဳး တစ္ခါၾကံဳဦးမွာပါလားလို႔ ေတြးေနမိခဲ့ေသးတယ္...။

အဲဒါအျပင္ ေနာက္ထပ္တစ္ရက္အျဖစ္ ႏိုဝင္ဘာလ ၁၃ ရက္ေန႔မွာ တစ္ခါ ၾကံဳဦးမွာပါ ..။ အေနာက္ႏိုင္ငံေတြမွာေတာ့ Friday 13 ကို Black Friday or unlucky day အျဖစ္ သတ္မွတ္ၾကပါတယ္...။ အဲဒီလိုပဲ တခါတေလ က်မလည္း မွတ္မွတ္ထင္ထင္ရွိေနတတ္ျပန္တယ္..။ အထူးသျဖင့္ ဂ်ာမနီေရာက္ၿပီးခါမွ Friday 13 ကို မွတ္မွတ္ရရ စျဖစ္ခဲ့တာပါ ..။ ဟုိအရင္ကေတာ့ ၁၃ ဂဏန္းကိုသာ မွတ္မွတ္ရရျဖစ္ၿပီး မၾကိဳက္တာေၾကာင့္ အျမဲလို ေရွာင္ေလ့ရွိပါတယ္..။ ဘာရယ္ေတာ့ မဟုတ္ဘဲ စိတ္ထဲမွာ နံပါတ္ ၁၃ ဟာ ကံဆိုးတဲ့ဂဏန္းတစ္ခုလို႔ သတ္မွတ္ၿပီး ဘာလုပ္လုပ္ ၁၃ ကို ေရြးေလ့မရွိပါဘူး...။ ကားလက္မွတ္ဝယ္ရင္ေတာင္ နံပါတ္ ၁၃ က လြဲရင္ ဘယ္နံပါတ္ျဖစ္ျဖစ္ ရပါတယ္လို႔ ေျပာေလ့ရွိတတ္သူပါ ...။

ဒါေတြကလည္း မွန္တယ္၊ မွားတယ္ဆိုတာထက္ လူေတြရဲ႕ အစြဲေတြ၊ ယံုၾကည္မႈေတြသာ ျဖစ္ပါတယ္..။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္ယံုၾကည္တဲ့အတိုင္း လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္တယ္ဆိုေတာ့လည္း ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ အမွားေတာ့ နည္းတာေပါ့ ...။
၁၃ အေၾကာင္းေရးရင္း တိုက္ဆိုင္စြာပဲ အခုပို႔စ္က ၂၀၁၅ ခုႏွစ္အတြက္ ၁၃ ခုေျမာက္ပို႔စ္ျဖစ္ေနေလရဲ႕ ..။

Spring is coming ~~~~~

ေႏြဦးေရာက္လာေပမယ့္လည္း ရာသီဥတုက အပူခ်ိန္ ၁၀ ဒီဂရီဆဲလ္စီးယပ္စ္အထိ ေအးေနဆဲပါ ...။ အခ်ိဳ႕ရက္ေတြမွာ ႏွင္းပြင့္ေလးေတြ တဖြဲဖြဲက်ေနတတ္ျပန္ပါေသးတယ္...။ ရာသီဥတုက ေအးေနဆဲျဖစ္တာေၾကာင့္ အုမဲပန္းအခ်ိဳ႕သာ ဟုိတစဒီတစပြင့္ေနခဲ့ၿပီး ခ်ယ္ရီေတြေတာ့ မပြင့္ေသးပါဘူး..။ ပံုမွန္ဆိုရင္ေတာ့ ဒီၿမိဳ႕ေလးမွာ ခ်ယ္ရီေတြဟာ မတ္လကုန္ ဒါမွမဟုတ္ ဧၿပီလဆန္းမွာ ပြင့္ေလ့ရွိသတဲ့ ..။ ဧၿပီလထဲမွာ ခရီးသြားမွာျဖစ္တာေၾကာင့္ ဒီတစ္ႏွစ္ေတာ့ ခ်ယ္ရီေတြနဲ႔ ေတြ႔ျဖစ္ပါဦးမလား မသိေသးပါဘူး..။ ပံုမွန္ ၀ ကေန ၃ ဒီဂရီေလာက္ ရွိေနရာကေန ၁၀ ေလာက္အထိ အပူခ်ိန္တက္လာတာေၾကာင့္ ေနရတာ သြားရတာေတာ့ သက္ေသာင့္သက္သာျဖစ္လာသလို အဝတ္အစားအလႊာတစ္ခုေလာက္လည္း ခြာခ်လို႔ ရလာပါၿပီ ...။ ေဆာင္းတြင္းမွာ ဇီဝျဖစ္စဥ္ေတြ ခဏနားထားၿပီး အေအးဒဏ္ကို အံၾကိတ္ခံေနတဲ့အပင္ေတြလည္း ေႏြဦးေရာက္လာၿပီဆိုတဲ့အခ်က္ျပလိုက္တာနဲ႔ သူတို႔ရဲ႕ လုပ္ငန္းေဆာင္တာေတြက္ို ခ်က္ခ်င္းအေကာင္အထည္ေဖာ္ၾကေတာ့တာပါပဲ ..။ အပင္တိုင္းမွာ ပုရစ္ဖူးေတြ ေတြ႔ေနရၿပီး ေနေရာင္ျပင္းလာတာနဲ႔ ခ်က္ခ်င္းအပြင့္ေတြ ေဝဆာဖို႔ အသင့္ျဖစ္ေနၾကပါၿပီ ...။

လူေတြလည္း အတူတူပါပဲ..။ ေဆာင္းတြင္းတစ္ခုလံုး ကုပ္ေခ်ာင္းေခ်ာင္းနဲ႔ အဝတ္အစားေတြအထပ္ထပ္ဝတ္ၿပီး ေအးခဲေနတဲ့ရာသီဥတုထဲမွာ ျဖတ္သန္းလာရာကေန ျမင့္မားစျပဳလာတဲ့အပူခ်ိန္ေၾကာင့္ တက္ၾကြလန္းဆန္းလာၾကပါၿပီ..။ အခုမွပဲ ကမၻာေလာကၾကီးဟာ ပံုမွန္အတိုင္း ျပန္လည္ပတ္သလို ခံစားရကာ ေနေရာင္ေအာက္မွာ သြားလာလႈပ္ရွားရတာ ေပ်ာ္စရာေကာင္းလာပါတယ္...။

ေဆာင္းတြင္းမွာ အေအးဒဏ္ကို အံတုဖို႔ အရိုးအျပိဳင္းျပိဳင္းျဖစ္ခဲ့ၾကတဲ့အပင္ေတြဟာ ေႏြဦးမွာေတာ့ ပန္းေရာင္စံုပြင့္ဖို႔ အဆင္သင့္ျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ ပန္းေတြအေရာင္စံုနဲ႔လွပေနတတ္တဲ့ အေအးပိုင္းႏိုင္ငံက ေႏြဦးရာသီကို က်မက ခ်စ္တာပါ ...။ ေဆာင္းဦးကေတာ့ သစ္ရြက္အေရာင္စံုနဲ႔ ကဗ်ာဆန္ဆန္လွပသလို ေႏြဦးကလည္း ေရာင္စံုပန္းေတြနဲ႔ ေဝဆာလွပေနတာေၾကာင့္ ဂ်ာမနီမွာတုန္းကဆိုရင္ ေႏြဦးေရာက္လာတာနဲ႔ ကင္မရာတစ္လံုးကိုင္ၿပီး ပန္းပြင့္ေတြ ဓါတ္ပံုရိုက္ မွတ္တမ္းတင္ရတာ အလုပ္တစ္ခုပါပဲ..။ ဒီမွာေတာ့ အခုခ်ိန္ထိ အျပင္ရယ္လို႔ သိပ္မထြက္ျဖစ္ဘဲ စာေတြဖတ္ေနရတာနဲ႔ တေန႔ၿပီးတစ္ေန႔ကို ကုန္ဆံုးေနရပါတယ္ .....။

Thoughts in those days ~~

အစြဲကင္းၿပီး က်ိဳးေၾကာင္းဆီေလ်ာ္မႈရွိစြာ ပိုင္းျခားေဝဖန္ႏိုင္မႈဟာ လူတိုင္းအတြက္ အေရးႀကီးလွပါတယ္ ...။ ပညာရည္မျပည့္ဝမႈဟာ အေၾကာင္းအရာတစ္ခုကို ေကာက္ခ်က္ခ်ရာမွာ အမွားဘက္ကို ရာခိုင္ႏႈန္းအနည္းနဲ႔အမ်ား ခ်ဥ္းကပ္သြားႏိုင္ပါတယ္...။ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ ရည္မွန္းခ်က္ကို တိတိက်က် ခ်မွတ္မထားရံုမက ကိုယ္တိုင္က ဘာျဖစ္ခ်င္လို႔ ျဖစ္ခ်င္မွန္းမသိသူဟာ ေဘးပတ္ဝန္းက်င္ရဲ႕ လႊမ္းမိုးမႈကို ခံရတတ္ကာ မိမိကိုယ္နဲ႔ သူမ်ားစိ္တ္ျဖစ္သြားတတ္ပါတယ္..။

# Days In Japan