♥ ♥ MY GREEN Notes ♥ ♥

Monday, 24 June 2019

The secret of the seven seeds

Phyu Lwin June 24, 2019 0 Comments

ဒီေန႔ေခတ္ဟာ တိုးတက္ေျပာင္းလဲလာတာနဲ႔အမွ် အျပိဳင္အဆိုင္ေတြမ်ားလာတယ္။ ရုန္းကန္ရတာေတြ၊ က်ရႈံးမႈေတြ၊ အဆင္မေျပမႈေတြလည္း ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ၾကံဳေတြ႔လာရတာပါပဲ။ တစ္ခါတေလ ေခ်ာင္ပိတ္မိေနတဲ့ ခံစားခ်က္မ်ိဳးေတြလည္း ျဖစ္တတ္တယ္။ အလုပ္ထဲမွာ လိုက္ေလ်ာညီေထြေနႏိုင္ဖို႔၊ လူေတြကို နားလည္ေပးဖို႔၊ ဦးစားေပးတတ္ဖို႔ မတတ္ႏိုင္တဲ့ အခိုက္မ်ိဳးေတြလည္း ေတြ႔လာတတ္ပါတယ္။ အဲဒီအခါ ဘာေတြလုပ္လို႔ ရမလဲ။

တကယ္ေတာ့ ေလာကၾကီးက အခက္အခဲ၊ ျပႆနာေတြေပးတဲ့အခါ ကို္ယ္မေျဖရွင္းနိုင္ေလာက္တဲ့အထိ ေပးေလ့မရွိပါဘူး။ ဆိုလိုတာက ကိုယ္ေျဖရွင္းနိုင္တ့ဲ ပမာဏေလာက္ ျပႆနာေတြသာ ၾကံဳေတြ႔ေစတာပါ။ ဒါဟာ ေလာကနိယာမပါပဲ ။

"သစ္ေစ့ခုနွစ္ေစ့ရဲ႕ လွွ်ိဳ႕ဝွက္ခ်က္" ဆိုတဲ့စာအုပ္ဟာ လတ္တေလာမွာ ေခတ္စားလာတဲ့ mindfulness ကို ဦးစားေပးၿပီး ကိုယ့္စိတ္ကိုယ္သိေအာင္၊ အခက္အခဲေတြကို တည္တည္ျငိမ္ျငိမ္နဲ႔ ေျဖရွင္းနိုင္ေအာင္၊ လုပ္ငန္းခြင္ေရာ မိသားစုဘဝမွာပါ ဟန္ခ်က္ညီေအာင္ ေနထိုင္သြားႏိုင္ဖို႔ လမ္းျပေပးတဲ့ စာအုပ္ေကာင္းတစ္အုပ္ပါ။ အမ်ားၾကီး မညႊန္းတတ္ေပမယ့္ ဖတ္ၿပီးသြားတဲ့အခါ စာအုပ္ထဲက ဇာတ္ေကာင္နဲ႔ ကိုယ္နဲ႔ ႏႈိင္းယွဥ္ၿပီး ကိုယ္ဆိုရင္ေရာ ဘယ္လိုျဖစ္ေနလဲ၊ အဲဒါကို ဟန္ခ်က္ညီေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲဆိုတဲ့ အေတြးတစ္ခုေတာ့ ရသြားမွာပါ။

*** ဒီထဲမွာ စိတ္တည္ျငိမ္ဖို႔ တရားထိုင္တာကို ဦးစားေပးၿပီး လမ္းညႊန္ထားပါတယ္။ ဒီစာအုပ္တင္သာမက Mindset, Mindfulness နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး လမ္းျပေနၾကသူအားလံုးက Meditation ဆိုတဲ့ တရားထိုင္တဲ့အက်င့္ကို 100% recommend လုပ္ၾကပါတယ္။ ဒါဟာ ဘာသာေရးနဲ႔မဆိုင္ဘဲ လူေတြရဲ႕ေန႔စဥ္ဘဝျဖတ္သန္းမႈမွာ တည္တည္ျငိမ္ျငိမ္နဲ႔ အခက္အခဲ၊ ျပႆနာေတြကို ေျဖရွင္းနိုင္ေအာင္၊ ကို္ယ္လုပ္တဲ့အလုပ္ေပၚမွာ အာရံုစူးစိုက္မႈေကာင္းေအာင္၊ ေအာင္ျမင္လာေအာင္ ေထာက္ပံ့ေပးႏိုင္တဲ့ အက်င့္ေကာင္းတစ္ခုအျဖစ္ အားလံုးက က်င့္ၾကံရင္းလက္ေတြ႔သိလာတာမို႔ လက္ခံလာၾကတာပဲျဖစ္ပါတယ္။

*** ကၽြန္မတို႔မွာ အျခားႏိုင္ငံကလူေတြထက္ ကံေကာင္းတာက တရားထိုင္ျခင္းကို နည္းစနစ္မွန္မွန္က်င့္ဖို႔အတြက္ ေလ့လာနိုင္စရာ တရားစခန္းေတြရွိတယ္။ အဲဒီကေန တရားထိုင္တာကို ေကာင္းေကာင္းနားလည္ႏိုင္ၿပီး ညမအိပ္ခင္ ၁၅ မိနစ္ေလာက္တရားထိုင္တာမ်ိဳး လုပ္ျဖစ္မယ္ဆိုရင္ အခ်ိန္ၾကာလာတာနဲ႔အမွ် ကိုယ္ဟာ တည္ျငိမ္တဲ့သူ၊ အာရံုစူးစိုက္မႈေကာင္းသူ၊ အမွားအမွန္ကို ေကာင္းေကာင္း ေဝဖန္ပိုင္းျခားႏိုင္ၿပီးေတာ့ ဘဝမွာ ဟန္ခ်က္ညီညီ ေနထုိင္သြားႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီေတာ့ တရားထုိင္တာနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ဘဝမွာ ဘယ္လိုမ်ိဳးအက်ိဳးရလဒ္ေတြရလာႏိုင္မလဲဆိုတာသိခ်င္ရင္ ဒီစာအုပ္ကေလးသာ ဖတ္ၾကည့္ဖို႔ တိုက္တြန္းလိုက္ပါတယ္။

Written by Phyu Phyu Lwin

20^th June 2019

# Book Review

Thursday, 20 June 2019

Law of Attraction

Phyu Lwin June 20, 2019 0 Comments

Law of Attraction ဆုိတဲ့ စကားစုကုိ Motivational Youtuber ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေျပာၾကၿပီး နည္းေပးလမ္းျပတာကို ေတြ႔တာကို ၾကာေနခဲ့ၿပီ။

Law of Attraction ဆိုတာကေတာ့ ကိုယ့္ရဲ႕စိတ္ကူးေတြ၊ အိပ္မက္ေတြ၊ ကိုယ္လိုခ်င္တာမွန္သမ်ွကို ဘယ္လိုရေအာင္ ယူမလဲဆိုတဲ့ အေတြးအေခၚပါပဲ။ ဆိုလိုတာက ကိုိယ္စုိက္ပ်ိဳးသမွ် ကိုယ္ရိတ္သိမ္းရမယ္ဆိုတဲ့ အဓိပၸာယ္မ်ိဳးပါ။ ကိုယ္အားထုတ္လိုက္တာနဲ႔ညီမွ်တဲ့ အက်ိဳးရလဒ္ကို ကိုယ့္ဆီကို ျပန္ၿပီး ဆဲြယူလိုက္တဲ့ နိယာမတစ္ခုလို႔ ဆိုလိုပါတယ္။ ဥပမာ ကိုယ္က ေကာင္းတဲ့စကားပဲေျပာမယ္၊ ေကာင္းတဲ့အရာပဲလုပ္မယ္ဆိုရင္ ေကာင္းတဲ့အရာေတြကို ကို္ယ္လည္း ၾကံဳေတြ႔နိုင္မယ္။ ကိုယ္က အျခားသူေတြအေပၚ ၾကင္ၾကင္နာနာေျပာဆိုဆက္ဆံမယ္ဆိုရင္ ကိုယ့္အေပၚကိုလည္း ေလးေလးစားစား ၾကင္ၾကင္နာနာ ေျပာဆိုဆက္ဆံၾကပါလိမ့္မယ္။

ဆိုေတာ့ ကိုယ္လုပ္သမွ်ဟာ တူညီတဲ့ရလဒ္အတိုင္း ကိုယ့္ဆီကို ျပန္လာနိုင္တာမို႔ ကိုယ့္စိတ္ထဲမွာ ျဖစ္ခ်င္ေနတဲ့အရာေတြကိုျဖစ္လာေအာင္ ကိုယ္တိုင္ပံုေဖာ္နိုင္မယ္ဆိုတာ ေသခ်ာပါတယ္။ အဲဒီအတြက္ ေျပာင္းလဲမႈတိုင္းဟာ ကိုယ့္ရဲ႕ စိတ္ကူး၊ အေတြးေတြ၊ ယံုၾကည္မႈေတြကေန စတင္ပါတယ္။ အဲဒီကေနစၿပီးေတာ့ ကိုယ့္ဘဝမွာ အမွန္တကယ္ျဖစ္ခ်င္တဲ့အရာေတြကို ျဖစ္လာေအာင္ စြဲေဆာင္နိုင္မွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တစ္ခုခုကို ေတြးရံုေလးနဲ႔ တကယ္အေကာင္အထည္ျဖစ္လာလိမ့္မယ္ဆိုတာေတာ့ မဟုတ္ေသးပါဘူး။ ဘဝက အဲေလာက္မလြယ္ကူဘူးမဟုတ္လား။ အဲလိုဆိုလို႔ ဘာမွစမေတြးေတာ့ဘူးလို႔လည္း မသတ္မွတ္လိုက္ပါနဲ႔ဦး။ ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုရင္ လက္ေတြ႔မွာ အမွန္တကယ္ျဖစ္တဲ့အရာေတြဟာ စိတ္ကူး၊ အေတြးေတြကေန စတင္တာပဲျဖစ္ပါတယ္။

တစ္ခုခုျဖစ္မလာခင္မွာ အဲဒီအရာကုိ ရခ်င္လိုက္တာလို႔ ကၽြန္မတို႔ ပထမဆံုးေတြးခဲ့၊ စိတ္ကူးယဥ္ခဲ့ၾကတာပဲ မဟုတ္ပါလား။ ၿပီးရင္ အဲဒီအရာကို ရေအာင္ အားထုတ္ၾကိဳးပမ္းၾကတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ပဲ အိပ္မက္ေတြဟာ အမွန္တကယ္ျဖစ္လာတဲ့ အျဖစ္ေတြ ရွိၾကပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ဘယ္အရာမဆို ကိုယ့္ရဲ႕ အေတြးစိတ္ကူးကေန စတင္ပါတယ္။ စိတ္ကူးေတြကေန စကားလံုးေတြအျဖစ္ ပံုေဖာ္တယ္။ ဘယ္လိုပံုေဖာ္လဲဆိုရင္ ကိုယ့္ရဲ႕ပန္းတိုင္ကို စာအုပ္ထဲခ်ေရးတာ၊ အျခားသူေတြကို ေျပာၿပတာမ်ိဳးေတြေပါ့။ စကားလံုးေတြကေန လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြလိုက္တာတယ္။ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြကေန အမွန္တကယ္ရလဒ္ေတြ ရလာပါတယ္။ အဲဒီအတြက္ ဘယ္အရာမဆို ကိုယ့္ရဲ႔ ခုိင္မာတဲ့ ယံုၾကည္မႈ၊ စိတ္ကူးအိပ္မက္ကေန စတင္တာမို႔ အိပ္မက္ကို ၾကီးၾကီးမက္ပါ။ လက္ေတြ႔အေကာင္အထည္ေဖာ္နိုင္ေအာင္ၾကိဳးစားပါ။ ကိုယ့္စိတ္ထဲက ျပင္းျပတဲ့စိတ္နဲ႔ တကယ္လုပ္ေဆာင္တဲ့အခါမွာ ကံတရားကလည္း သိလာၿပီး ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့အရာကိုရေအာင္ ေခၚလာမွာပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဟာ Law of Attraction ရဲ႕ သေဘာတရားပါပဲ။

ဒါဆို ကိုယ္လုိခ်င္တဲ့အရာေတြ ရဖို႔ Law of Attraction ကို ဘယ္လိုအသံုးခ်မလဲဆိုတဲ့ tips ေလးေတြ ေပးခ်င္ပါတယ္။

၁။ ကိုယ့္စိတ္ထဲ ျပင္းျပင္းျပျပ ယံုၾကည္ေနတဲ့အရာကို သိေအာင္လုပ္ပါ။ ဥပမာ မင္းသမီးျဖစ္ခ်င္တာ၊ အိမ္တစ္လံုးလိုခ်င္တာ၊ က်န္းမာတဲ့ ခႏၶာကိုယ္ကို ပိုင္ဆိုင္ခ်င္တာ စသျဖင့္ ကိုယ္ဘာလိုခ်င္တာလဲ သိေအာင္လုပ္ပါ။

၂။ ေက်းဇူးတင္ဖို႔ သတိရပါ။ ကိုယ့္ဆီမွာ ရွိေနတဲ့အရာေတြကို တန္ဖိုးထားတတ္ဖို႔ ၊ အေကာင္းျမင္တတ္ဖို႔ အေရးၾကီးပါတယ္။

၃။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ပိုၿပီးေကာင္းတဲ့ဖက္ကေန ေတြးပါ။ ဆိုလိုတာက စိတ္ဓါတ္က်တာ၊ ကိုယ့္ကိုယ္ကို စိတ္တိုင္းမက်တာေတြမျဖစ္ဘဲ ယံုၾကည္မႈရွိရိွနဲ႔ လုပ္နိုင္တယ္လို႔ ေတြးတာမ်ိဳးေပါ့။

၄။ ကိုယ့္စိတ္ထဲမွာ ျဖစ္ခ်င္ေနတဲ့ အေတြးစိတ္ကူးေတြကို စကားလံုးေတြအျဖစ္ အသြင္ေျပာင္းၿပီး ခ်ေရးၾကည့္ပါ။ အဲဒါမွသာ ကိုယ့္ရဲ႕ Goal ကိုအျမဲမျပတ္သတိထားမိၿပီး action ေတြ လိုက္လာပါလိမ့္မယ္။

၅။ ၿပီးရင္ ပံုေဖာ္ၾကည့္ပါ။ Youtuber ေတြသံုးတာေတာ့ vision board ကို အသံုးမ်ားၾကပါတယ္။ အိမ္တစ္လံုးလိုခ်င္တယ္ဆိုရင္ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့အိမ္ပံုစံေလးေတြ အလွဆင္ထားတာမ်ိဳးေပါ့။

၆။ ကိုယ့္ရဲ႕ အေလ့အက်င့္ေတြကို ေျပာင္းလဲၾကည့္ပါ။ ဆိုလိုတာက ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္ေနတဲ့ စိတ္ကူးထဲကအရာက လုပ္မယ့္အျပဳအမူေတြကို လုပ္တာမ်ိဳးေပါ့။ က်န္းမာတဲ့ ခႏၶာကိုယ္ကိုပိုင္ဆိုင္ထားသူဆိုရင္ ေလ့က်င့္ခန္းပံုမွန္လုပ္တဲ့ အေလ့အက်င့္မ်ိဳး လုပ္မွာပဲမဟုတ္လား။

၇။ အမွန္တကယ္ လုပ္ေဆာင္ပါ။ ကိုယ္က တကယ္ကို ေလးေလးနက္နက္လုပ္လာၿပီဆိုရင္ ကံတရားကလည္း မေနသာပါဘူး။ သူကပါ action ယူၿပီး ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့အိပ္မက္ကို ရဖို႔ ပူးေပါင္းပါလိမ့္မယ္။ အခ်ဳပ္ဆိုရရင္ေတာ့ ညဏ္နဲ႔ ဝီရိယက အားျပင္းလာတဲ့အခါ ကံကလည္း သူ႔အလုိလိုေကာင္းလာၿပီး ဘဝမွာလိုခ်င္တဲ့အရာကို ရလာမွာပါ။

Written by Phyu Phyu Lwin

19th June 2019

# အက္ေဆး

Monday, 15 April 2019

မနက္ျဖန္မွ ၿပံဳးေတာ့မယ္

Phyu Lwin April 15, 2019 0 Comments

သၾကၤန္အားလပ္ရက္အတြင္း စာေတြဖတ္ျဖစ္ေအာင္ စာအုပ္ေတြဝယ္ထားခဲ့တယ္။ အဲဒီစာအုပ္ေတြထဲက ပထမဆံုးဖတ္ၿပီးသြားတဲ့ ရသစာအုပ္ေလးတစ္အုပ္အေၾကာင္း ေျပာျပခ်င္တယ္။ စာအုပ္ရဲ႕အမည္က “မနက္ျဖန္မွ ၿပံဳးေတာ့မယ္” တဲ့။ ေရးသူက စာေရးဆရာမ “ေသာ္တာေအးလဲ့” ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီစာအုပ္က ဆရာမရဲ႕ ဒုတိယလံုးခ်င္းဝတၴဳျဖစ္ပါတယ္။ ပထမစာအုပ္ျဖစ္တဲ့ “လရိပ္ပိုးမွ်င္” ဆိုတဲ့စာအုပ္က ၂၀၁၇ ေလာက္မွ ထြက္ခဲ့တာျဖစ္ၿပီး မဖတ္ျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။ ဒီစာအုပ္ကေတာ့ ၂၀၁၈ ခုနွစ္ဩဂုတ္လက ထြက္ခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလ ၁၂ ရက္ေန႔က ေစ်းဝယ္ရင္း သၾကၤန္အတြက္စာအုပ္ေတြဝယ္ဖို႔သတိရသြားရာက Ocean shopping center ရဲ႕ စာအုပ္စင္ေပၚက တစ္ေနရာမွာ ဒီစာအုပ္ကေလးကို ေတြ႔လိုက္မိတာ ကံေကာင္းတယ္ဆိုရမယ္။ အဲဒါေၾကာင့္သာ ရသစာေပစစ္စစ္ေတြရွားပါးလွတဲ့အခိုက္မွာ တကယ့္ရသေျမာက္တဲ့စာတစ္အုပ္ကို ဖတ္ခြင့္ရခဲ့တာမဟုတ္လား။

အခ်ိန္ေတြလည္း ရွားပါးလာသလို ေဖ်ာ္ေျဖမႈပစၥည္းေတြမ်ားျပားလာတဲ့ေခတ္မွာ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ရသစာေပကို အခ်ိန္ေပးဖတ္တာ အားနည္းလာၾကတယ္။ အဲဒါအျပင္ေခတ္ကာလဟာ အျပိဳင္အဆိုင္ေတြၾကားထဲ စိတ္ဖိစီးမႈေတြ၊ ရံႈးနိမ့္မႈေတြလည္း မၾကာခဏၾကံဳလာရေတာ့ စိတ္အားတက္ၾကြေစတဲ့ တက္က်မ္းေတြဟာ ရသစာေပကို လႊမ္းမိုးလာၾကတယ္။ ဒီမွာကိုပဲ Best seller စာအုပ္ေတြကိုၾကည့္လိုက္ရင္ စိတ္ခြန္အားျဖည့္စာေပေတြ၊ ဘာသာျပန္မွတ္စုေတြက အမ်ားစုျဖစ္ေနၾကတာပဲ မဟုတ္လား။ ျပိဳင္ဆိုင္မႈေတြမ်ားတဲ့ေခတ္ၾကီးထဲမွာ ရသမွ်အခ်ိန္ေလးေၾကာင့္ နက္နက္နဲနဲေတြးရတဲ့၊ တစိမ့္စိမ့္ခံစားရတဲ့ ရသစာေပကို အားမသန္ၾကေတာ့ဘဲ ေျပာခ်င္ရာကို တိုက္ရိုက္မီးေမာင္းထိုးျပတတ္တဲ့၊ ခ်က္ခ်င္းလက္ငင္းအသံုးခ်လို႔ရတဲ့ သုတစာေပေတြဖက္ကို ပိုအားသန္လာၾကျပန္တယ္။

တကယ္တမ္းေတာ့ ရသစာေပဆိုတာ လူေတြရဲ႕စိတ္ကို ျပဳျပင္ေပးတဲ့၊ လူေတြရဲ႕႔အေတြးအေခၚ၊ အယူအဆကို ထိန္းေက်ာင္းေပးတဲ့ တန္ဖိုးရွိတဲ့စာေပအမ်ိဳးအစားတစ္ခုပါ။ သုတစာေပလို ဆိုလိုခ်င္တဲ့အေၾကာင္းအရာကို တိုက္ရိုက္မေရးဘဲ လူေတြ သူ႔အလိုလို နားလည္လက္ခံလာေအာင္ ရသအမ်ိဳးမ်ိဳးခံစားေစရင္းမွ သြယ္ဝိုက္ျပဳျပင္ေပးတဲ့ စာေပမ်ိဳးလို႔လည္း ဆိုခ်င္တယ္။ ကေလးတစ္ေယာက္ကို ဆံုးမတဲ့အခါ တိုက္ရိုိက္ေျပာလို႔ သူလက္ခံခ်င္မွလက္ခံမွာျဖစ္ေပမယ့္ ဥပမာေလးေတြေပးတာ တျဖည္းျဖည္းခ်င္း သူ႔အလိုလို လိုက္နာနားလည္ေစသလုိမ်ိဳးေပါ့ေလ။

အဲဒီအတြက္ေၾကာင့္ ရသစာေပကို လူေတြျပန္ဦးလွည့္ေစဖို႔ရာ တစ္ေထာင့္တစ္ေနရာကေန ပါဝင္ခ်င္တာမို႔ ကိုယ္သေဘာက်မိတဲ့ ရသစာအုပ္ေလးေတြဆိုရင္ ဒီမွာ လာေျပာျပျဖစ္တာပါ။

“မနက္ျဖန္မွ ၿပံဳးေတာ့မယ္” စာအုပ္အေၾကာင္း ျပန္ေျပာရရင္ ငယ္စဥ္က ပံုမွန္မဟုတ္တဲ့ဘဝမ်ိဳးမွာ ၾကီးျပင္းခဲ့ရတဲ့ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္အေၾကာင္းကို သရုပ္ေဖာ္ထားခဲ့တာပါ။ စာတစ္ေၾကာင္းခ်င္းစီတိုင္းရဲ႕ အေရးအသား၊ အဖြဲ႔အႏြဲ႔ေတြေၾကာင့္ စာေရးဆရာမေလးဟာ လူသာငယ္ေပမယ့္ ပညာကမေသးေၾကာင္း မီးေမာင္းထိုးျပေနသလိုပါပဲ။ အစကေနအဆံုးတိုင္ အခ်ိ္တ္အဆက္မိမိနဲ႔ တစ္ေနရာမွ လစ္ဟာမႈမရွိဘဲ သရုပ္ေဖာ္ေရးဖြဲ႔ထားကာ စာေၾကာင္းတိုင္းဟာ ရသေျမာက္လွပါတယ္။ အဲဒီလိုဆိုေပမယ့္လည္း သာမာန္လူေတြနားမလည္ေလာက္တဲ့ အေရးအသားမ်ိဳးမဟုတ္ဘဲ ဖတ္သူတိုင္းလည္း နားလည္လြယ္တဲ့ အေရးအဖြဲ႔ပါ။ စာေၾကာင္းတိုင္းကို ရသေျမာက္ေအာင္ ေရးႏိုင္တာကေတာ့ စာေရးသူရဲ႕ ပညာဝမ္းစာျပည့္ဝမႈနဲ႔ ပါရမီထက္သန္မႈေၾကာင့္ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ၂၀၁၈၊ ၈ လပိုင္းကတည္းက ထြက္ထားခဲ့တဲ့စာအုပ္ဟာ ၂၀၁၉ ဧျပီလအထိ စာအုပ္ဆိုင္မွာရွိေနတာ ကိုယ့္အတြက္ ေတာ္ေတာ္ကံေကာင္းပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္သာ တခါတရံမွသာ ရွားရွားပါးပါးထြက္ေပၚလာတဲ့ ရသစာေရးဆရာတစ္ေယာက္ရဲ႕ စာအုပ္ကို အျပည့္အဝခံစားခဲ့ရတာမဟုတ္လား။ ဆရာမဟာ လူငယ္တစ္ေယာက္သာရွိေသးတာမို႔ လူငယ္ထဲက ရသစစ္စစ္စာေရးဆရာတစ္ေယာက္အျဖစ္ ရပ္တည္ႏိုင္တာ ပိုၿပီး ဝမ္းသာဂုဏ္ယူရပါတယ္။

# Book Review

Monday, 1 April 2019

အက္ေဆးအေၾကာင္း အက္ေဆး

Phyu Lwin April 01, 2019 1 Comments

ဆရာမင္းလူရဲ႕ အက္ေဆးေပါင္းခ်ဳပ္စာအုပ္ကို စဖတ္ျဖစ္တာ မွတ္မွတ္ရရ ၂၀၁၉ စစခ်င္း ဇန္နဝါရီ ၁ ရက္ေန႔ကပါ။ ဒီၾကားထဲ မအားတာေရာ၊ အျခားစာအုပ္ေတြ ဖတ္ျဖစ္ေနတာေရာေၾကာင့္ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ ဖတ္လို႔မၿပီးရာက အခုမွသာ ဖတ္လို႔ၿပီးေတာ့တာပါပဲ။ ဆရာမင္းလူက ကိုယ့္အၾကိဳက္ဆံုး စာေရးဆရာေတြထဲမွာ ထိပ္ဆံုးကပါသူတစ္ေယာက္ပါ။ သူ႔ရဲ႕ရသစာေပေတြကို ၾကိဳက္လြန္းလို႔ ထြက္သမွ်၊ လက္လွမ္းမီသမွ်ကို ဖတ္ျဖစ္တယ္။ ဖတ္သမွ်တိုင္းမွာ လံုးခ်င္းေတြသာမကဘဲ ဝတၴဳတိုေတြ၊ အက္ေဆးေတြေရာ အားလံုးကိုၾကိဳက္တယ္။ ဖတ္ၿပီးရင္ ရသတကယ္ခံစားရၿပီး တသသစြဲထင္က်န္ေနခဲ့တဲ့စာေပေတြ။ တကယ္ေတာ့ ကိုယ္က ရသစာေပမွာဆိုရင္ ဝတၴဳတိုေတြထက္ လံုးခ်င္းဝတၴဳရွည္ေတြကို ပိုၾကိဳက္သူဆိုေပမယ့္ ဆရာမင္းလူေရးသမွ်ကေတာ့ အားလံုးကို ၾကိဳက္တာပါပဲ။ ဆရာက သူ႔လက္နဲ႔ေရးသမွ်တိုင္းဟာ ရသေျမာက္တဲ့စာေပေတြျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ စာေရးရာမွာ တကယ့္ကို ထူးတဲ့ပါရမီရွင္သာျဖစ္ပါတယ္။

ဆရာေရးတဲ့အက္ေဆးေတြ (မဂၢဇင္းေတြမွာ ပါၿပီးတဲ့အက္ေဆးေတြ၊ အခ်ိဳ႕စာအုပ္ေတြမွာပါထားတဲ့အက္ေဆးေတြ) ကို စုထုတ္ထားတဲ့ ဒီအက္ေဆးေပါင္းခ်ဳပ္စာအုပ္ကို စသိကတည္းက ဝယ္ခ်င္တာ။ ကိုယ္က အဲဒီတုန္းက ျမန္မာမွာရွိမေနတာေၾကာင့္ မဝယ္ျဖစ္တာ။ အဲဒါနဲ႔ပဲ ၂၀၁၈ ေႏွာင္းပိုင္းေလာက္မွ ဝယ္ျဖစ္ၿပီး ဒီႏွစ္ထဲမွ စဖတ္ျဖစ္တာ။ ဘယ္နွစ္ကထုတ္တယ္ဆိုတာေတာ့ စာအုပ္ထဲမွာမပါဘူး။ တန္ဖိုးက ၇၀၀၀၊ စာမ်က္နွာေပါင္းက ၃၃၅ မ်က္ႏွာနဲ႔ အက္ေဆးေပါင္း ၉၁ ပုဒ္ပါတယ္။ ပထမဆံုးအက္ေဆးကေန ေနာက္ဆံုးအက္ေဆးထိ အပုဒ္တိုင္းဟာ စိတ္ဝင္စားစရာအေၾကာင္းအရာေတြခ်ည္းပဲ ။ အခ်ိဳ႕႔အက္ေဆးေတြကေတာ့ ဆရာ့ရဲ႕ မိသားစုအေၾကာင္း၊ အႏုပညာအသိုင္းအဝို္င္းက သူငယ္ခ်င္းအေပါင္းအသင္းေတြအေၾကာင္း အမွတ္တရေရးထားတဲ့ အက္ေဆးေတြျဖစ္တယ္။ အခ်ိဳ႕အက္ေဆးေတြကေတာ့ အေၾကာင္းအရာတစ္ခုကို အေျခခံၿပီးေရးထားတဲ့ အက္ေဆးေတြ (ဥပမာ အီးေလာကတို႔၊ သြားမ်ားကို မနာေအာင္ႏႈတ္ေပးမည္ တို႔စတဲ့ အက္ေဆးမ်ိဳးေပါ့)။

အက္ေဆးဆိုလို႔ အက္ေဆးဆိုတာဘာလဲဆိုတဲ့အေၾကာင္း ဒီစာအုပ္ထဲမွာ ဆရာေရးထားတဲ့ “အက္ေဆးအေၾကာင္း အက္ေဆး” ဆိုတာေလး နည္းနည္း ေျပာျပခ်င္မိတယ္။ အက္ေဆး (Essay) ဆိုတာက အဂၤလိပ္လိုဆိုလိုတာျဖစ္ၿပီး ျမန္မာလိုေတာ့ စာစီစာကံုးလို႔ပဲ အမ်ားက နားလည္ထားၾကတာေပါ့။ အမ်ိဳးမ်ိဳးေတာ့ သံုးႏႈန္းၾကရာမွာ စာတမ္းငယ္စာတမ္းမ်ား၊ အစမ္းစာ၊ ရသစာတမ္းငယ္ စသျဖင့္ သတ္မွတ္ေခၚေဝၚတာမ်ိဳးလည္း ရွိၾကတယ္ဆိုရာဝယ္ ဆရာမင္းလူကေတာ့ အက္ေဆးဆိုတဲ့စကားလံုးကိုပဲ သံုးခဲ့ပါတယ္။ ဒီမွာ အဓိကေျပာျပခ်င္တာက အက္ေဆးပဲဆိုဆို စာတမ္းငယ္ပဲဆိုဆို၊ စာစီစာကံုးပဲ ေျပာၾကပါေစ အျခားအမ်ိဳးအစားေတြျဖစ္တဲ့ ဝတၴဳ၊ ေဆာင္းပါး စတာေတြနဲ႔ ဘယ္လိုကြာသလဲဆိုတာေလး ဒီအက္ေဆးထဲမွာ ဆရာရွင္းျပတဲ့အတိုင္း sharing လုပ္ေပးခ်င္ပါတယ္။

*****************************************

“ အစဥ္အလာအတုိင္းေျပာရလွ်င္ ဝတၴဳ၌ ဇာတ္လမ္းပါသည္။ ဇာတ္ေဆာင္ေတြပါသည္။ ဇာတ္ေဆာင္တို႔၏ စရိုက္ကို ပီျပင္ေအာင္ ေဖာ္ရသည္။ ဇာတ္ရွိန္တက္ေအာင္ လုပ္ရသည္။ ဇာတ္ကြက္တင္ရသည္။ ဇာတ္ကိုေျဖေပးရသည္။ စ၊လယ္၊ဆံုး အကြက္လည္ေအာင္ တင္ျပရသည္။

အက္ေဆးမွာက်ေတာ့ ဇာတ္လမ္းဟူ၍ ပါခ်င္မွပါသည္။ တခ်ိဳ႕ပါခ်င္လည္း ပါမည္။ သို႔ရာတြင္ ဇာတ္လမ္းေတြ၊ ဇာတ္ေဆာင္ေတြကို ငဲ့ကြက္စရာမလို။ ဇာတ္ေၾကာင္းကို အဆံုးထိ ေျပာခ်င္မွေျပာမည္။ ျပခ်င္သည့္အပိုင္းကိုသာ ကြက္၍ျပခ်င္ျပမည္။ ဇာတ္ေဆာင္ေတြနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးေတာ့လည္း တာဝန္ယူစရာမလို။

အက္ေဆးသည္ ေဆာင္းပါးနွင့္လည္းမတူ။ ေဆာင္းပါးက အခ်က္အလက္ကို အားကိုးသည္။ တင္ျပသည့္အေၾကာင္းအရာက တိက်ခိုင္မာရမည္။ ေကာင္း၏ဆိုးမွား ခြဲျခားေပးရမည္။ ရည္ရြယ္ခ်က္ကိုေရာက္ေအာင္ ရွင္းရွင္းလင္းလင္းေဖာ္ျပၿပီး နိဂံုးခ်ဳပ္ေပးရမည္။

အက္ေဆးက်ေတာ့ အခ်က္အလက္ကိ္ုအားမကိုး။ စိတ္ကူးစိတ္သန္းကို အားကိုးသည္။ ခိုင္မာတိက်သည့္ အေထာက္အထား၊ အကိုးအကားေတြ ပါခ်င္မွပါမည္။ ဗဟုသုတျဖစ္စရာေတြ၊ ပညာေပးေတြ၊ အက်ိဳးျပဳတာေတြ ရွိခ်င္မွလည္း ရွိမည္။ စာေရးသူက စိတ္ကူးအလ်ဥ္းသင့္သလို ခ်ေရးသြားမည္သာ ျဖစ္၏။”

*********************************************

ဆရာ့ရဲ႕ အက္ေဆးအေၾကာင္းအက္ေဆးကို အရင္က ဖတ္ခဲ့ဖူးတယ္။ ကိုယ့္ Blog မွာ ကိုယ္ေရးတာေတြက ဝတၴဳ၊ ေဆာင္းပါးထက္ အက္ေဆးပံုစံေတြပိုမ်ားေတာ့ အဲဒီကတည္းက Blog မွာ အက္ေဆးဆိုတဲ့ label တစ္ခုသပ္သပ္ထားၿပီး ေရးျဖစ္ခဲ့တာ ဒီေန႔ထက္ထိပါပဲ ။ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္က Blog မွာ ကိုယ္စာေတြစေရးေတာ့ ဘာေရးရမယ္ ေသခ်ာမသိဘူး။ အဲဒီမွာ စာေရးဆရာတစ္ေယာက္ေျပာတာကို သတိရမိသြားခဲ့တယ္။ စာေရးတတ္သူဟာ အေၾကာင္းအရာၾကီးၾကီးမားမားမဟုတ္ဘဲ စကားလံုးေလးတစ္လံုးကေနလဲ စာစီကံုးႏိုင္ရမယ္ ဆိုတာပါပဲ။ အဲဒီကေနစၿပီး ကိုယ္က ဇာတ္လမ္းဇာတ္ကြက္ေတြထက္ စကားတစ္လံုး၊ အေၾကာင္းအရာတစ္ခုအေပၚ အေျခခံတဲ့ အက္ေဆးေတြ ေရးျဖစ္ခဲ့တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဇာတ္ေဆာင္ေတြပါတဲ့ ဇာတ္လမ္းဇာတ္ကြက္ေတြကို သရုပ္ေဖာ္မေရးတတ္တာေၾကာင့္လည္း အက္ေဆးေရးရတာ အားသန္တာျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။

ဆိုေတာ့ ဆရာ့ရဲ႕ အက္ေဆးေပါင္းခ်ဳပ္ စာအုပ္အေၾကာင္း ျပန္ဆက္ရရင္ တကယ့္ကို ေလးေလးပင္ပင္ အရသာရွိလွတဲ့ ဟင္းတစ္ခြက္နဲ႔တူတယ္။ ဖတ္ရတာ လက္က မခ်ခ်င္ေလာက္ေအာင္ အက္ေဆးတိုင္းက ရသေျမာက္ကာ စိတ္ဝင္စားစရာ ေကာင္းလွတယ္။ ကိုယ့္လို စာေရးဝါသနာပါကာ စာမေရးတတ္သူတစ္ဦးအတြက္ဆို ဆရာေရးတဲ့အက္ေဆးေတြကေန အက္ေဆးေရးဟန္ေတြကို ေလ့လာအတုယူလို႔လည္း ရေသးတယ္။ တကယ့္ကို အဖိုးတန္လွတဲ့ စာအုပ္တစ္အုပ္ပါပဲ။

Noted by Phyu Phyu Lwin

1/4/2019

# Book Review # အက္ေဆး