၂၀၁၉ ကို ေရာက္လာခဲ့တာ တစ္လေတာင္ ကုန္ခဲ့ဲၿပီပဲ ။ ဒါေပမယ့္ Blog မွာ ဘာမွ မေရးျဖစ္ေသးဘူး.။ တစ္လလံုးဟာ ခရီးေတြနဲ႔ ျပည့္ေနခဲ့တယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ေဖေဖာ္ဝါရီလမွာေတာ့ ဘယ္မွမသြားေသးဘဲ အရင္သြားထားတဲ့ခရီးေတြအတြက္ Paper works ေတြ အၿပီးသတ္မယ္စိတ္ကူးထားတယ္။

January ဟာ ကိုယ့္အတြက္ ထူးျခားပါတယ္။  ေမြးေန႔ ရွိတယ္ေလ။ January 31 ဟာ က်မရဲ႕ ေမြးေန႔ပါ။ ဒီနွစ္ေမြးေန႔ေတာ့ ပံုမွန္အတိုင္းပဲ ျဖတ္သန္းျဖစ္ပါတယ္။ ေမြးေန႔ကိတ္ေတာ့ မပါဘူးေပါ့ေလ။

Youtube Channel ေလး လုပ္ထားတာလည္း ခရီးသြားေနရေတာ့ မအားတာနဲ႔ update မလုပ္ျဖစ္ဘူး။ Follower လည္း မရွိပါဘူး :D


ဇန္နဝါရီလ ပထမပတ္ထဲမွာ အလုပ္နဲ႔ပဲ တရုတ္နိုင္ငံကို သြားျဖစ္တယ္။ အဲဒီမွာ ပန္းခ်ီျပခန္းတစ္ခုကို သြားရင္း ရိုက္ထားျဖစ္တာေတြကို ျပန္ၿပီး စုထားခဲ့တာ။ ေနာက္ထက္ Video ေတြ အမ်ားၾကီးရိုက္ခဲ့ေပမယ့္ edit မလုပ္ျဖစ္ေသးေတာ့ မတင္ရေသးဘူး။







တရုတ္ကေန ျပန္လာၿပီး ၅ ရက္ေလာက္နားၿပီးတာနဲ႔ ျမိတ္ကို ခရီးဆက္ထြြက္ျဖစ္တယ္။  လကုန္ခါနီးမွ ျပန္လာျဖစ္တာပဲ။ အရမ္းလွတဲ့ ျမိတ္ကၽြန္းစုဘက္ကို အလည္ေရာက္ခဲ့တယ္။ ရိုက္ခဲ့တဲ့ Video ေတြ ဓါတ္ပံုေတြ ရွိေပမယ့္ ထံုးစံအတိုင္း ဘာမွ မလုပ္ျဖစ္ေသးဘူး..။








Youtube မွာ vlog ေတြ တင္ၿပီးတဲ့အခါမွ တစ္ေခါက္ထပ္လာ share ဦးမွာမို႔ ဒီေန႔ေတာ့ ဒီေလာက္ပါပဲရွင့္ <3

Hello

အားလံုးပဲ မဂၤလာပါ။
အခု အားလံုးကို ေဝမွ ်စရာေလးတစ္ခုရွိလို့ပါ။
အရင္ကတည္းက Youtube channel တစ္ခုရွိၿပီး ကိုယ္နားေထာင္ခ်င္တဲ့သီခ်င္းေတြ Playlist လုပ္ထားတာမ်ိဳး၊ တခါတေလ ရိုက္ထားတဲ့ landscape short video ေလးေတြ တင္တာမ်ိဳးပဲ လုပ္ျဖစ္ပါတယ္.။

၂၀၁၉ အတြက္ ကၽြန္မရဲ့ resolution ထဲမွာ YouTube Channel ကို ေကာင္းေကာင္းျဖစ္ေအာင္လုပ္မယ္လို႔ ရည္ရြယ္ထားခဲ့ပါတယ္။ ၂၀၁၈ အတြင္းမွာ လတိုင္းလိုလို ခရီးေတြ သြားျဖစ္တယ္။ အခ်ိဳ႔လေတြဆိုရင္ ၂ ေနရာ ၃ ေနရာေလာက္ သြားျဖစ္တာေတြလည္းရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ အလုပ္နဲ႔မို႔ ေကာင္းေကာင္းမလည္ျဖစ္သလို မွတ္တမ္းတင္တာေတြလည္း နည္းတယ္..။ ၿပီးေတာ့ ကၽြန္မက Facebook မွာလည္း ပံုေတြသိပ္တင္ေလ့မရွိေတာ့ ရိုက္ထားတဲ့ပံုေလးေတြ ဒီအတိုင္းထားရမွာ နွေျမာတာနဲ႔ vlog ေလးေတြလုပ္ၿပီး Youtube မွာ အရင္ဆံုး share လုပ္မယ္စိတ္ကူးတာနဲ႔ ဘာ vlog မွ မလုပ္ျဖစ္ေသးခင္ ရွိတာေလးေတြနဲ႔ အရင္ create လုပ္ထားတဲ့ သေဘာပါပဲ ..။

အရင္ပို႔စ္မွာ ေရးဖူးသလိုပဲ ကၽြန္မက YouTube ကို ေတာ္ေတာ္စြဲပါတယ္။ Facebook ထက္ Youtube မွာ အခ်ိန္ကုန္တာမ်ားတယ္..။ ကၽြန္မၾကိဳက္တဲ့ YouTuber ေတြ Channel ေတြလည္း ေတာ္ေတာ္မ်ားတယ္။ သိသေလာက္ေတာ့ Myanmar Youtuber ေတြေတာ့ သိပ္မေတြ့မိသလိုပဲ။။ သတင္း channel ေတြ၊ movies channel ေတြ သီခ်င္းတင္တဲ့ channel ေတြေတာ့ အမ််ားၾကီးရွိပါတယ္။ ကိုယ္ကလည္း ဒါေတြပဲ ျမင္မ္ိေတာ့ ေသခ်ာမသိတာလည္းျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ရွိတာေတာ့ ရွိၾကမွာပါ။

အခု ပထမဆံုး vlog ေလးက ၂၀၁၈ ေဖေဖာ္ဝါရီလအတြင္းမွာ ဘားအံကိုသြားခဲ့တဲ့ ခရီးကို ကလိထားတဲ့ vlog ေလးပါ။ အေအးမိအသံဝင္ေနေတာ့ အသံကလည္း မၾကည္မလင္ မျပတ္မသားျဖစ္ေနပါတယ္..။ ဒါေပမယ့္ something is better than nothing မို႔ ဘာျဖစ္ျဖစ္ ေလွ ်ာက္လုပ္ထားတာေပမယ့္ YouTube မွာ ကိုယ္ပိုင္ vlog ေတြစတင္ခ်င္တဲ့စိတ္က တားမရျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ စလုပ္ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ဆိုရင္ေတာ့ တကယ့္ youtuber ေတြလိုမ်ိဳး Video ေတြ ဖန္တီးနိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားပါဦးမယ္။ လုပ္ခ်င္တာဆို မျဖစ္မေနလုပ္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္တာမို႔ စျဖစ္တဲ့အရာတစ္ခုကို ဆက္ဖန္တီးျဖစ္သြားမွာပါ။ (အေကာင္းဆံုးမျဖစ္တာေတာ့ ထံုးစံမို႔ ဝါသနာကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ရံုေလာက္ပါပဲ)

၂၀၁၈ ဟာ ကၽြန္မအတြက္ ရုပ္ရွင္ရံုဖက္ ျပန္ေရာက္တဲ့ ထူးထူးျခားျခားႏွစ္လို့ ဆိုရမယ္။ ရုပ္ရွင္ရံုဆိုတာ ေျခဦးမလွည့္ျဖစ္တာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ၾကာခဲ့ျပီးမွ ဒီႏွစ္မွာေတာ့ အားလံုးသိထားၾကသလို ခီေမာင္ႏွံေၾကာင့္ ရုပ္ရွင္ရံုကို ျပန္ေရာက္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

Hello everyone,

မေန့ကပဲ final defense ျပီးသြားပါတယ္..။ အဲဒီရက္အလြန္ကို ေမွ်ာ္ၿပီး ေပ်ာ္ေနလိမ့္မယ္လို့ထင္ထားခဲ့မိေပမယ့္ ထင္ထားသေလာက္ေတာ့ ေပ်ာ္စရာမေကာင္းခဲ့ပါဘူး....။ defense ၿပီးတဲ့ေနာက္ ေတြးစရာ လုပ္စရာေတြ မ်ားလာတယ္ ..။ ကိုယ့္ဘ၀ကိုယ္လည္း ျပန္စဥ္းစားမိလာတယ္ ..။ ဘာလို့ ဒီလို စာေတြပဲ ေလ့လာေနရတဲ့ ဝဲဂယက္ထဲပဲ တဝဲလည္လည္ ရုန္းကန္ေနရတာလဲေပါ့...။ Defense မတိုင္ခင္ တစ္ပတ္ေလာက္အတြင္းဟာ presentation file ကို စိတ္တိုင္းက်ေအာင္ ျပင္ေနရတာနဲ႔ မအိပ္လိုက္ရတဲ့ရက္ေတြလည္း ရွိခဲ့တယ္ ..။ ေသခ်ာတာေတာ့ ရူးမသြားေသးဘူး ထင္ပါတယ္ ..။ စာအုပ္မအပ္ခင္တုန္းကတစ္ခါ မအိပ္ရတဲ့ရက္ေတြ ရွိခဲ့ေသးတယ္....။ ပညာေတြေတာက္ေလွ်ာက္သင္လာခဲ့တဲ့အေတာအတြင္း ဒီအၾကိမ္ဟာ ဘဝမွာ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ၾကိုးစားဖူးျခင္းပါပဲ ...။ အသက္ ၅ ႏွစ္ သူငယ္တန္းကတည္းက စာေတြနဲ့ပဲ လံုးပမ္းေနခဲ့တာ အခု အသက္ ၃၀ ေက်ာ္လာတဲ့အထိ အျပင္ေလာကအေၾကာင္း ဘာမွမသိဘဲ ဒီသံသရာေထဲလည္ေနတာ ျဖစ္သင့္ရဲ့လားဆိုတာေတာ့ ျပန္စဥ္းစားရဦးမယ္ ..။ ဒါေပမယ့္လည္း ကိုယ္ပဲ ပံုမွန္မဟုတ္တာလားေတာ့မသိေပမယ့္ ဒီေန႔ post-doc ေခါ္တဲ့ call ေတြ လိုက္ဖတ္ျဖစ္ေနေသးတယ္ ...။
မေန့က defense မွာ lab. က က်မနဲ့ တရုတ္မေလး တစ္ေယာက္ လုပ္ၾကတာဆိုေတာ့ congratulations cake က ၂ ခု စားရတယ္ ..။ ပန္းစည္းေလးလည္း lab member ေတြက စုၿပီး စီစဥ္လက္ေဆာင္ေပးၾကတာ ...။ အားလံုးၿပီးစီးသြားမွပဲ lab. က သူေတြအားလံုးနဲ့ ေအးေအးေဆးေဆး စကားထုိင္ေျပာျဖစ္တယ္ ..။ အရင္ကေတာ့ စာပဲ ကုန္းရုန္းလုပ္ေနရတာဆိုေတာ့ ေသခ်ာစကားမေျပာျဖစ္ဘဲ seminar ေရာက္မွသာ ေတြ့ျဖစ္ၾကတာကိုး ..။ ေနာက္လထဲေတာ့ အားလံုးစုၿပီး ကမ္းေျခတစ္ခုကို ခရီးသြားၾကဖို့ စီစဥ္ထားၾကေသးတယ္ ..။ ျမန္မာသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔လည္း စုၿပီး ေလွ်ာက္သြားရဦးမယ္ .။ တစ္ေယာက္တည္းလည္း မေရာက္ေသးတဲ့ေနရာေတြကို ေလွ်ာက္လည္ဖို့ အစီအစဥ္ေတြ ဆြဲရဦးမယ္ ..။ အဓိကက ေငြေရးေၾကးေရးကလည္း တြက္ခ်က္ရျပန္ဦးမယ္.။ မျပန္ခင္ ဝယ္ခ်င္တာေတြကလည္း အမ်ားၾကီး။ ျမန္မာမွာက ဒီမွာထက္ ၃ ဆ ေလာက္ေစ်းမ်ားတာဆိုေတာ့ လိုမယ္ထင္တာေလးေတြ ဝယ္သြားရဦးမယ္ ..။ ဂ်ပန္က drug store brand ေတြက ျမန္မာေရာက္ရင္ high-end brand ေတြျဖစ္ၿပီး ေစ်းေတြၾကီးလြန္းလိုက္တာ..။

စာေတြလည္း အမ်ားၾကီးျပန္ေရးႏိုင္ေအာင္ ၾကိုးစားရဦးမယ္ ...။ ဘာေတြေရးျဖစ္မလဲေတာ့ အတိအက်မရွိေပမယ့္ ဟုိုဟာေရး ဒီဟာေရးကပဲ ကိုယ့္စတိုင္လ္ျဖစ္ေနေတာ့ ေရးခ်င္တာေရးရမွာေပါ့ေလ...။ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ အိပ္ေရးပ်က္ထားတဲ့ဒဏ္ေတြေၾကာင့္ လူက စိတ္သိပ္မရႊင္လန္းေသးဘူး....။ ေနာက္မွပဲ ေရွ့ဆက္လွမ္းမယ့္လမ္းေတြအတြက္ ေသခ်ာစဥ္းစားရည္ရြယ္ဖို့ လုပ္ရဦးမွာ..။ ေသခ်ာတာေတာ့ ျမန္မာျပန္ေရာက္တာနဲ႔ မိသားစုဘဝတစ္ခုျဖစ္ေအာင္ ကေလးယူဖို့ အရင္ဆံုးၾကိုးစားျဖစ္မွာပါ ...။

ေနာက္တစ္ခု က်မရဲ့ မေကာင္းတဲ့အခ်က္တစ္ခုက အေရးၾကီးတဲ့ event ေတြအတြက္ဆို ဘယ္ေတာ့မွ ေကာင္းေကာင္းမွတ္တမ္းတင္ထားေလ့မရွိတာ..။ အဆိုးဆံုးက ဘြဲ့ ၂ ခုရၿပီးေပမယ့္ သူမ်ားေတြလို အိ္မ္မွာ အလွခ်ိတ္စရာ ဘြဲ့ဓါတ္ပံုတစ္ခုမွ မရွိပါဘူး။။ ပထမဘြဲ့တုန္းက ျမန္မာမွာေပမယ့္ ဘြဲ့နွင္းသဘင္မွာ ကိုယ့္ကင္မရာနဲ့ပဲ အဆင္ေျပသလို ရိုက္ျဖစ္ေတာ့ ကိုယ္တစ္ပိုင္းပံု တစ္ပံုမွ မရွိဘူး..။ မိတ္ကပ္လည္း မလိ္မ္းျဖစ္ေတာ့ မျပင္တတ္မဆင္တတ္ခ်ိန္ျဖစ္တဲ့အျပင္ ကင္မရာကလည္း ပရိုမဟုတ္ေတာ့ ေကာင္းေကာင္းကန္းကန္းပံုတစ္ပံုမွမရွိခဲ့ဘူး..။ ဂ်ာမနီမွာတုန္းကေတာ့ Graduation ခ်ိန္က ကိုယ္ျပန္သြားၿပီး ၅ လေလာက္ေနမွ လုပ္တာဆိုေတာ့ ဘြဲ့ေတာင္ တက္မယူလိုက္ရပါဘူး.။ ရံုးကပဲ EMS နဲ့ လွမ္းပို့လိုက္တာ။ ေမ့ေနခဲ့တာ ခုမွ သတိရမိ..။ အဲဘြဲ့လက္မွတ္ကိုင္ၿပီး အိမ္မွာေတာင္ ဓါတ္ပံုမရိုက္ျဖစ္ေသးဘူး..။ မေန့ကလည္း အဲဒီလိုပါပဲ ။ အစက ေတြးထားတာ ကင္မရာယူလာၿပီး သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ေယာက္ကို ေသခ်ာ ရိုက္ခိုင္းမယ္ေပါ့ ...။ တကယ့္ေန့လည္း ေရာက္ေရာ အလုပ္ေတြ ရွုပ္ေနတာနဲ့ပဲ အာရံုမရေတာ့တာနဲ့ ဘယ္သူ့ကိုမွ မေျပာျဖစ္ေတာ့ဘူး ..။ Defense လာတက္တဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြက နည္းနည္းပါးပါးရိုက္ေပးထားလို့သာ အခ်ို့ပံုေလးေတြ အမွတ္တရအေနနဲ့ ရထားတယ္ ..။ ဒါေပမယ့္ သူတို့လည္း အေဝးက ရိုက္ရတာလည္းျဖစ္ ဖုန္းနဲ့ပဲဆိုေတာ့ ၾကည္ၾကည္လင္လင္ ျပတ္ျပတ္သားသားေတာ့ မဟုတ္ဘူးေပါ့ေလ..။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မွတ္တမ္းတစ္ခုအေနနဲ့ ရွိတာပဲ ရိုက္ေပးတဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြကို တကယ္ေက်းဇူးတင္မိတာပါ ..။ ဓါတ္ပံုရိုက္တာ အရမ္းဝါသနာပါေပမယ့္ ကိုယ့္ဘဝေပးကုသိုလ္ကံကပဲ ဘဝရဲ့ အေရးၾကီးတဲ့ event ေတြမွာ မွတ္တမ္းတင္ဖို့ ကံမစပ္တာေပပဲလား မသိပါဘူး...။ အဆိုးဆံုးက ငယ္ရြယ္တုန္းမွာ prewedding ပံုေတြလည္း ေသခ်ာ မရိုက္ျဖစ္ဘူး ..။ အမ်ိုးသားက ဂ်ပန္ကို လာလည္တာ ၂ ခါရွိၿပီ ..။ post wedding ဓါတ္ပံုရိုက္ၾကမယ္ဆိုၿပီး စီစဥ္ထားၾကေပမယ့္ ဟုိလိုုလို ဒီလိုလိုနဲ့ပဲ မရိုက္ျဖစ္လိုက္ပါဘူး...။ ျမန္မာျပန္ေရာက္ရင္ေတာ့ အသက္လည္း ငယ္တုန္း လူလည္း ကေလးေမြးၿပီး ပံုဆိုးပန္းဆိုးမျဖစ္ေသးခင္ ရိုက္ျဖစ္ေအာင္ ရိုက္ဦးမွာ..။ ဒီတစ္ခါ ဘြဲ့ယူရင္ေတာ့ ပံုေကာင္းေကာင္းေလးလည္း ရနိုင္ေကာင္းပါရဲ႕ ...။
မေန့တုန္းက အမွတ္တရပံုေလး....။

လူက စိတ္နဲ့ကိုယ္နဲ့ မကပ္ေတာ့ စာေရးတာ ဟုိေရာက္ဒီေရာက္ျဖစ္ေနရင္လည္း သည္းခံေပးၾကပါလို့ ...။ ဒီေနာက္ပိုင္းစာေရးရင္ လိုတဲ့ေနရာေတြမွာ ကိုယ့္ဓါတ္ပံုေတြ ထုတ္ျပဖို့လည္း စဥ္းစားထားပါတယ္ ...။ အရင္ကေတာ့ ကိုယ့္ပံုကိုယ္ Public မတင္ရဲတာက အင္တာနက္ရဲ့ ေနာက္ဆက္တြဲဆိုးက်ိုးေတြကို ေၾကာက္လို့ပါ ...။ ကိုယ့္လို ပါခ်ီပါခ်က္ကိုေတာ့ ဘယ္သူမွ ဘာမွလည္း သိတာမဟုတ္ပါဘူးေလ...။ ကြကိုယ္သာ စိတ္ေတြပူေနတတ္တာ 😂😂။ ခုေတာ့ ဘေလာ့ဂ္ေတြ ေခတ္မရွိေတာ့ဘူးဆိုေတာ့ လူေတြ သိပ္စိတ္မဝင္စားေတာ့တာေၾကာင့္ ဘာတင္တင္ ဘယ္သူမွ ျမင္တာမဟုတ္ေတာ့ ဒီမွာပဲ ကိုယ္ေရးခ်င္တာေလွ်ာက္ေရး ကိုယ္တင္ခ်င္တာတင္ဖို့ စိတ္ကူးထားပါတယ္ ...။

OK then!! See you later 👐👐
Thanks for coming here 🙏😘😘😘😘😘